AΦIEPΩMA 68η ΔEΘ Mε προοπτικές η ελληνική βιομηχανία

Ζούμε πλέον εδώ και μερικά χρόνια σ’ ένα νέο περιβάλλον ελεύθερων
ανταγωνιστικών αγορών. H Ελλάδα είναι ήδη ένα κομμάτι της μεγάλης ευρωπαϊκής
αγοράς, η οποία ολοκληρώνεται σταδιακά αλλά και διευρύνεται: αύριο με 10 νέα
μέλη, σε λίγα χρόνια και με γειτονικές μας χώρες των Βαλκανίων. Αυτή η ενιαία
αγορά λειτουργεί μέσα στο ευρύτερο περιβάλλον της παγκοσμιοποίησης, η οποία θα
είναι και ο κύριος παράγων που θα διαμορφώσει τις συνθήκες μέσα στις οποίες θα
λειτουργούν η ευρωπαϊκή και η ελληνική οικονομία και κατά συνέπεια η
βιομηχανία. Κύριο χαρακτηριστικό του νέου περιβάλλοντος είναι ο
ανταγωνισμός, ο οποίος εντείνεται και διευρύνεται διαρκώς καθώς
νέοι ανταγωνιστές, με το αρχικό πλεονέκτημα του χαμηλού κόστους, θα
εισέρχονται στην αγορά.

H ελληνική βιομηχανία εισέρχεται στο περιβάλλον αυτό με θετικούς οιωνούς: Έχει
ξεπεράσει οριστικά την κρίση των τελευταίων ετών και βρίσκεται σε μια
διαδικασία δυναμικής μεγέθυνσης και αναδιάρθρωσης Από το 1995, όταν άρχισε η
παρούσα ανοδική φάση της βιομηχανικής παραγωγής, η άνοδος ξεπέρασε σωρευτικά
το 18%. H εξέλιξη αυτή θα πρέπει να συγκριθεί με την αμέσως προηγούμενη
οκταετία, όταν η συνολική μεταβολή ήταν αρνητική. Παράλληλα μεγάλες επενδύσεις
εκσυγχρονισμού πραγματοποιούνται από πολλές επιχειρήσεις.

Ένα δεύτερο διαρθρωτικό στοιχείο που πρέπει να επισημανθεί είναι η συμπόρευση
της ελληνικής βιομηχανίας με αυτή του συνόλου της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.
Παρατηρείται δηλαδή ότι οι διακυμάνσεις της παραγωγής στην Ελλάδα συμπίπτουν,
σε μεγάλο βαθμό, με εκείνες της ευρωπαϊκής, τόσο όσον αφορά στην κατεύθυνση
της μεταβολής όσο και στα σημεία καμπής.

H συμπόρευση αυτή υποδηλώνει την προϊούσα ενσωμάτωση της ελληνικής βιομηχανίας
στην ευρωπαϊκή και την αυξανόμενη σημασία που αποκτούν ευρωπαϊκοί παράγοντες
έναντι των αμιγώς εγχωρίων παραγόντων, που μέχρι πρόσφατα επιδρούσαν
καθοριστικά στην πορεία της ελληνικής βιομηχανίας. Το άνοιγμα αυτό της
ελληνικής βιομηχανίας στην Ευρώπη υπογραμμίζει από μια ακόμη σκοπιά τη μεγάλη
σημασία της διεθνούς ανταγωνιστικότητας των ελληνικών βιομηχανικών προϊόντων
στις συνθήκες της διευρυνόμενης ευρωπαϊκής αγοράς. Είναι συνεπώς φανερό ότι το
μέλλον της βιομηχανίας συναρτάται άμεσα με την ικανότητά της να βελτιώσει την
ανταγωνιστικότητά της.

Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης αναλαμβάνουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις, οι οποίες
πρέπει να απαλλαγούν από δεσμεύσεις και νοοτροπίες του παρελθόντος. Στην
ευρωπαϊκή και την παγκόσμια αγορά, θα επιτύχουν οι επιχειρήσεις εκείνες που θα
κατανοήσουν ότι επιχειρηματικότητα σημαίνει ανάληψη πρωτοβουλιών,
αποδοχή κινδύνων και υιοθέτηση καινοτομιών.

Πολλές είναι οι ελληνικές επιχειρήσεις που έχουν κατανοήσει τις ανάγκες αυτές
και έχουν ήδη προσαρμόσει ανάλογα τη στρατηγική τους: Προωθούν τις
επιχειρηματικές τους συνεργασίες. Εισάγουν με επιτυχία προηγμένη τεχνολογία
στις δραστηριότητές τους. Αναζητούν και βρίσκουν νέες αγορές στις οποίες
εγκαθίστανται με επιτυχία. Διαφοροποιούν όχι μόνο τα προϊόντα τους αλλά και
τις συνολικές τους δραστηριότητες, επεκτεινόμενες σε νέους τομείς.

Οι ελληνικές επιχειρήσεις προσπαθούν. Δεν μπορούν όμως να υπερβούν ορισμένα
όρια που θέτει το περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργούν. Δεν υπάρχει βέβαια
αμφιβολία ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικές αλλαγές στο
περιβάλλον αυτό. Όμως πολλά προβλήματα παραμένουν και εξακολουθούν να δρουν ως
τροχοπέδη στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας.

Γι’ αυτό οι προσπάθειες της οικονομικής πολιτικής πρέπει να επικεντρωθούν τώρα
στην πραγματοποίηση των αλλαγών που θα άρουν τα εμπόδια και θα επιτρέψουν τον
ταχύτερο εκσυγχρονισμό του οικονομικού περιβάλλοντος. Οι στόχοι είναι γνωστοί:
Μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος. Εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Διοίκησης
και κατάργηση της πολυνομίας. Άνοιγμα των κλειστών αγορών και διασφάλιση του
ανταγωνισμού. Εκσυγχρονισμός του εκπαιδευτικού συστήματος.

Σ’ αυτά συμφωνούμε όλοι. Το ζήτημα τώρα είναι να δράσουμε γρήγορα και
αποφασιστικά για να προωθήσουμε τις αλλαγές αυτές.

Ο Οδυσσέας Κυριακόπουλος είναι προέδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών