H κρίση στις μεσογειακές κοινωνίες επί τάπητος

Τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι μεσογειακές κοινωνίες πριν από έναν αιώνα
ήταν ανάλογα με τα σημερινά και ένα διεθνές συνέδριο στο Ρέθυμνο επιχειρεί να
τα φωτίσει.

Το άνοιγμα των οικονομιών στην παγκόσμια αγορά και οι διαρθρωτικές αλλαγές σε
όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής, το πρόβλημα του συγχρονισμού και
εκσυγχρονισμού απασχόλησαν τις «Μεσογειακές Κοινωνίες σε μια πρώτη περίοδο
παγκοσμιοποίησης και κρίσης από το 1873-1896».

Αυτός είναι και ο τίτλος του τριήμερου συνεδρίου που οργανώνουν το Πρόγραμμα
Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία, του Πανεπιστημίου Κρήτης,
και το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών Ρεθύμνου, για να εξετάσουν θέματα όπως η
θέση των μεσογειακών οικονομιών και κοινωνιών στην εθνική και την παγκόσμια
αγορά – ο καθηγητής Μορίς Εμάρ που χρησιμοποιεί το παράδειγμα της Σικελίας,
ενώ ο Τούρκος καθηγητής Εγιούπ Εζβερέν αναλύει το παράδειγμα της Βηρυτού και ο
Τούρκος καθηγητής Ονούρ Γιλντιρίμ το παράδειγμα της Σμύρνης.

Το παράδειγμα της Μασσαλίας την περίοδο της μεγάλης κρίσης αναλύει η
καθηγήτρια Άννα Μαχαίρα, ενώ άλλοι καθηγητές – ο Ελβετός Ζαν Μπατόν, ο
Βρετανός Μάικλ Πάλερετ και ο Σωκράτης Πετμεζάς – αναλύουν τα γεγονότα και τους
μύθους περί της μεγάλης κρίσης στην Ελλάδα και τα Βαλκάνια, την πολιτικοποίηση
της δημόσιας ζωής στη μεσογειακή Ευρώπη αναλύει ο καθηγητής Μαουρίτσιο
Ριντόλφι, ενώ άλλα θέματα αναλύονται από επιστήμονες από την Ισπανία, τη
Γαλλία και την Ελλάδα.

Ακόμα και η αρχαιολογική πολιτική εξετάζεται σε συνάρτηση με την οικονομική
ανάπτυξη εκείνης της εποχής.