γιατί… το σιδέρωμα εξαφανίζει τις ζάρες απ’ τα ρούχα;

Τα υφάσματα περιέχουν ίνες, καθεμιά από τις οποίες αποτελείται από μακριές
αλυσίδες μορίων, που βρίσκονται η μία δίπλα στην άλλη κι έχουν χαλαρούς
δεσμούς μεταξύ τους. Αν αυτοί οι δεσμοί λυθούν και ξαναφτιαχτούν κάπου αλλού,
οι ίνες αναγκάζονται να… ισιώσουν.

Το σιδέρωμα των βαμβακερών υφασμάτων αποτελεί ένα παράδειγμα. Οι δεσμοί μεταξύ
των μορίων μπορούν να λυθούν με μεγάλη θερμότητα και λίγο νερό, που προκαλούν
διόγκωση. Θυμηθείτε πόσο δύσκολο είναι να σιδερωθεί ένα βαμβακερό πουκάμισο
χωρίς νερό ή χωρίς το σίδερο να είναι αρκετά ζεστό. Στη μια περίπτωση το
ύφασμα δεν περιέχει αρκετό νερό ώστε να φουσκώσει τις ίνες και να σπάσει
εύκολα τους δεσμούς υδρογόνου, ενώ στην άλλη η θερμοκρασία δεν αρκεί. Οι
δεσμοί ξανασχηματίζονται όταν φύγει το σίδερο, δημιουργώντας τη λεία
σιδερωμένη υφή.

Στα υπόλοιπα υφάσματα η επίδραση είναι η ίδια, ακόμη κι αν οι δεσμοί των
μορίων δεν είναι δεσμοί υδρογόνου, όπως στο βαμβάκι. Για παράδειγμα, στο
μάλλινο, οι διασταυρώσεις ομοιοπολικών και ετεροπολικών δεσμών που περιέχει
επιτρέπουν στο ύφασμα να διπλώνει σπάζοντας και ανασχηματίζοντας τους δεσμούς.