EΓPAΨAN

Γιάννης Πρετεντέρης:

(ο αρθρογράφος, για τη δίκη τής 17N)

«H μεγαλύτερη απογοήτευση της χειμερινής περιόδου δεν ήταν ούτε ο
ανασχηματισμός ούτε ο Μιχάλης Κωνσταντίνου. Ήταν η δίκη αυτών των ΛΜΑΤ
(Λούμπεν Μικρο-Αστών Τρομοκρατών) που εγκληματούσαν υπό την επωνυμία
Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη. Αυτό που διαφημίστηκε ως η «δίκη του αιώνα»
εξελίχθηκε τελικά σε μια κακόγουστη παράσταση ατάλαντων ηθοποιών. Καμία σχέση,
δηλαδή, με τις μεγάλες δίκες των Ερυθρών Ταξιαρχιών, του IRA ή του RAF ή ακόμη
του Κάρλος και της βασκικής ETA. Εκεί αισθανόσουν ότι υπήρχε ένα διακύβευμα.
Εδώ, απλώς μια διαδικασία. H απογοήτευση είναι διπλή. Πρώτον, επειδή οι
αυτοαποκαλούμενοι «επαναστάτες» δεν είπαν τίποτε το επαναστατικό. Ακόμη και οι
απόπειρες πολιτικής στοιχειοθέτησης των πράξεών τους αναλώθηκαν σε κοινότοπες
μπουρδολογίες από αυτές που καταναλώνονται με το κιλό σε όλα τα καφενεία των
Εξαρχείων. Δεύτερον, επειδή οι αυτοαποκαλούμενοι «θύματα μιας σκευωρίας»
έπεισαν όχι ότι υπάρχει σκευωρία, αλλά ότι δεν συντρέχει λόγος να σκευωρεί
κανείς εναντίον τους. Χωρίς το 45αρι και τις κουκούλες, περισσότερο απειλούν
τη νοημοσύνη μας παρά το σύστημα».

(«ΤΟ BHMA ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»)