Δρόμοι

Ο κόσμος…

… είναι ένα ήσυχο μέρος στο Μπάντεν Μπάντεν. Το ανακαλύπτουν ολοένα και
περισσότεροι Ρώσοι νεόπλουτοι. Επιχειρηματίες από το Ιρκούτσκ, πολιτικοί από
τη Μόσχα, φτασμένοι καλλιτέχνες από την Πετρούπολη, ξαναπαίρνουν τον δρόμο που
πριν από πολλά χρόνια έπαιρναν πολύ διασημότεροι πρόγονοί τους. Αγοράζουν
σπίτια κοντά στον Ρήνο ή περνούν χιλιάδες και μία νύχτες στα ακριβά
ξενοδοχεία. Και γιατί όχι; Όπως οι αρχαίοι Ρωμαίοι, που αφού ξέδιναν σε όργια
αισθάνονταν την ανάγκη να παραδώσουν τα μουδιασμένα μέλη τους στην ηρεμία,
έτσι και οι Ρώσοι πλουτοκράτες που χόρτασαν πια από το μετακομμουνιστικό όργιο
τώρα αισθάνονται έτοιμοι να απολαύσουν μια διαφορετική πολυτέλεια.

Οι δεσμοί…

… της Ρωσίας με το Μπάντεν Μπάντεν είναι παλιοί, γράφει η εφημερίδα
«Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε». Είναι ένα κεφάλαιο της Ιστορίας που αρχίζει με τη
Μεγάλη Αικατερίνη, με τους αυλικούς της, τους αξιωματικούς της και τους
υπηρέτες της, που περνούσαν τα καλοκαίρια τους στη «θερινή πρωτεύουσα της
Ευρώπης». H πόλη άρεσε και στους Ρώσους συγγραφείς. H Ρενάτε Έφερν, που το
1992 ίδρυσε έναν τοπικό σύλλογο αφιερωμένο στον μεγάλο Ρώσο συγγραφέα του
δεκάτου ενάτου αιώνα Ιβάν Τουργκένιεφ, που αγαπούσε πολύ την πόλη, λέει πως
«μετά τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, το Μπάντεν Μπάντεν είναι η τρίτη πόλη
της ρωσικής λογοτεχνίας». Στο Μπάντεν Μπάντεν είναι τοποθετημένη η νουβέλα του
Τουργκένιεφ «Ο καπνός». Ο Τουργκένιεφ δεν ήταν ο μοναδικός μεγάλος Ρώσος
συγγραφέας που επισκέφθηκε την πόλη. Πήγαν εκεί και ο Τολστόι και ο Γκόγκολ,
που είχε γράψει σε ένα γράμμα: «Τώρα μένω στο ξακουστό θέρετρο Μπάντεν
Μπάντεν. Σκόπευα να μείνω μόνο τρεις μέρες, μα έχουν περάσει κιόλας τρεις
εβδομάδες και ακόμη δεν μπορώ να ξεκολλήσω. Συνάντησα πολλούς γνωστούς.
Κανένας τους δεν είναι στ’ αλήθεια άρρωστος. Όλοι τους έρχονται εδώ απλώς για
διασκέδαση».

Ο Ντοστογιέφσκι…

… πήγαινε και αυτός, αν και η λέξη «διασκέδαση» σπάνια ταίριαζε στον άνθρωπο
που έγραψε το «Έγκλημα και τιμωρία» ή στον τρόπο που περνούσε τις μέρες του
στο Μπάντεν Μπάντεν, όπου έβαλε ενέχυρο τα κοσμήματα που είχε δωρίσει στη
γυναίκα του και σκόρπισε τα χρήματα στο πάθος του, στο περίφημο τοπικό καζίνο.
Το μυθιστόρημα «Καλοκαίρι στο Μπάντεν Μπάντεν» του Λεονίντ Τσίπκνιν περιγράφει
αυτή τη δυσάρεστη περίοδο της ζωής του συγγραφέα.

Οι Ρώσοι…

… τριγυρίζουν ακόμη και σήμερα στο καζίνο. Όμως μάταια θα αναζητήσει κανείς
ανάμεσά τους κάποιον με τη φήμη του μεγάλου παίχτη. Το δικό τους πάθος είναι
διαφορετικό. «Αγοράζουν τα πάντα», λέει τρίβοντας τα χέρια του ένας έμπορος
της πόλης. «Δεν είναι σαν τους Γερμανούς, που δοκιμάζουν 120 πανταλόνια και
δεν αγοράζουν κανένα». H απουσία του Ντοστογιέφσκι είναι αισθητή. Όπως και από
τη Φρανκφούρτη, όπου η φετινή έκθεση βιβλίου ήταν αφιερωμένη στη Ρωσία και
τους νέους συγγραφείς της.