Δρόμοι

Ο λοχίας…
… του δεύτερου τάγματος της δεύτερης ταξιαρχίας τράβηξε παράμερα τον
δημοσιογράφο Τζέφρι Κόφμαν που είχε επισκεφθεί το αρχηγείο στη Φαλούτζα. «Εγώ
έχω τη δική μου τράπουλα με τους πιο καταζητούμενους» τού ψιθύρισε στο αυτί.
Αναφερόταν φυσικά στα τραπουλόχαρτα που παρουσίασε η αμερικανική κυβέρνηση, με
τα πρόσωπα του Σαντάμ, των γιων του και άλλων καταζητούμενων. «Οι άσοι στην
τράπουλά μου είναι ο Πολ Μπρέμερ, ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, ο Τζορτζ Μπους και ο
Πολ Γούλφοβιτς». Αναφερόταν φυσικά στους τέσσερις ανθρώπους που είναι
υπεύθυνοι για την αμερικανική πολιτική στο Ιράκ, στους τέσσερις ανθρώπους που
κρατούν στα χέρια τους τις τύχες των Αμερικανών στρατιωτών.
Οι τέσσερις…
![]() |
… δεν είναι καθόλου δημοφιλείς τον τελευταίο καιρό στη Φαλούτζα του Ιράκ.
Βρίσκονται εκεί 4.000 στρατιώτες από την τρίτη μεραρχία πεζικού. Από τον
περασμένο Σεπτέμβριο που έφτασαν στο Κουβέιτ, πέρασαν δέκα μήνες. Και ακόμη
μετράνε. Στις αρχές του μήνα άκουσαν επιτέλους ότι φεύγουν. Ύστερα, το
Πεντάγωνο είπε: όχι τόσο γρήγορα. «Αν βρισκόταν μπροστά σας ο Ντόναλντ
Ράμσφελντ, τι θα του λέγατε;» ρώτησε ο δημοσιογράφος κάτι στρατιώτες. «Θα τον
ρωτούσα γιατί βρισκόμαστε ακόμη εδώ και γιατί μας λένε κάθε τόσο πως φεύγουμε
και ύστερα το μετανιώνουν» αποκρίθηκε ένας από αυτούς. «Αν ήταν ο Ράμσφελντ
εδώ, θα του ζητούσα να παραιτηθεί». Σκληρά λόγια από στρατιώτες που είχαν
μάθει να υπακούουν σε διαταγές. Λένε πως θα εξακολουθήσουν να κάνουν τη
δουλειά τους, αλλά με βαριά καρδιά.
Οι οικογένειές τους…
… μονάχα αυτό τους νοιάζει. Ο λοχίας Τέρι Γκίλμορ τηλεφώνησε τις προάλλες
στη γυναίκα του για να της πει πως θα αργήσει κι άλλο να επιστρέψει στο σπίτι.
«Μόλις της το είπα, έβαλε τα κλάματα» λέει. «Κόντεψα να κλάψω κι εγώ. Δεν
ξέρουμε τι γυρεύουμε εδώ. Γιατί μας κρατούν ακόμη». Ο λοχίας Φελίπε Βέγκα
κάθεται και γράφει ένα γράμμα. Μια φωτογραφία τής γυναίκας του είναι κολλημένη
με σελοτέιπ στον τοίχο πίσω από το κεφάλι του. Δουλειά τού Βέγκα είναι να
κρατάει ψηλά το ηθικό των στρατιωτών. Δεν είναι εύκολο, λέει, όταν οι
στρατηγοί αλλάζουν συνεχώς τις διαταγές τους. «Γυρίζουν και σου δίνουν ένα
χαστούκι». Ναι, αυτό νιώθει. «Μια κλωτσιά στην κοιλιά, ένα χαστούκι στο
πρόσωπο».
H δεύτερη…
… ταξιαρχία είχε πάει στο Κουβέιτ για εξάμηνες ασκήσεις. Ύστερα έμεινε για
τον πόλεμο. «Στο Κουβέιτ μάς είχαν πει πως ο συντομότερος δρόμος για να
επιστρέψουμε στα σπίτια μας ήταν μέσω Βαγδάτης» λέει ο Βέγκα. «Αυτό κάναμε.
Αλλά δεν βλέπουμε τον δρόμο της επιστροφής». Έχουν περάσει παραπάνω από τρεις
μήνες από τότε που πήραν το Ιράκ και μένουν ακόμη καθηλωμένοι εκεί. «Έχω χάσει
την εμπιστοσύνη μου στον στρατό» λέει ένας στρατιώτης. «Δεν πιστεύω τίποτα
πια, ό,τι και αν μου λένε». Σκληρά λόγια, από ανθρώπους που ανυπομονούν να
αφήσουν κατά μέρος τα όπλα τους.














