[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Σύμπτωμα της εποχής, και τίποτε περισσότερο, είναι αυτός ο Παν. Τζαβάρας, που
δεκαπέντε μέρες τώρα ταλαιπωρεί την κοινωνία και τον εαυτό του. Κι επειδή
πολλοί διερωτώνται γιατί και με ποιο δικαίωμα βγαίνει στα κανάλια και
περιφέρει την υπόθεση της συζύγου του, η απάντηση είναι μία και μόνη: διότι
απολαμβάνει – και αυτός – τα «αγαθά» της τηλεοπτικής δημοκρατίας που βιώνουμε.
Αποκαλύπτει με τον τρόπο του ότι ο καθένας – ο καθένας, ε! – μπορεί, σε κάποια
φάση της ζωής του, με κάποιον τρόπο, να γίνει πανελλήνιο θέμα, και θέαμα. Και
επιπλέον να «παίξει» και σε εθνικό δίκτυο, να μην υπάρχει σπίτι, σε καμία
γωνιά της επικράτειας, όπου να μην εισβάλει. Στο 2003 ζούμε. Κάποτε, σε εθνικό
δίκτυο μεταδίδονταν τα διαγγέλματα του Προέδρου της Δημοκρατίας, του
Πρωθυπουργού, άντε και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τώρα, του
κάθε Τζαβάρα. Τι άλλο παραπάνω από σύμπτωμα (παρακμής…) είναι αυτό;

Σαν να πάτησες αχινό

Σύμπτωμα, και μάλιστα άσχημο, κακό, ενοχλητικό σαν να πάτησες αχινό, είναι κι
αυτή η ιστορία με τον πιτσιρίκο από την Αλβανία, που – το παλιόπαιδο!.. –
αρίστευε την ώρα που οι συμμαθητές του έπαιζαν… πεντόβολα, πλεϊστέισον,
ηλεκτρονικά, κομπιούτερ ή εντρυφούσαν στο γνωστό «ρόδα, τσάντα, και κοπάνα»!
Αλλά συνάμα και ωφέλιμο. Ναι, ωφέλιμο. Διότι πάνω σ’ αυτή την κραυγαλέα
επίδειξη ανέξοδης εθνικοφροσύνης και ρατσισμού, που κάνει μπαμ από μακριά,
μπορέσαμε όλοι εμείς, ο καθένας χωριστά, κι όλοι μαζί, να ξορκίσουμε το
φάντασμα του πραγματικού ρατσισμού, που πλανιέται πάνω από τα κεφάλια μας, εδώ
και καμιά δεκαπενταριά χρόνια. Από τότε δηλαδή που η Ελλάδα έγινε, και αυτή,
τόπος προορισμού λαθρομεταναστών. Τώρα, αρπάξαμε την ευκαιρία που μας έδωσε ο
Οδυσσέας και οι πατριώτες της Νέας Μηχανιώνας και γίναμε όλοι αντιρατσιστές.
Τώρα, σήμερα. Γιατί αύριο, πάλι με τον… καλό τον λόγο θα είμαστε για τους
Αλβανούς, τους Πολωνούς, τους Σέρβους, τους Κούρδους, τους Νιγηριανούς, τους
Ινδούς, τους Πακιστανούς! Κι ας κάνουν τις δουλειές που δεν θα έκανε κανείς
από μας…

Σεναριολογία

Σύμπτωμα των καιρών είναι και τα σενάρια για την αποχώρηση του Κώστα Σημίτη
από την πολιτική σκηνή. Κι επειδή Σάββατο είναι, παραμονή της Κυριακής, ημέρες
κατά τις οποίες εκ παραδόσεως δημοσιεύονται τα πιο απίθανα σενάρια στην
πολιτική, η στήλη, σεβόμενη απολύτως τον εαυτό της, δημοσιεύει και αυτή τη
δική της εκδοχή στη σεναριολογία. Σύμφωνα λοιπόν με εξακριβωμένες πληροφορίες,
απολύτως ελεγμένες, και διασταυρωμένες από πηγές προσκείμενες σε μεγάλη
πρεσβεία χώρας της Δύσης στην Αθήνα, ο Κώστας Σημίτης (είμαστε στο
καλύτερο…), ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης (παρατείνουμε την αγωνία), είναι
πλέον πεπεισμένος ότι για να μπορέσει το ΠΑΣΟΚ να πορευτεί νικηφόρα ως τις
εκλογές (λίγο ακόμη σασπένς…), πρέπει να (H κορύφωση της αγωνίας) οδηγήσει
αυτός το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές (ουφ, το είπα)!

