Δρόμοι

Ο Αριέλ Σαρόν…

…ένας άνθρωπος που έχει επαναλάβει πολλές φορές με αυταρέσκεια ότι
προτίθεται να θέσει υποψηφιότητα για να επανεκλεγεί το 2007, ρίχνει τον
τελευταίο καιρό κανέναν υπνάκο το μεσημέρι. Ασφαλώς είναι καλύτερο αυτό από το
να τον παίρνει ο ύπνος την ώρα που συζητιούνται κρίσιμα εθνικά θέματα. Κι
όμως, όσοι τον ξέρουν λένε ότι ο «Αρίκ» δεν είναι πια αυτός που ήταν. Δεν
λιποθυμάει βέβαια όπως λιποθυμούσε ο Μπέγκιν λίγο πριν παραιτηθεί, ούτε
δουλεύει τη μισή μόνο μέρα όπως έκανε ο Γιτζάκ Σαμίρ. Εξακολουθεί να μπαίνει
δυναμικά στο γραφείο του και δεν χάνει ευκαιρία να κάνει σαρκαστικές
παρατηρήσεις για τον έναν ή τον άλλο υπουργό. Παρά ταύτα, γράφει ο Γιόελ
Μάρκους στην εφημερίδα «Χααρέτζ», πολλοί επιμένουν ότι οι ημέρες του στην
εξουσία φτάνουν στο τέλος. Ίσως μάλιστα να παραιτηθεί προτού λήξει η θητεία
του.

Ως δημόσιο …

…πρόσωπο, ο Σαρόν και η οικογένειά του κατηγορούνται ότι καταπάτησαν τη
δημόσια ηθική. Ως πολιτικός ηγέτης σε αυτή τη δύσκολη στιγμή, ο Ισραηλινός
πρωθυπουργός αποδεικνύεται ένα τεράστιο μηδενικό. Δεν έχει πολιτικό σχέδιο,
δεν έχει αμυντικό σχέδιο και δεν αναλαμβάνει καμιά πρωτοβουλία που θα μπορούσε
να δώσει κάποια ελπίδα στους Παλαιστινίους. H απέλαση ή η δολοφονία του Αραφάτ
έχει γίνει ένα κλισέ που κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. Με λίγα λόγια,
σημειώνει ο Ισραηλινός αρθρογράφος, ο Σαρόν δεν διαθέτει τα στοιχεία που
χρειάζονται για να βγάλει τη χώρα από τη λάσπη.

Ως στρατιωτικός…

…ο Σαρόν θεωρείτο επινοητικός. Ως πρωθυπουργός, όμως, δεν είναι σε θέση να
μιμηθεί τον Μεναχέμ Μπέγκιν, ο οποίος έκοψε με το σπαθί του τον γόρδιο δεσμό
και υπέγραψε ειρήνη με την Αίγυπτο. Έχει παγιδευτεί σε μια σειρά αδιάλλακτων
θέσεων, οι οποίες οδηγούν το Ισραήλ σε αδιέξοδο. H κυριότερη από τις θέσεις
αυτές είναι η καλλιέργεια στενών σχέσεων με τα γεράκια που κυβερνούν σήμερα
στην Ουάσιγκτον.

Είναι αλήθεια…

… πως κανείς Ισραηλινός πρωθυπουργός μέχρι σήμερα δεν είχε επισκεφθεί τον
Λευκό Οίκο εννιά φορές. Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι ποτέ το Ισραήλ δεν ήταν
τόσο εξαρτημένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο είναι σήμερα. Το να τα
«πηγαίνεις καλά» με την Αμερική είναι καλό πράγμα. Στερεί όμως το Ισραήλ από
το δικαίωμα της πρωτοβουλίας και υποτάσσει τα συμφέροντά του σ’ εκείνα της
Ουάσιγκτον. H Αμερική δεν θα λύσει τα προβλήματα του Ισραήλ, καταλήγει ο Γιόελ
Μάρκους. Δεν θα βρίσκεται πάντα εκεί για να διορθώνει τα λάθη του Ισραήλ και
να σπεύδει να το σώσει όταν απειλούνται τα αμερικανικά συμφέροντα στον αραβικό
κόσμο. Στην περίοδο διακυβέρνησης από τον Σαρόν, το Ισραήλ έχασε την ορμή, τη
δημιουργικότητα και το θάρρος που είχαν επιτρέψει σε προηγούμενους ηγέτες της
χώρας να κάνουν αυτό που ήταν καλό για το μέλλον της και την ασφάλειά της.