Ποδόσφαιρο με τους καμικάζι

Το τζαμί της Τζιχάντ στη Χεβρώνα είναι ένα μέρος που δεν τραβάει την
προσοχή του περαστικού. Το τζαμί βρίσκεται στους τελευταίους δύο ορόφους ενός
τριώροφου πέτρινου κτιρίου, στο οποίο επίσης στεγάζονται ένα μίνι μάρκετ και
ένα γκαράζ. H πράσινη σφαίρα και οι πράσινες σημαίες, τα σύμβολα της Χαμάς,
που ανεμίζουν από τον μιναρέ που βρίσκεται στην κορυφή του κτιρίου, είναι τα
μοναδικά πράγματα που μαρτυρούν πως εκεί βρίσκεται ένα τζαμί.

Ο Φάντι Φακχούρι, ένας από τους παίκτες της ομάδας της Τζιχάντ ποζάρει για μια φωτογραφία λίγο πριν από την επίθεση αυτοκτονίας

Μέσα στο τζαμί υπάρχει μία αίθουσα προσευχής, μία βιβλιοθήκη και μία αίθουσα
ψυχαγωγίας με ένα πολυχτυπημένο τραπέζι του πινγκ πονγκ. Πιο πέρα, στον ίδιο
δρόμο, είναι το γήπεδο από τσιμέντο, όπου οι νεαροί άνδρες του τζαμιού της
Τζιχάντ έπαιζαν αγώνες ποδοσφαίρου εναντίον αντίπαλων ομάδων, κάθε Παρασκευή
πρωί. Είναι πολύ δύσκολο, σήμερα πια, να βρει κανείς κάποιο ίχνος της
ποδοσφαιρικής ομάδας, που κάποτε θεωρούνταν πως ήταν η καλύτερη στη Χεβρώνα.
Κάποιοι κάτοικοι στην περιοχή ισχυρίζονται πως η ομάδα αυτή δεν υπήρξε ποτέ.

Αναμνήσεις. Το λένε αυτό ίσως γιατί δεν θέλουν να θυμούνται. Δεν θέλουν
να θυμούνται ότι, από πέρσι το φθινόπωρο, έξι παίκτες της ποδοσφαιρικής ομάδας
και ένα πρώην μέλος της σκοτώθηκαν σε ένα κύμα επιθέσεων αυτοκτονίας που οι
ίδιοι εξαπέλυσαν εναντίον των Ισραηλινών.

H ομάδα της Τζιχάντ δημιουργήθηκε, σύμφωνα με το «Newsweek», το 1998, όταν ο
Μουχσίν Καγουασμέ, ένας πανέξυπνος νεαρός άνδρας που είχε εγκαταλείψει το
σχολείο στα 16 χρόνια του, αποφάσισε να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του να
δημιουργήσει μια ομάδα ποδοσφαίρου του τζαμιού της Τζιχάντ. Ο Καγουασμέ, που
είχε το δικό του μικρό βιβλιοπωλείο, το οποίο ειδικευόταν σε υπολογιστές και
σε ισλαμικά κείμενα, περνούσε πολύ καιρό στο τζαμί της Τζιχάντ. Ο Μουχσίν
βρήκε 15 νεαρούς άνδρες για την ποδοσφαιρική ομάδα που ήθελε να δημιουργήσει.
Είχε μονάχα μία απαίτηση απ’ αυτούς: να προσεύχονται πέντε φορές την ημέρα και
να νηστεύουν κάθε Δευτέρα και Πέμπτη.

H ομάδα αυτή επιβλήθηκε γρήγορα στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Οι παίκτες έγιναν
το καμάρι της περιοχής, όλοι τους προσεύχονταν στο τζαμί Αλ Τζιχάντ παρέα,
όλοι τους πήγαιναν στο ίδιο σχολείο, όλοι τους εγκατέλειψαν το σχολείο μετά τα
16 χρόνια τους.

