Πατριαρχείο και Mητροπολίτες Nέων Xωρών

Ο κ. K. Χολέβας (Γλυφάδα) γράφει:

«Με δυσάρεστη έκπληξη διάβασα τις απόψεις του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου
Αρκαλοχωρίου (Κρήτης) κ. Ανδρέα, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στα “NEA” της 13ης
Αυγούστου 2003. Συγκεκριμένα ο Σεβασμιώτατος προτείνει τη συγκρότηση Συνόδου
από τους Μητροπολίτες των λεγομένων Νέων Χωρών, τον πρόεδρο της οποίας θα
διορίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Με όλο τον σεβασμό προς τον σεπτό
Οικουμενικό Θρόνο και προς την επιστημονική κατάρτιση του Σεβασμιωτάτου,
επιτρέψτε μου να διαμαρτυρηθώ και ως μέλος της Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά και
ως Μακεδών γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, για τις απόψεις αυτές, τις οποίες θεωρώ
εκκλησιαστικώς διχαστικές και εθνικώς επικίνδυνες.

H Ιεραρχία των Νέων Χωρών, την οποία ανασύρει από το παρελθόν ο Σεβασμιώτατος
κ. Ανδρέας, είναι ένας θεσμός που λειτούργησε στη Θεσσαλονίκη το 1917, σε
στιγμές κορυφώσεως του Εθνικού Διχασμού, όταν η Ελλάς είχε δύο κυβερνήσεις,
μία στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη.

Από σεβασμό προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις αντίξοες συνθήκες που
αντιμετωπίζει, έχει δεχθεί η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος το ιδιόμορφο
εκκλησιαστικό καθεστώς της Κρήτης και της Δωδεκανήσου. Αυτό, όμως, δεν
σημαίνει ότι πρέπει να επεκτείνουμε και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος ένα
προβληματικό και ήκιστα δημοκρατικό καθεστώς. (Ο πρόεδρος της Συνόδου δεν θα
εκλέγεται, αλλά θα διορίζεται από το Φανάρι!).

Σε μία εποχή, κατά την οποία αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα διαφόρων προπαγανδών
από γειτονικές χώρες, οι οποίες αμφισβητούν την ελληνικότητα πολλών περιοχών
της πατρίδος μας, πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί ως προς τη διατύπωση
εκκλησιαστικών προτάσεων με περιεχόμενο αποσχιστικό.

Όσο κι αν ισχυρίζονται ορισμένοι ότι “δεν πρέπει να συγχέουμε τα εκκλησιαστικά
με τα εθνικά θέματα”, η αλήθεια είναι ότι η εκκλησιαστική διάσπαση μιας χώρας
είναι προοίμιο της εδαφικής της αποσυνθέσεως. Ας θυμηθούμε την διαλυθείσα
Γιουγκοσλαβία. Το 1967 ανεκηρύχθη η σχισματική “Μακεδονική Εκκλησία” και το
1991 τα ίδια ακριβώς εδάφη απετέλεσαν το ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων. Εξ
άλλου και η αυτονόμηση του Μαυροβουνίου προετοιμάζεται από τις αρχές της
δεκαετίας του 1990 με την ίδρυση σχισματικής – και άνευ ποιμνίου – “Εκκλησίας
του Μαυροβουνίου” εις βάρος του ορθοδόξου Σερβικού Πατριαρχείου».