Mισές δουλειές στα Ολοήμερα

Δύο όψεις έχει ο θεσμός του Ολοήμερου Σχολείου που από φέτος θα λειτουργεί
σε 3.600 Δημοτικά, τονίζουν δάσκαλοι και γονείς. «Τα Ολοήμερα Σχολεία
ανακούφισαν τον εργαζόμενο γονιό, προσφέροντας πολύπλευρη απασχόληση στους
μαθητές», λένε ικανοποιημένοι.

Αδάμ Στάμος: Για να μπορέσουν να λειτουργήσουν σωστά οι νέες ειδικότητες, τα σχολεία πρέπει να είναι καταλλήλως εξοπλισμένα

Από την άλλη όμως σημειώνουν ότι τα Ολοήμερα «θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά
περισσότερα αν βελτιώνονταν οι υποδομές και οι εγκαταστάσεις τους».

«H λειτουργία του Ολοήμερου Σχολείου – και η επέκτασή του φέτος – δίνει λύσεις
σε εκατοντάδες γονείς. Έγινε ένα πολύ σημαντικό βήμα στην εκπαίδευση» λέει ο
δάσκαλος κ. Αδάμ Στάμος, που έχει εργαστεί σε Ολοήμερα Σχολεία. Ο ίδιος
συμπληρώνει ωστόσο ότι «από άποψη υποδομών σίγουρα τα Ολοήμερα Σχολεία δεν
είναι έτοιμα για να ολοκληρωθεί σωστά ο θεσμός. Για να μπορέσουν να
λειτουργήσουν σωστά οι νέες ειδικότητες που προστίθενται (όπως π.χ. χορός,
μουσική, εικαστικά), τα σχολεία πρέπει να είναι καταλλήλως εξοπλισμένα.
Συνεπώς πρέπει να διατεθούν πόροι γι’ αυτόν τον σκοπό».

Ο δάσκαλος κ. Γιώργος Παζάλος λέει από την πλευρά του ότι μπορεί να έχει δοθεί
σε όλα τα σχολεία η οικονομική ενίσχυση για την αγορά του εξοπλισμού (φούρνος
μικροκυμάτων, ψυγείο κ.λπ.), «αλλά αυτό δεν αρκεί όταν οι χώροι είναι
ακατάλληλοι. Ένα συνηθισμένο Δημοτικό Σχολείο δεν έχει καμία προδιαγραφή για
να στεγάσει τις δραστηριότητες του Ολοήμερου. Τραπεζαρίες, χώροι ανάπαυσης,
βιβλιοθήκες δεν υπάρχουν. Τέτοια ήταν τα προβλήματα που αντιμετώπιζα στο
σχολείο όπου δίδασκα την περασμένη χρονιά».

«Το Ολοήμερο Σχολείο μού έλυσε τα χέρια», λέει η κ. Γιαννοπούλου, η κόρη της οποίας, η Ολίνα, φοιτά σε Ολοήμερο. Εντοπίζει όμως και ελλείψεις

Οι γονείς πάντως είναι ικανοποιημένοι, αλλά πιστεύουν ότι το σχολείο θα
μπορούσε να προσφέρει περισσότερα. «Το Ολοήμερο Σχολείο μού έλυσε τα χέρια»,
λέει η κ. Λόλα Γιαννοπούλου, η κόρη της οποίας φοιτά σε Ολοήμερο. «Με βοήθησε
να οργανώσω τον χρόνο των παιδιών μου, αλλά και τον δικό μου, καλύτερα και
αποτελεσματικότερα. H κόρη μου, η Ολίνα, παρακολουθεί πολλές δραστηριότητες:
αγγλικά, θέατρο, ολυμπιακή παιδεία, μαθήματα χορού, κομπιούτερ. Είναι ένα βήμα
μπροστά αυτού του είδους το σχολείο».

Εντοπίζει όμως κάποιες ελλείψεις, κυρίως στις κτιριακές εγκαταστάσεις. «Καλό
θα ήταν να υπήρχαν περισσότεροι εξειδικευμένοι χώροι στο κτίριο του σχολείου
για ορισμένα μαθήματα. Π.χ. ειδικές αίθουσες για χορό, περισσότερα κομπιούτερ
για όλα τα παιδιά, ειδικός χώρος για τη μελέτη. Πιστεύω, επίσης, ότι ο ένας
δάσκαλος που επιτηρεί τα παιδιά όταν διαβάζουν τα μαθήματα της επομένης δεν
φτάνει. Ίσως θα έπρεπε να ήταν περισσότεροι». Όσο για το φαγητό, εξοπλισμός
υπάρχει – φούρνος μικροκυμάτων -, αλλά οι μαθητές θα πρέπει να το φέρνουν από
το σπίτι.

