Mια θέση στο φεγγάρι για 35.000

Σιγά σιγά (και υπομονετικά) κάπου 35.000 ρομαντικοί διεκδίκησαν μια θέση στην αυγουστιάτικη πανσέληνο του Ιερού Βράχου, ως και μετά τη 1 το πρωί

Μέχρι την οδό Αποστόλου Παύλου, στους πρόποδες της Ακρόπολης, έφθασε η ουρά
των ρομαντικών, οι οποίοι πλήρωσαν με αφόρητη ταλαιπωρία την απόφασή τους να
απολαύσουν την πανσέληνο στα «ωραία ερείπια» – τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης
και μισή ώρα στριμωξίδι για να φθάσουν στα Προπύλαια, όπου πολλοί έκαναν απλώς
μεταβολή, μην αντέχοντας άλλο τις φωνές και την ασφυξία.

Στη συναυλία της Σαβίνας Γιαννάτου στη Ρωμαϊκή Αγορά υπήρχαν καθίσματα για
χίλια άτομα. Ωστόσο, στον χώρο βρέθηκαν περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι, οι
οποίοι στο τέλος ανηφόρισαν προς την Ακρόπολη, εντείνοντας τη σύγχυση και το
κυκλοφοριακό χάος που είχαν δημιουργηθεί από νωρίς στους κεντρικούς δρόμους
της Αθήνας.

Για να δούμε, όμως, το θέμα και από τη φωτεινή πλευρά του φεγγαριού, ο θεσμός
του υπουργείου Πολιτισμού βρήκε φέτος τη μεγαλύτερη απήχηση σε όλη την Ελλάδα,
ιδιαίτερα στο Σούνιο και την Ολυμπία. Στοιχεία για τον ακριβή αριθμό
επισκεπτών και ακροατών δεν συγκεντρώθηκαν, αλλά ο έμπειρος στην κίνηση των
επισκεπτών αρχιφύλακας της Ακρόπολης, κ. Γιάννης Δημακάκος, υπολογίζει ότι
εκεί – όπου είχαν επιστρατευθεί 71 φύλακες – περνούσαν 5.000-6.000 άτομα ανά
ώρα, ενώ η διάμετρος του στενού περιπάτου μόλις και επιτρέπει τη διέλευση δύο
χιλιάδων ατόμων ανά ώρα. Επόμενο ήταν να υπάρχουν φωνές και διαμαρτυρίες και η
ρομαντική βόλτα να εξελιχθεί για πολλούς σε εφιαλτικό μποτιλιάρισμα, που
σημαίνει ότι ο καθ’ όλα αξιόλογος θεσμός «Ιεροί τόποι στο φως του φεγγαριού»
βρίσκει απήχηση, αλλά χρειάζεται αναδιοργάνωση.

Χαρακτηριστικό και τούτο, ότι η προσέλευση στην Ακρόπολη άρχισε νωρίς
και συνεχίστηκε μέχρι αργά – αφού οι πύλες δεν έκλεισαν στις 7.30 μ.μ. (ως
συνήθως) -, έως και μετά τη 1 το πρωί, που ήταν η επίσημη ώρα λήξης του
επισκεπτηρίου της πανσελήνου. Φέτος η πανσέληνος εμφανίστηκε ολόλαμπρη περίπου
στις 9 μ.μ. και γέμισε με φως και αλλόκοτες σκιές τα μάρμαρα και τα ικριώματα
των εργασιών αναστήλωσης.

Μια παλαιότερη πρόταση των αρχαιολόγων προέβλεπε την έκδοση προσκλήσεων για
την επίσκεψη στα μνημεία τη βραδιά της πανσελήνου, οι οποίες θα μοιράζονταν
στην είσοδο και σε άλλα σημεία διανομής του υπουργείου Πολιτισμού, με
συγκεκριμένη ώρα προσέλευσης, ώστε να αποφεύγονται η ουρά, το στρίμωγμα και οι
κίνδυνοι ατυχημάτων. Μια άλλη ιδέα ήταν να ανοίγουν τα μνημεία πιο συχνά, δύο
και τρεις φορές κάθε καλοκαίρι, αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι απλό. Με την
έλλειψη προσωπικού φύλαξης που «μαστίζει» τους αρχαιολογικούς χώρους, δεν
τίθεται ζήτημα μόνο χρημάτων αλλά και ανθρώπινης αντοχής.

Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν μπορεί να δοκιμάζεται η αντοχή της
χωρητικότητας των χώρων των μνημείων, όπως κανείς δεν διανοείται να αφήσει να
υπερχειλίσει ένας κινηματογράφος, ένας χώρος συναυλιών, με περισσότερους
θεατές ή ακροατές από όσους μπορούν να φιλοξενήσουν οι υπάρχουσες θέσεις.
Είναι ζήτημα σεβασμού προς τα πρόσωπα, ασφαλείας αλλά και προσοχής προς τα
μνημεία. Καλό θα ήταν το υπουργείο Πολιτισμού που ανέπτυξε αυτή τη
δημοφιλέστατη, όπως αποδεικνύεται, πρωτοβουλία κι έθεσε όρους για την κόσμια
επίσκεψη – χωρίς φαγητά, χωρίς ποτά, εκτός από νερό, με περισχοίνιση, φωτισμό
κ.ά. – να επεξεργασθεί επιπλέον τρόπους για τη βελτίωσή της.