H Iστορία ξαναγράφεται

Από το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου, κάθε μέρα σε τεύχη, 10 τόμοι, εντελώς δωρεάν
μαζί με TA NEA

Ένας λαός, ένα έθνος, μια κοινωνία, για να μπορέσει να επιβιώσει και να
προχωρήσει, πρέπει να έχει αυτογνωσία. Να ξέρει ποια είναι η διαδρομή του μέσα
στον χρόνο. Να γνωρίζει την Ιστορία του. H Ιστορία είναι η ταυτότητα και η
μνήμη μας.H «Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770-2000» έρχεται να δώσει σύγχρονες
απαντήσεις σ’ αυτό το θεμελιώδες ζήτημα. Για τη συγγραφή και σύνθεση του έργου
συνεργάστηκαν 135 κορυφαίοι επιστήμονες, οι οποίοι επεξεργάστηκαν όχι μόνο το
γνωστό ιστορικό υλικό αλλά και όσα προέκυψαν τα τελευταία 30 χρόνια. Βασική
μέριμνα όλων αυτών ήταν να δώσουν ένα έργο που να είναι κατανοητό στο πλατύ
κοινό, χωρίς όμως να κάνουν καμία παραχώρηση στην ποιότητα και την ακρίβεια
των στοιχείων και των πηγών και χωρίς κανένα εμπόδιο στην ελεύθερη έκφραση.

Το πολύτομο έργο αναφέρεται, αναλύει και περιγράφει τη μετάβαση του
Ελληνισμού, μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης (1453), από τη νοσταλγία της
«Αρχαίας Ελλάδας» στη συγκρότηση του ελληνικού έθνους, στα πλαίσια της
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο διάσπαρτος Ελληνισμός σε τρεις ηπείρους (από τη
Ρωσία έως την Ιταλία και από την Αίγυπτο και τη M. Ασία έως τη Σερβία και τη
Ρουμανία) αποκτά συνείδηση της ύπαρξής του ως ξεχωριστό έθνος. H ανάμειξη των
Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων στα εσωτερικά τής καταρρέουσας Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας υποβοηθεί αυτήν τη συγκρότηση και της παρέχει προστασία, όπως
συνέβη με τη Συνθήκη του Κιουτσούκ – Καϊναρτζή (1774).

Το εμπόριο, η ναυτιλία, η διάδοση των ιδεών της Γαλλικής Επανάστασης, η
οικονομική ανάπτυξη των ελληνικών κοινοτήτων εντός και εκτός Ελλάδας και πολλά
άλλα οδήγησαν στην έκρηξη της Επανάστασης. Ο Ρήγας Φεραίος, η Φιλική Εταιρεία,
οι μάχες του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη και των άλλων οπλαρχηγών
περιγράφονται εναργώς, όπως βέβαια και ο εσωτερικός αγώνας με τις εμφύλιες
συγκρούσεις που οδήγησαν στη συρρίκνωση της Επανάστασης.

Ο Καποδίστριας, η συγκρότηση του ελληνικού κράτους, η επιβολή των ξένων
βασιλικών οίκων, το αλυτρωτικό ζήτημα περιγράφονται και αναλύονται, όπως και ο
εκσυγχρονισμός του Χαριλάου Τρικούπη και η Επανάσταση του 1909, που εισάγει το
ελληνικό κράτος στον 20ό αιώνα.

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, αλλά και ο A’ Παγκόσμιος Πόλεμος, έδωσαν την ευκαιρία
για νέα εξόρμηση του Ελληνισμού και διεύρυνση του ελληνικού κράτους, αλλά
έφεραν τον Διχασμό, τη Μικρασιατική Καταστροφή, επαναστάσεις, δικτατορίες,
στρατιωτικά κινήματα.

Μέσα σε δύο αιώνες ο Ελληνισμός δημιούργησε δικό του κράτος, το μεγάλωσε, το
επέκτεινε, το ανέπτυξε και το έφερε στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Είναι μια
εθνική εποποιία, με αιματηρούς πολέμους, επαναστάσεις, δικτατορίες, αλλά και
με οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη.

Σήμερα η επίσημη παρουσίαση

Το μεγάλο εκδοτικό έργο «H Ιστορία του Νέου Ελληνισμού» θα παρουσιαστεί στο
Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Δημήτρη Μητρόπουλου) σήμερα, στις 18.30. Θα
μιλήσει ο υπουργός Πολιτισμού κ. Ευάγγελος Βενιζέλος.

Το έργο θα παρουσιάσουν: ο κ. Παντελής Καψής, Διευθυντής της εφημερίδας «TA
NEA», ο Διευθυντής έκδοσης του έργου, ιστορικός κ. Βασίλης Παναγιωτόπουλος και
ο καθηγητής Πανεπιστημίου και ιστορικός κ. Βασίλης Κρεμμυδάς.