Στον Πειραιά

Ο Σημίτης θα είναι παρών στις εκλογές (αυτό είναι σοβαρό…), και όπως όλα
δείχνουν θα εκτεθεί υποψήφιος στην A’ Πειραιά, όπως έκανε πάντα ως τώρα.
Λογικό είναι να το επαναλάβει. Το πρωτοποριακό θα είναι να μην είναι υποψήφιος
στην A’ Πειραιά, αλλά στη B’. H δήλωση του K. Λαλιώτη ότι αποχωρεί από την
περιφέρεια αδυνατίζει επικίνδυνα το ψηφοδέλτιο, σε μια περιοχή όπου το ΠΑΣΟΚ
παραδοσιακά σαρώνει. Δεν θα ήταν μια καλή σκέψη ο K. Σημίτης να μετακινηθεί
από την A’ στη B’ Πειραιά, προκειμένου να ενισχύσει το ψηφοδέλτιο; Θα ήταν.
Αλλά για να γίνει πραγματικότητα, θα πρέπει ο ίδιος να ξεπεράσει τις
αγκυλώσεις που δημιουργεί η σκέψη και μόνο ότι θα πάρει τη θέση τού K.
Λαλιώτη. Και δεν ξέρουμε αν το θέλει, κι αν είναι έτοιμος…

Στη 12η θέση

Εδώ δεν είναι έτοιμος να πει το γενναίο «ναι» στο αίτημα που έχει θέσει, ήδη
από τον Ιούλιο – και επανέλαβε την Τετάρτη στην παρουσίαση του βιβλίου του
Γιάννη Καψή (γεια σου, δάσκαλε, με τα «50 χρόνια στο κουρμπέτι») -, ότι
επιθυμεί να είναι στην τιμητική 12η θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας.
Αναρωτιέται κανείς τι είναι εκείνο που τον «κρατάει». Ένας ηγέτης πρέπει να
υπερβαίνει τις προσωπικές αντιπάθειες, να είναι μεγαλόψυχος, και να δείχνει με
πράξεις ότι δεν είναι μνησίκακος. Όχι το αντίθετο. Κι επιτέλους για τον
Λαλιώτη πρόκειται. Ποιος μπορεί να παραγράψει την προσφορά του στο Κίνημα –
παρεπόμενο αυτής της προσφοράς άλλωστε δεν είναι και το γεγονός ότι ο K.
Σημίτης κυβερνάει ήδη οκτώ χρόνια; Όντως χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και
«ειδικά» χαρακτηριστικά για να ξεχνάει κανείς τόσο εύκολα…

Οι «συνεργασίες»

A, τώρα που το θυμήθηκα: αν καμιά φορά ακούτε ότι ο Πρωθυπουργός δέχθηκε σε
συνεργασία το τάδε στέλεχος, και πως η συνεργασία διήρκεσε μία και μιάμιση
ώρα, δεν είναι απαραίτητο να καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι, εξ αυτού και μόνο
του λόγου, «η συνεργασία είναι στενή» ή ότι «το στέλεχος απολαμβάνει της
εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού». Μπορεί να μην ισχύει ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Τουλάχιστον αν κρίνω από κάτι εβδομαδιαίες συνεργασίες που ανακοινώνονται, και
οι οποίες πλέον ούτε «στενές» είναι ούτε «εμπιστοσύνη» αποπνέουν. Αντίθετα,
πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι έπειτα από κάθε τέτοια συνεργασία ο Πρωθυπουργός
σιγοτραγουδάει το «ένα λάθος έκανα, πρέπει να το πληρώσω».

KAITO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Πού θα γίνει η συνάντηση Σημίτη – Χριστόδουλου;

Έχει πολύ δρόμο ακόμη η πρωτοβουλία για τη λήξη της κρίσης μεταξύ Οικουμενικού
Πατριαρχείου και Εκκλησίας της Ελλάδος. Ως εκ τούτου, ας μη βιαστούμε να
βγάλουμε συμπεράσματα για την πορεία της. Πάντως, αυτός είναι ο λόγος που δεν
έχει ακόμη πραγματοποιηθεί η συνάντηση K. Σημίτη – Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου.
Κρίθηκε ότι τώρα δεν θα ήταν επωφελής μια τέτοια συνάντηση. Και μετατέθηκε για
ευθετότερο χρόνο. Πώς, τα έχετε διαβάσει όλα αυτά; Ίσως. Εκείνο όμως που
σίγουρα δεν ξέρετε είναι το πού θα γινόταν η συνάντηση. Λοιπόν, Σημίτης –
Χριστόδουλος δεν θα τα έλεγαν επίσημα, αλλά ανεπίσημα, στη διάρκεια ενός
δείπνου, σε σπίτι. Για το ποιος θα παρέθετε το δείπνο υπήρξε μια
«διαπραγμάτευση», η οποία τελικά κατέληξε στο να έχει – το δείπνο – θεσμικό
χαρακτήρα. Το οποίον σημαίνει ότι η… σύζυγος του υπουργού Παιδείας Πέτρου
Ευθυμίου θα την πληρώσει!..