ΜΑRGΙΝΑLΙΑ [Aπό το ημερολόγιο του ποιήματος]

* Μην αφήσεις το παρελθόν να θαμπώσει απ’ όσα είχες γράψει τότε.

(«Όταν το ποίημα βρισκόταν ακόμη / πριν από τη γνώση».)

* Όποιος έχει στην κατοχή του πολλές λέξεις είναι καταδικασμένος να ζει μόνος.

(Κανέτι)

* Όλες οι γυναίκες δεν είναι η Ελένη, όμως όλες κρύβουν μιαν Ελένη στην καρδιά
τους.

* Το γκρίζο είναι πιο σκληρό από το μαύρο· περιέχει λίγο φως, την ελπίδα πως
όταν θ’ ανοίξουμε τα μάτια μας θα είμαστε ακόμη εδώ.

* «Μικρό εγχειρίδιο ποιητικής»: Αν ζήσεις μ’ ένα ποίημα, θα πεθάνεις μόνος. Αν
ζήσεις με δύο ποιήματα, θ’ αναγκαστείς να απατήσεις το ένα. Αν την ώρα που
γράφεις φοράς το στέμμα σου, οι άλλοι θα σε κοροϊδεύουν. Αν την ώρα που
γράφεις δεν φοράς το στέμμα σου, θα κοροϊδεύεις εσύ τον εαυτό σου. Αν επαινείς
τα ποιήματά σου, θα σε αγαπήσουν οι βλάκες. Αν επαινείς τα ποιήματά σου και
αγαπάς τους βλάκες, θα σταματήσεις να γράφεις. Αν γράψεις ένα ποίημα και
επαινέσεις το ποίημα κάποιου άλλου, θα σ’ ερωτευθεί μια ωραία γυναίκα. Αν
γράψεις ένα ποίημα και επαινέσεις υπερβολικά το ποίημα κάποιου άλλου, θα σε
προδώσει μια ωραία γυναίκα. Αν αφήσεις τα ποιήματά σου γυμνά, θα σε κατατρύχει
ο φόβος του θανάτου. Αν σε κατατρύχει ο φόβος του θανάτου, τα ποιήματά σου θα
σε σώσουν. Αν απαρνηθείς τα ποιήματά σου για την πεζογραφία, θα βγεις σίγουρα
κερδισμένος. H ποίηση θα αντέξει και χωρίς εσένα.

* Πλήξη: «Όλοι εντέλει εκτίουμε ισόβια ποινή στην ειρκτή του εαυτού μας».
Προσωρινές, δοκιμασμένες λύσεις: καφές με νέο ποιητή, φιλολογική κουβέντα,
ανάγνωση του νέου «αριστουργήματος»· // επιστροφή στη φύση, Τριαντάρος,
Λειβάδα, ρακή με λούζα, φουρτάλια, κλπ· // διαφυγή στην «υψηλή τέχνη», στο
«άχρονο»: Μότσαρτ, Μάλερ, Μιγιώ· // επανασύνδεση με παιδικούς φίλους: σχέσεις
π.Π. – προ της Πτώσης· // autointoxication διά της γραφής.

* Μέσα σε κάθε ποίημα υπάρχει ένα ποιητής που προσπαθεί να δραπετεύσει.

* N’ ανήκεις στη γενιά εκείνη που απώλεσε τον Παράδεισο επειδή καταπάτησε
ακόμη και τις πιο σκοτεινές του πλευρές.

* Όλο και φθίνει. H περιέργεια. Τώρα μπορεί ν’ αρχίσει να στοχάζεται.

(Μαθαίνει πια όλο και πιο λίγο· ή μάλλον μαθαίνει να ξεχνά καλύτερα.)

* Έγινε κριτικός για να μπορεί να λέει «μέτριος», «ελάσσων», «μείζων».

* Ένας άνθρωπος που γνωρίζει μόνο ό,τι αγοράζει. (Ο πατέρας;)

* Μερικοί αισθάνονται πιο ελεύθεροι όταν συνομιλούν με δεσμοφύλακες. (H
μητέρα;)

* Μπορείς ν’ αναγνωρίσεις το σφάλμα αν περιφρονείς αυτόν που έχεις αδικήσει;

* H ομορφιά του λησμονημένου, προτού αναδυθεί πάλι στην επιφάνεια.

* Όταν δεν έχει τίποτα να πει, αφήνει τις λέξεις να μιλήσουν.

Ο Χάρης Βλαβιανός είναι ποιητής και διευθύνει το περιοδικό «Ποίηση».