ΓNΩMH Στο αίμα το μυστικό της μακροζωίας

Επιστήμονες που προσπαθούσαν να ανακαλύψουν γιατί μόνον ένας άνθρωπος στους
10.000 ζει μέχρι τα 100 του χρόνια εντόπισαν ένα σημαντικό στοιχείο στο αίμα:
τα μόρια των λιποπρωτεϊνών είναι στους υπεραιωνόβιους μεγαλύτερα από το
συνηθισμένο. Είκοσι πρόσθετα χρόνια ζωής, και μάλιστα χωρίς σοβαρές ασθένειες
και αναπηρίες, φαίνεται πως χαρίζουν στον άνθρωπο τα μεγάλα μόρια των
λιποπρωτεϊνών, των ουσιών που περιέχουν τη χοληστερόλη («καλή» ή «κακή»). Αυτό
τουλάχιστον είναι το συμπέρασμα μιας νέας μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στην
«Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας» και έδειξε πως αυτά τα μόρια
μπορεί να παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου και, συνεπώς,
στη μακροζωία.

Ερευνητές από το Κολέγιο Ιατρικής Άλμπερτ Αϊνστάιν, στη Νέα Υόρκη, με
επικεφαλής τον δόκτορα Νιρ Μπαρζιλάι, μελέτησαν 213 υπεραιωνόβιους ανθρώπους
και 216 από τους απογόνους τους, καθώς και 256 ηλικιωμένους εθελοντές, των
οποίων οι γονείς δεν είχαν ζήσει έως τα 100 τους χρόνια. Οι τρεις ομάδες
παρουσίαζαν ομοιότητες όσον αφορά τη μέση ολική χοληστερόλη στο αίμα, την
«κακή» χοληστερόλη και το σωματικό βάρος. Όπως, εξάλλου, αναμενόταν, οι
υπεραιωνόβιοι και οι απόγονοί τους είχαν υψηλότερα επίπεδα «καλής»
χοληστερόλης.

Όταν, όμως, οι ερευνητές εξέτασαν το μέγεθος των λιποπρωτεϊνών στους εθελοντές
τους, διαπίστωσαν ότι οι υπεραιωνόβιοι υπερείχαν ξεκάθαρα: το 80% από αυτούς
είχαν ασυνήθιστα μεγάλα μόρια λιποπρωτεϊνών. Το αντίστοιχο ποσοστό στους
απογόνους τους ήταν 50% – «γεγονός που υποδηλώνει ότι και αυτοί πιθανώς θα
γιορτάσουν τα 100 τους χρόνια», σχολιάζει ο δρ Μπαρζιλάι – ενώ στους εθελοντές
που δεν είχαν υπεραιωνόβιους γονείς ήταν μόλις 8%. Επιπλέον, όσοι εθελοντές
έπασχαν από καρδιολογικά προβλήματα είχαν και τις λιγότερες πιθανότητες να
διαθέτουν μεγάλα μόρια λιποπρωτεϊνών.

Οι λιποπρωτεΐνες είναι συμπλέγματα λιπιδίων και πρωτεϊνών. Αυτή που εμείς
αποκαλούμε «καλή» χοληστερόλη είναι η υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (HDL), η
οποία περιέχει υψηλά επίπεδα πρωτεϊνών, λίγα τριγλυκερίδια, μέτρια επίπεδα
φωσφολιπιδίων και σχετικά λίγη χοληστερόλη. Αντιθέτως, η «κακή» χοληστερόλη
είναι η χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (LDL) που περιέχει λίγα τριγλυκερίδια,
πολλή χοληστερόλη και μέτρια επίπεδα πρωτεϊνών και φωσφολιπιδίων.