[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Με το θερμόμετρο να φθάνει τους σαράντα βαθμούς και τον Πρωθυπουργό
Κώστα Σημίτη να επιστρέφει από τις διακοπές του, η ταχύτητα σε ρυθμούς και
ένταση, ένα χρόνο πριν από τον τερματισμό, οδηγεί στη νέα φάση της
προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Ο πρόεδρος της κυβέρνησης, οι αρμόδιοι υπουργοί και φορείς, η πρόεδρος της
Οργανωτικής Επιτροπής Γιάννα Αγγελοπούλου και οι συνεργάτες της, οδηγούν την
κούρσα του δύσκολου εγχειρήματος αναζητώντας τη χρυσή τομή συνύπαρξης στον
κοινό σκοπό και στόχο.

Πολλά τα μέτωπα που καλούνται όλοι ν’ αντιμετωπίσουν. Ένας είναι ο «εχθρός»
και ακούει στο όνομα «χρόνος». Ένα χρόνο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών
Αγώνων συνειδητοποίησαν οι εκτός των τειχών, ότι «Ολυμπιακοί Αγώνες σημαίνουν
εκτός από λόγια και ευχολόγια, έργα, συνεργασία, ομοψυχία, ομαδικότητα και
αρμονική συμπόρευση».

H διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων είναι χρέος και υποχρέωση από τη στιγμή που
η πλειονότητα των Ελλήνων συνομολόγησε την ανάληψή τους.

Είναι όμως ανάγκη να κατανοήσουμε όλοι μας πως όταν τα ξένα MME γράφουν και
μιλούν για την Ελλάδα, δεν κάνουν διακρίσεις ούτε εξαιρέσεις. Πολλοί «έστριψαν
στη γωνία» όταν αντιλήφθηκαν πως το μονοπάτι των δοκιμαστικών τεστ είχε και
«κόστος».

Κυβερνητικά στελέχη έμειναν στη σκιά των γεγονότων. Ορισμένα στελέχη του
«Αθήνα 2004» έδειξαν εκνευρισμό, προδίδοντας το βάρος μιας διοργάνωσης που
διαθέτει χιλιάδες νευραλγικά σημεία, τα οποία μόνο με ψυχραιμία μπορούν ν’
αντιμετωπίσουν.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ένιωσαν αμήχανα, δηλαδή «αν έπρεπε να επιρρίψουν
ευθύνες ή να συνταχθούν και να βοηθήσουν ενεργά, ώστε να ξεπεραστούν κάποια
αδιέξοδα». Τελικά, η σιωπή επελέγη ως άμυνα αντί για επίθεση για τον κοινό
στόχο: δηλαδή, την επιτυχία των Αγώνων.

Καθολική ήταν η αντίδραση στα ξένα δημοσιεύματα που αφορούσαν την ασφάλεια και
τις «υποψίες» για ντόπινγκ Ελλήνων πρωταθλητών. Και μάλιστα με αγανάκτηση.

H Ελλάδα με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες θα βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο
και σε θέματα που αφορούν όχι υποχρεωτικά τους Αγώνες.

Στο σημείο αυτό πιστεύουμε ότι είμαστε υποχρεωμένοι ν’ αντιτάξουμε το φιλότιμο
και την πατριδογνωσία, αντί του ευτελισμού της εύκολης κριτικής.