Τον Σεπτέμβριο του 2000, ωστόσο, ξέσπασε η Ιντιφάντα και ήταν η αρχή του
τέλους για την ομάδα του τζαμιού της Τζιχάντ. Ένας έφηβος παίκτης, ο Χαμζί
Αμπού Σκεντέ, ήταν ο πρώτος που σκοτώθηκε. Τον Νοέμβριο του 2000 Ισραηλινοί
στρατιώτες τον σκότωσαν, ενώ εκείνος πετούσε πέτρες. Ένας άλλος παίκτης της
ομάδας σκοτώθηκε κοντά στο ίδιο σημείο, σε μια άλλη σύγκρουση με τους
Ισραηλινούς στρατιώτες, που έγινε τον Ιανουάριο του 2001.

Στις 28 Απριλίου του 2002, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανακατέλαβαν τη
Χεβρώνα και συνέλαβαν εκατοντάδες άνδρες και αγόρια. Ο Μουχσίν Καγουασμέ
συνελήφθη, το ίδιο και ο Φουάντ, ένας από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας.
Οι δύο νεαροί παρέμειναν κλεισμένοι στη φυλακή για έξι μήνες. H φυλακή ήταν
γεμάτη από άνδρες της Χαμάς και οι συγγενείς του Καγουασμέ και του Φουάντ
πιστεύουν πως ήταν εκεί, που οι δύο νεαροί οι οποίοι ήταν άδικα φυλακισμένοι,
αποφάσισαν να γίνουν μέλη της Χαμάς.

H συνέχεια ήταν μία τραγωδία. Έως τα τέλη του 2002, σύμφωνα με παλαιστινιακές
πηγές, το τζαμί της Τζιχάντ είχε γίνει κέντρο της Χαμάς, «εργοστάσιο
μαρτύρων», όπως το λένε οι συγγενείς των -νεκρών πια- παικτών της ομάδας.

Τον Σεπτέμβριο του 2002 ένας ακόμα παίκτης της ομάδας της Τζιχάντ, ο 21χρονος
Μοχάμεντ Γιαγκμούρ, έγινε καμικάζι και σκοτώθηκε στην επίθεση που έκανε κατά
ενός οικισμού Ισραηλινών κοντά στη Χεβρώνα.

Μικρός Παλαιστίνιος παίζει ποδόσφαιρο. Αντί για τέρμα, ένας τοίχος με συνθήματα κατά της ισραηλινής κατοχής

Το τέλος. Ακολούθησαν και άλλοι. Στις 7 Μαρτίου του 2003, ύστερα από
έναν αγώνα ποδοσφαίρου, ο έφηβος Χαζέμ αποχαιρέτησε τον πατέρα του με μεγάλη
επισημότητα και, μαζί με άλλα τρία παιδιά της ομάδας, τον Φάντι, τον Σουφιάν
και τον Μουχσίν, πραγματοποίησαν επίθεση εναντίον ενός εβραϊκού οικισμού.
Σκότωσαν έναν έποικο, προτού οι έποικοι τους σκοτώσουν όλους.

Και, τέλος, σκοτώθηκε ο Φουάντ. Ζώστηκε με πολλά εκρηκτικά και ανατινάχθηκε
κοντά στον οικισμό Αμπραχάμ Αβινιού, στο κέντρο της Χεβρώνας. Σκότωσε έναν
Ισραηλινό και τη γυναίκα του.

Οι νεκροί παίκτες της ομάδας είναι τώρα θαμμένοι σε ένα παλιό νεκροταφείο
κοντά στο τζαμί. Κάποιοι συγγενείς τους νιώθουν περήφανοι γι’ αυτούς, οι
περισσότεροι, ωστόσο, είναι απλώς συντετριμμένοι. Οι κάτοικοι της περιοχής
ελπίζουν πως θα έρθει μια εποχή καλύτερη, μια εποχή που θα μπορέσει να
ξαναγίνει η ομάδα της Τζιχάντ αυτό που αρχικά ήθελε να είναι: απλώς, μια
αγαπημένη ομάδα νεανικής ορμής και ποδοσφαίρου.