Tο ρεπορτάζ που σταμάτησε με πέντε σφαίρες

H Κέιτ Μπλάνσετ υποδύεται τη Βερόνικα Γκουέριν στην ταινία που σκηνοθέτησε ο Τζόελ Σουμάχερ. Αριστερά, η Ιρλανδή δημοσιογράφος που δολοφονήθηκε από εμπόρους ναρκωτικών

H Κέιτ Μπλάνσετ υποδύεται τη δολοφονηθείσα προ επταετίας δημοσιογράφο Βερόνικα
Γκουέριν, στην ομώνυμη ταινία που σκηνοθετεί ο Τζόελ Σουμάχερ. H Γκουέριν,
δημοσιογράφος της «Sunday Independent» είχε το χάρισμα να αποσπά ομολογίες…
ανείπωτων πράξεων και μεταφέροντάς τες στο χαρτί, χρησιμοποιώντας ψευδώνυμα
και την πένα της, να σαγηνεύει τους αναγνώστες της. Συνήθως όμως, κάθε
χάρισμα, όπως και καθετί που ξεχωρίζει ορισμένους ανθρώπους από κάποιους
άλλους, συνοδεύεται και από μια κατάρα. Στην περίπτωση της Βερόνικας Γκουέριν
αυτή ταυτιζόταν με τον θάνατό της, ο οποίος ολοένα και την πλησίαζε, σαν να
την προειδοποιούσε.

H αρχή του τέλους για την ίδια και το δημοσιογραφικό της δαιμόνιο
σήμανε όταν αποφάσισε να μελετήσει ενδελεχώς το ζήτημα των ναρκωτικών που
μάστιζε το Δουβλίνο. Οι αναζητήσεις της και τα πορίσματα των ερευνών της την
έφεραν αντιμέτωπη με τον Τζον Γκίλιγκαμ, μεγαλέμπορο ινδικής κάνναβης, και με
απειλές για τη ζωή της. Τον Ιανουάριο του 1995, ένας άνδρας την πυροβόλησε στο
πόδι, μέσα στο ίδιο της το σπίτι, γεγονός που όχι μόνο δεν τη φόβισε, αλλά την
έκανε να δηλώσει: «Ορκίζομαι ότι τα μάτια της Δικαιοσύνης και αυτής της
δημοσιογράφου δεν πρόκειται να ξανακλείσουν».

Λίγους μήνες μετά, κατευθύνθηκε στο σπίτι του «βαρόνου», χωρίς ίχνος φόβου
αλλά και προστασίας (!), για να ξυλοκοπηθεί άγρια. H τρίτη… στενή επαφή με
τον υπόκοσμο των ψυχοτρόπων ουσιών ήταν και η φαρμακερή. Καθώς περίμενε το
φανάρι να ανάψει, σταματημένη με το αυτοκίνητό της, είδε το «πράσινο φως» της
ζωής της να σβήνει για πάντα. Δύο μέλη της συμμορίας του Γκίλιγκαμ, που
επέβαιναν σε μια μοτοσυκλέτα, τη γάζωσαν με πέντε σφαίρες, αρκετές για να
«σβήσει» σχεδόν ακαριαία, στα 36 της χρόνια. Δύο ημέρες μετά είχε
προγραμματίσει να εμφανιστεί σε μια συνέντευξη Τύπου με θέμα: «Πεθαίνοντας να
πει κανείς μια ιστορία – Δημοσιογράφοι σε κίνδυνο». Τραγική ειρωνεία…

Το άσβεστο δημοσιογραφικό της πάθος και ο θόρυβος γύρω από την…
αιματηρά επιβεβλημένη σιγή της είχαν πολύ σημαντικό αντίκτυπο στη βρετανική
κοινωνία. Νέοι νόμοι ψηφίστηκαν σχετικά με τα ναρκωτικά, ο φυσικός αυτουργός
της δολοφονίας καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ενώ ο ηθικός, Γκίλιγκαμ,
απαλλάχτηκε για τη δολοφονία και καταδικάστηκε σε 28 χρόνια φυλάκιση για
εμπόριο ινδικής κάνναβης.

Όπως ήταν αναμενόμενο, κάθε ιστορία που διαφέρει από τις άλλες προκαλεί το
ενδιαφέρον των ανθρώπων του σινεμά. Για τη μεταφορά στην οθόνη της ιστορίας
της αδικοχαμένης δημοσιογράφου φιλονίκησαν, μεταξύ άλλων, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ
και η Ντίσνεϊ, αλλά αυτός που τελικά «ήπιε πρώτος νερό από την πηγή» ήταν ο
σκηνοθέτης Τζον Μακένζι. Εκ του αποτελέσματος φάνηκε, πάντως, ότι το νερό
ήταν… γλυφό, καθώς η ταινία του «When the Sky Falls», με πρωταγωνίστρια την
Τζόαν Άλεν, δεν προβλήθηκε στις αίθουσες των ΗΠΑ, παρά τις θετικές κριτικές,
και δεν γνώρισε την επιτυχία που ανέμεναν οι συντελεστές της. Αξίζει να
σημειωθεί, όμως, ότι αυτή η πρώτη απόπειρα απεικόνισης της ιστορίας της
δημοσιογράφου δεν είχε καμία υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον της
εκλιπούσης, σε αντίθεση με την ταινία του Σουμάχερ, με την Κέιτ Μπλάνσετ.

Αλήθειες και ψέματα

H ταινία βασίζεται, βέβαια, στην αληθινή ιστορία της Ιρλανδής δημοσιογράφου,
αλλά, όπως κάθε χολιγουντιανή προσέγγιση, προσφέρει τη δική της εκδοχή για τα
γεγονότα – αν και λιγότερο παραποιημένη, συγκρινόμενη με ανάλογες περιπτώσεις.

Ο Τζον Γκίλιγκαμ, ο μαφιόζος που έδωσε την εντολή για τη δολοφονία της
Βερόνικας Γκουέριν, ήταν έμπορος ινδικής κάνναβης. Γι’ αυτές τις παράνομες
δραστηριότητες συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 28 χρόνων, μετά τον
φόνο. Στην ταινία, όμως, παρουσιάζεται ως μεγαλέμπορος ηρωίνης, πληροφορία που
τον έκανε έξαλλο στη φυλακή.

Ο Γκίλιγκαμ, επίσης, παρουσιάζεται ως ο πιο επικίνδυνος κακοποιός του
Δουβλίνου, που σκορπούσε τον τρόμο σε κάθε γειτονιά. Και αν μη τι άλλο, ο
θάνατος της Γκουέριν βοηθά τις Αρχές να καθαρίσουν τους δρόμους από το
έγκλημα. Στην πραγματικότητα, δεν ήταν πολύ χειρότερος από άλλους εμπόρους
ναρκωτικών και απόδειξη αυτού, μετά τη φυλάκισή του, η εγκληματικότητα
αυξήθηκε στην ιρλανδική πρωτεύουσα.