TPITH AΠOΨH Kατεβαίνοντας τον Aχέροντα

Τα σενάρια των δημοσκοπήσεων, εκτός από αποπροσανατολιστικά, παραείναι και
ανιαρά: Ποιος από τους δύο είναι πιο κατάλληλος για πρωθυπουργός! Και τα δύο
κόμματα να διαπληκτίζονται εξίσου ανιαρά, για το ποιος θα κερδίσει τις
εκλογές. «Ισχυρή Ελλάδα» οι μεν. «Ισχυρότερη», υπόσχονται οι δε! Εν τω μεταξύ
«η Ελλάδα ταξιδεύει». Για πού; Κατεβαίνοντας τον Αχέροντα! Δηλαδή:

Διεκδικούμε παγκόσμια πρώτη, με τον μισό πληθυσμό στην περιοχή της
πρωτεύουσας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται από οικονομική και περιβαλλοντική άποψη
και ποιότητα ζωής. Μισθοί και ημερομίσθια καθηλωμένα στο όνομα της Ανάπτυξης.
Αλλά παρόλη την «ανάπτυξη», τα τελευταία δέκα χρόνια χάθηκαν 39.000 θέσεις στη
βιομηχανία και 170.000 στη γεωργία. H Ελλάδα παύει να είναι χώρα αγροτική και
μετατρέπεται σε χώρα «εξυπηρετήσεων» (γκαρσόνια, καθαρίστριες, μεσάζοντες,
πωλητές, κ.λπ.). Ενώ λοιπόν η γεωργία και η βιομηχανία φθίνουν (τώρα έχουμε
και τις «μεταναστεύσεις» προς Βορράν) έχουμε 86.000 νέες θέσεις στο εμπόριο.
Κάτι σηματοδοτεί το «νούμερο»!

Βαθμιαία αλλά σταθερά καταστρέφονται οι δύο μόνιμες πηγές του πλούτου: η
γεωργία και η βιομηχανία. H οικονομία γίνεται όλο και περισσότερο παρασιτική.
Αντίστοιχα αυξάνεται η ανεργία (11%). Τρίτοι στην E.E., μετά την Ιταλία και
την Ισπανία. Ανάπτυξη! Ποια ανάπτυξη; Από τα 7,6 τρισ. δραχμές του Γ’
Κοινοτικού Προγράμματος, το 38% πήγε για δρόμους! Και ενώ η ύπαιθρος,
ειδικότερα η ορεινή και ημιορεινή ερημώνεται, θυσιάζονται 2 ή 3 (πόσα;) τρισ.
δραχμές για το αποχαυνωτικό πανηγύρι της Ολυμπιάδας. M’ αυτά τα λεφτά θα
μπορούσε να αναγεννηθεί η Δυτική και Βορειο-δυτική Ελλάδα. Ποιος θα πληρώσει
για το έγκλημα;

Ισχυρή Ελλάδα! Το δημόσιο χρέος έφθασε το 2000 στο 105% του ΑΕΠ. Κατέχουμε και
εδώ τη δεύτερη θέση στην E.E. Και ύστερα από τόσα χρόνια «ανάπτυξης», «αύξησης
της παραγωγικότητας», κ.λπ., το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ελλάδα είναι
το 67,8% του μέσου όρου της E.E.

Αλλά το 67,8% είναι απατηλό ποσοστό. Επειδή το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ύψος
του «εθνικού» εισοδήματος, αλλά – και προπαντός – η κατανομή του. Λοιπόν: και
εδώ πρώτοι: Πρώτοι στην E.E. σε εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας ( 43,2 ώρες).
Τελευταίοι σε ημέρες άδειας: Ελλάδα 23 ημέρες, μέσος όρος της E.E. 25,7.
Πρώτοι σε εργασία, τελευταίοι στις αμοιβές: ένας υπάλληλος στη Δευτεροβάθμια
Εκπαίδευση, π.χ., έχει μισθό στη Γερμανία 2.400 ευρώ. Στην Ελλάδα, 1.070. Ένας
τμηματάρχης του Δημοσίου: Στη Γερμανία 3.500 ευρώ. Στην Ελλάδα, 1.172. Ως προς
τα ημερομίσθια των εργατών, τις συντάξεις, κ.λπ., αυτά βρίσκονται δύο φορές
και περισσότερο, κάτω από τις «αναπτυγμένες» χώρες της E.E. Αλλά εμείς είμαστε
φθηνή χώρα, θα μπορούσε να αντιτείνει κανείς. Λάθος! Σύμφωνα με τις
στατιστικές, η Ελλάδα είναι 5% ακριβότερη από τον μέσο όρο της E.E. Καφενεία,
κινηματογράφος, ταχυδρομικά τέλη, σε ορισμένες κατηγορίες εστιατορίων, ρούχων
κ.λπ., η Αθήνα ανταγωνίζεται το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Λοιπόν;