Ευχαριστημένη εν μέρει από το Ολοήμερο είναι και η εργαζόμενη μητέρα τριών
παιδιών κ. Γιώτα Γαρδελάκου. Στο Ολοήμερο που λειτουργεί στο 2ο Δημοτικό
Σχολείο Ζωγράφου, φοιτά ο γιος της, μαθητής της B’ τάξης. «Το Ολοήμερο
προσφέρει σημαντική βοήθεια όχι μόνο σε εμένα, αλλά σε πάρα πολλούς
εργαζόμενους γονείς» λέει. «Ωστόσο θα μπορούσε να υπάρχει χώρος για να
ξεκουράζονται τα παιδιά. Φαγητό, δηλαδή… σάντουιτς, τυρόπιτα κ.λπ., τα
παιδιά αναγκάζονται να αγοράζουν από το κυλικείο. Κόστος, περίπου 4 ευρώ τη
μέρα, δυσβάσταχτο για μία οικογένεια». Ούτε τραπεζαρία υπάρχει, αφού όλες οι
δραστηριότητες γίνονται «σε μία απλή σχολική αίθουσα που αδειάζει μετά το
πέρας του κανονικού ωραρίου».

TI ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ

Το σχολείο πρέπει να μοιάζει με το σπίτι μας

Το σύγχρονο σχολείο πρέπει να είναι βιοκλιματικό. Να διαθέτει όλα τα
απαιτούμενα εργαστήρια. H αυλή του να είναι ανοιχτή στην κοινωνία και
αρχιτεκτονικά να είναι ένα ξεχωριστό κτίριο, αφού αποτελεί το κέντρο της
γειτονιάς. Να έχει στοιχεία κατοικίας, αφού οι μαθητές περνούν πολύ χρόνο
εκεί. Έτσι πρέπει να είναι σχεδιασμένο το σχολείο τού αύριο για να
ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες των μαθητών, εξηγούν στα «NEA» οι
αρχιτέκτονες Σπύρος Τσαγκαράτος και Γιώργος Τζιρτζιλάκης.

«Το σχολικό κτίριο πρέπει να εφαρμόζει τις αρχές της βιοκλιματικής, ώστε να
είναι υγιεινό για τους μαθητές. Δεν λειτουργεί όλο τον χρόνο και έτσι με
έξυπνους τρόπους – κατάλληλες μονώσεις κ.λπ. – μπορούμε όταν το κατασκευάζουμε
να εκμεταλλευτούμε την ηλιακή ενέργεια για να εξασφαλίσουμε θέρμανση», λέει ο
κ. Τσαγκαράτος.

Σημαντικό ρόλο, προσθέτει, παίζει η αυλή. «H αυλή είναι η σύνδεση της
εκπαίδευσης με την πόλη. Πρέπει να είναι ανοιχτή στην πόλη, στη γειτονιά, όταν
το σχολείο κλείνει. Έτσι μπορεί να χρησιμοποιείται όχι μόνο από τους μαθητές
στον ελεύθερο χρόνο τους, αλλά και από τους υπόλοιπους πολίτες για
πολιτιστικές ή άλλες εκδηλώσεις».

«Εφόσον οι μαθητές περνούν πάρα πολλές ώρες στο σχολείο, τα σχολικά κτίρια δεν
πρέπει να είναι μόνο… τάξεις. Δεν πρέπει να έχουν ιδρυματική μορφή»,
σημειώνει ο κ. Τζιρτζιλάκης. «Για να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες
των παιδιών και μάλιστα σε σχολεία με ολοήμερη λειτουργία τα σχολικά κτίρια
πρέπει να αποκτήσουν στοιχεία κατοικίας. Πρέπει να υπάρχουν διάφοροι μικροί
χώροι, ώστε οι μαθητές να αισθάνονται για παράδειγμα τις στιγμές ανάπαυλας ή
άλλες δραστηριότητες».

Αίθουσες υπολογιστών, εργαστήρια χημείας, βιβλιοθήκες, χώροι εκδηλώσεων,
αίθουσες για τις δραστηριότητες του ολοήμερου δεν πρέπει να λείπουν από το
σύγχρονο σχολείο, λένε οι αρχιτέκτονες.

Όσο για το κτίριο, «επειδή το σχολείο μαζί με την εκκλησία και την πλατεία
αποτελούν το κέντρο της γειτονιάς, πρέπει να είναι μορφολογικά ιδιαίτερο. Να
έχει μία μορφή μνημειακή», συμπληρώνει ο κ. Τσαγκαράτος.