H Mικρασιατική Καταστροφή

Με αφορμή την επέτειο της Μικρασιατικής Καταστροφής, ο κ. Μιχαήλ
Κουβάτσος, υποστράτηγος ε.ά., παρατηρεί:

«Με τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-13) αυξήθηκε η ελληνική επικράτεια και ο
ελληνικός πληθυσμός σχεδόν στο διπλάσιο – με την απελευθέρωση της Μακεδονίας,
της Ηπείρου, των νήσων του Αν. Αιγαίου (πλην Δωδεκανήσου) και της Κρήτης.
Έμεναν, όμως, κι άλλες περιοχές… Ο Ελ. Βενιζέλος (ο σημαντικότερος Έλληνας
πολιτικός στη νεωτέρα Ιστορία της Ελλάδας) πίστευε ότι η σύμπλευση με τις
Μεγάλες Δυνάμεις (κυρίως την Αγγλία) θα οδηγούσε στην εκπλήρωση του Οράματος
της Μεγάλης Ιδέας – της Ελλάδας των δύο Ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Με τη
Συνθήκη των Σεβρών (Αυγ. 1920) η δικαίωση της Μεγάλης Ιδέας φάνηκε (στιγμιαία)
να πραγματοποιείται. Αλίμονο, όμως, σειρά δυσμενών συγκυριών για τη χώρα μας,
όπως σύγκρουση συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής εκείνης (Αγγλίας,
Γαλλίας, Ιταλίας, Ρωσίας, ΗΠΑ) και μεγάλων λαθών («διχασμός») των Ελλήνων
πολιτικών (και στρατιωτικών), αμφοτέρων των παρατάξεων, που κατηύθυναν (τότε)
τις τύχες του ελληνικού Έθνους, μας οδήγησαν στη Μικρασιατική Καταστροφή
(Αύγουστος – Σεπτέμβριος 1922)».