MATIEΣ Οι διακοπές

Να ‘μαστε πάλι εδώ, Λέων… Τι «εδώ», δηλαδή; Εσύ, βρίσκεσαι στο Ιόνιο, εγώ
στο Αιγαίο. Αλλά κι οι δυο, σε άδεια. H δική μου αρχίζει τη Δευτέρα –
τελευταίο χρονογράφημα του καλοκαιριού το σημερινό. Τη δική σου, είναι μέρες
τώρα, που την έχεις βάλει κάτω και της αλλάζεις τον αδόξαστο: κολύμπι, ψάρεμα,
τάβλι, βαρκάδες, τσάρκες με τους φίλους σου, απέναντι. Καλά κάνεις. Πέρασες
τόσα πολλά, εφέτος…

Σε άδεια, λοιπόν, κι εγώ, από μεθαύριο. Θυμάμαι την «πρώτη μου φορά»: με
κάλεσε ο συχωρεμένος ο Βανδώρος και μου είπε, «από αύριο, θα είσαι σε άδεια.
Δικαιούσαι έντεκα μέρες. Πέρνα κι από το γραφείο του κ. Σκλια, στο λογιστήριο,
να πάρεις και το επίδομά σου. Είναι 650 δραχμές…». Πήγα να τρελαθώ απ’ τη
χαρά μου! Άδεια; Και επίδομα; Δεν γνώριζα τίποτα απ’ αυτά τα θαυμαστά
πράγματα.

Ύστερα, ήρθαν οι διακοπές. Στη Μηλίνα. Στο Πήλιο. Από την πλευρά του
Παγασητικού. Παραθέριζε κι ο Γιάννης ο Μάντικας εκεί. Παιδικός φίλος, ΑΕΚτζής
από τη Φωκαίας – πάει κι αυτός. Γνωριστήκαμε και μ’ έναν νεαρό, που ‘χε βάρκα.
Κάθε πρωί, βγαίναμε στ’ ανοιχτά. Έμαθα να δολώνω, να ρίχνω την πετονιά, να
νιώθω το τράνταγμα του ψαριού, να το ανεβάζω… Μέρες ειρηνικές, υπέροχες,
χωρίς έγνοιες στο κεφάλι. Και το μαγέρικο στην παραλία, με τα μπαρμπούνια και
τα λαδερά του, ένας παράδεισος στο πιάτο.

Δραχμές 650! Τι πλούτος! Είναι τα πρώτα λεφτά που χάρηκα. Ίσως γιατί δεν τα
είχα υπολογίσει. Όπως χάρηκα, επίσης, και τις 500 δραχμές που μου ‘δωσε η ΕΣΑΤ
(Ένωση Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου), όταν με βράβευσε σ’ έναν δημοσιογραφικό
διαγωνισμό, για την ετεροδικία. Και νομίζω ότι αυτές οι 500 δραχμές ήτανε πιο
πολλές στην τσέπη μου από το, με πολλά μηδενικά, χρηματικό βραβείο του
Ιδρύματος Μπότση. Όπως ήταν πολύ περισσότερες και οι πρώτες 850 δραχμές που
εισέπραξα από δικαιώματα για την «Άπονη ζωή» και τη «Φτωχολογιά»…

Άδεια, λοιπόν. Στη Μήθυμνα (Μόλυβο) και πάλι. Όπου βρίσκομαι αρκετά
εικοσιτετράωρα. Άλλο, όμως, να είσαι στη Μήθυμνα «εν υπηρεσία», δηλαδή,
συνεχώς στην «τσίτα» με ανοιχτό το FAX, για να στέλνεις το χρονογράφημα στα
«NEA», κι άλλο να αράζεις σ’ αυτό το μαγικό χωριό, με το FAX κλειστό, χωρίς
καμιά υποχρέωση, έτοιμος για αποδράσεις, ξενύχτια και σχέδια για το υπόλοιπο –
μακρύ – καλοκαίρι.

Καινούργιος δήμαρχος στο χωριό. Ο Λευτέρης Βογιατζής. Διακεκριμένος φιλόλογος,
γυμνασιάρχης, χρόνια, στην Πέτρα, πολίτης με πλούσια δράση στο πολιτικό
επίπεδο, πρώην αντινομάρχης. Τρέχει ακατάπαυστα πέρα δώθε, δεν θέλει να
υπάρχει ούτε ένα σκουπιδάκι στους δρόμους, έχει ιδέες, προσπαθεί να τις
υλοποιήσει δουλεύοντας, κάθε μέρα, πάνω από 12 ώρες! Είμαι βέβαιος ότι θα
πετύχει. Άλλωστε, οι πάντες, είναι μαζί του. Κοντά του. «Το στοίχημα», μού
λένε, «θα κερδηθεί».

Καλές, γλυκές θάλασσες, σε όλους.