Λοιπόν: Κόστος Παρισίων, μισθοί Τουρκίας. Δύο εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω
από το όριο φτώχειας (21% στην Ελλάδα, 21% στην Πορτογαλία, 11% στη Γερμανία).
Κάποτε υπήρχε και στη χώρα μας το λεγόμενο «κράτος πρόνοιας» της κεϋνσιανής
εποχής, που άμβλυνε κάπως την οξύτητα των αντιθέσεων. Σήμερα η διάλυση του
κράτους πρόνοιας συμβαδίζει με τη διάλυση του κρατικού τομέα της οικονομίας.
Ένα παράδειγμα: είμαστε οι τελευταίοι στην E.E. σε δαπάνες για την υγεία
(Γαλλία, 2.560 – Ελλάδα 1.100). Και ενώ ένας στους πέντε Έλληνες ζει κάτω από
το όριο φτώχειας, η Αττική (και όχι μόνο) είναι διάσπαρτη από τα ανάκτορα των
νεόπλουτων και οι μαρίνες γεμάτες από κότερα και τις θαλαμηγούς αυτών που
πλούτισαν από την κατοχή, τον εμφύλιο, την καραμανλική δημιουργία, και κάτω
από τον πράσινο ήλιο του ΠΑΣΟΚ.

Κάποτε οι πολιτικοί μιλούσαν για «ιδανικά»: Μεγάλη Ελλάδα, Ελλάς Ελλήνων
Χριστιανών, «σοσιαλισμός», κ.λπ. Σήμερα κυριαρχεί η λογιστική. Αλλά, «ουκ επ’
άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος». Τι γίνεται λοιπόν και με την περίφημη «ποιότητα
ζωής»;

Τέσσερα (αν όχι πέντε) εκατομμύρια Έλληνες ζουν στον θάλαμο αερίων που λέγεται
πρωτεύουσα. H Αθήνα είναι πρώτη στην Ευρώπη «σε αριθμό ημερών που
διαπιστώνεται υπέρβαση του ορίου προειδοποίησης του πληθυσμού», δηλαδή πρώτη
στο νέφος των οξειδίων, διοξειδίων, πεντοξειδίων, κ.λπ. Τυχαία είναι λοιπόν η
αλματική αύξηση του καρκίνου, των καρδιακών και των αναπνευστικών προβλημάτων;
Πρώτοι στο νέφος. Πρώτοι στα σκουπίδια και καταφεύγουμε μόνο στη λεγόμενη
«υγειονομική ταφή» (άλλη απάτη), αποφεύγοντας την ανακύκλωση, την παραγωγή
ενέργειας και λιπασμάτων. Και το κατοικίδιο της πρωτεύουσας, κλεισμένος στο
«διαμέρισμα», κυνηγημένος από το άγχος, το ρίχνει στο κάπνισμα (οι Έλληνες
πρώτοι στην Ευρώπη), ενώ τα παιδιά (το μέλλον του Έθνους!) οικόσιτα,
αποκομμένα από τη φύση, κολλημένα στην τηλεόραση, πετυχαίνουν τη δική τους
«πρωτιά»: να είναι τα παχύτερα της Ευρώπης! Αντίδοτο: το πλήθος των
«απισχναντηρίων».

«H Ελλάδα ταξιδεύει». Τυφλή, κατεβαίνει τον Αχέροντα. Και τα δύο κόμματα
ερίζουν για την εξουσία!

Ο Ευτύχης Μπιτσάκης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.