H εποποιία ενός λαού ως εθνικό αφήγημα

Στον Πρόλογο της «Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού» ο ιστορικός Βασίλης
Παναγιωτόπουλος, ο οποίος έχει την επιστημονική διεύθυνση όλου αυτού του
μεγάλου έργου, γράφει μεταξύ άλλων:

«Ένα παλαιό και συνεχώς νέο πρόβλημα βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο των
ανθρωπιστικών και των κοινωνικών επιστημών, το εθνικό ζήτημα. Μέσα από κάποια
διλημματικού τύπου ερωτήματα, το προσφιλές αυτό πρόβλημα των ιστορικών άλλοτε
διχάζει και άλλοτε αποπροσανατολίζει και συχνά αδρανοποιεί πρόσωπα και ομάδες.
Ένας τέτοιος κίνδυνος και για τη δική μας ομάδα ήταν υπαρκτός και η
αντιμετώπισή του απαίτησε ξεχωριστή φροντίδα.

Ας είμαστε όμως ειλικρινείς. Όλες οι εθνικές ιστοριογραφίες είναι δεσμευμένες
από ένα “ρομαντικό” ιδεότυπο και, ανεξαρτήτως του αν αναφέρονται στο έθνος,
στον λαό ή στην κοινωνία, υπόκεινται στην παραδοχή του δρώντος συλλογικού
υποκειμένου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…».

Και καταλήγει ως προς αυτό το ζήτημα:

«… Εθνοκεντρική, λοιπόν, είναι και η δική μας ιστοριογραφική προσπάθεια,
εμποτισμένη ωστόσο, στο μέτρο του δυνατού, με τα διδάγματα των σύγχρονων
επιστημονικών κατακτήσεων, μέσα και έξω από τη χώρα μας. Ας το διευκρινίσουμε
πάντως: εθνοκεντρική, αλλά χωρίς αποκρύψεις ή εξωραϊσμούς, αλλά και χωρίς
αισθήματα ενοχής για πράξεις ή παραλείψεις των ατομικών πρωταγωνιστών ή
συλλογικών σωμάτων της ελληνικής κοινωνίας προς τα οποία δεν μπορούμε να
αισθανόμαστε καμία εχθρότητα και καμία αλληλεγγύη…».

H τεκμηρίωση και η εικονογράφηση του έργου γίνονται με τη συνδρομή:

* Του Κέντρου Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

* Του Μουσείου Μπενάκη

* Του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου

* Της Εθνικής Πινακοθήκης

* Της Γενναδείου Βιβλιοθήκης

135 πρυτάνεις, καθηγητές, ιστορικοί, κοινωνιολόγοι μελετούν και
αναλύουν την Ιστορία από την αρχή

Οι συγγραφείς του 1ου και 2ου τόμου

Για τη συγγραφή του 1ου και 2ου τόμου της «Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού», που
αφορά τις περιόδους από το 1770 έως το 1821 και από το 1453 έως το 1770,
συνεργάστηκαν οι παρακάτω καθηγητές, ιστορικοί και ειδικοί επιστήμονες:

Δημήτρης Αποστολόπουλος, διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Νεοελληνικών
Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Ρωξάνη Αργυροπούλου, διευθύντρια Ερευνών στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών /
Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Σπύρος Ασδραχάς, καθηγητής στο Paris Ι, ομότιμος διευθυντής Ερευνών στο
Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Νάσια Γιακωβάκη, συνεργάτιδα στο Κέντρο Ερεύνης του Νεώτερου Ελληνισμού /
Ακαδημία Αθηνών

Δημήτρης Δημητρόπουλος, ερευνητής στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών / Εθνικό
Ίδρυμα Ερευνών

Μάρκος Δραγούμης, μουσικολόγος, προϊστάμενος του Μουσικού Λαογραφικού
Αρχείου / Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών

Ευγενία Δρακοπούλου, ερευνήτρια στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών/ Εθνικό
Ίδρυμα Ερευνών

Λουκία Δρούλια, ομότιμη διευθύντρια Ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Μαρία Ευθυμίου, επίκουρος καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Φίλιππος Ηλιού, ιστορικός

Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών
/ Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Νίκος Καραπιδάκης, καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Γιάννης Καράς, ομότιμος διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Όλγα Κατσιαρδή – Herring, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Πασχάλης Κιτρομηλίδης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διευθυντής στο
Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών / Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Μιχάλης Κοκολάκης, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Αικατερίνη Κουμαριανού, πρώην καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Paris IV

Βασίλης Κρεμμυδάς, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κώστας Λάππας, διευθυντής στο Κέντρο Ερεύνης Μεσαιωνικού και Νέου
Ελληνισμού / Ακαδημία Αθηνών

Ευτυχία Λιάτα, διευθύντρια Ερευνών στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών /
Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Παναγιώτης Μιχαηλάρης, ερευνητής στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών / Εθνικό
Ίδρυμα Ερευνών

Εύη Ολυμπίτου, επίκουρος καθηγήτρια στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Μάχη Παΐζη – Αποστολοπούλου, ερευνήτρια στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών /
Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Μίλτος Πεχλιβάνος, λέκτορας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

Κώστας Πιτσάκης, καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Δημήτρης Σπάθης, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Παναγιώτης Στάθης, επιστημονικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης

Βασίλης Σφυρόερας, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Διονύσης Τζάκης, διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο

Γιώργος Τόλιας, διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών /
Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Βάσω Ψιμούλη, ιστορικός, Γενικά Αρχεία του Κράτους

Κατερίνα Κορρέ – Ζωγράφου, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών

H Ιστορία του Νέου Ελληνισμού

10 τόμοι

4.000 σελίδες

5.000 φωτογραφίες, χάρτες, σχεδιαγράμματα