«Eξετάζω παιδιά στον δρόμο»

Παραδέχονται ότι παίρνουν ρίσκο. Αφήνουν πίσω τους τις οικογένειές τους και
ταξιδεύουν με τη θέλησή τους όπου υπάρχει ανάγκη. Από το Αφγανιστάν, σε
περιοχές που δέχθηκαν χτύπημα του Εγκέλαδου και τώρα στη Βαγδάτη, καθημερινοί
άνθρωποι της διπλανής πόρτας γίνονται οι «θεοί» εκείνων που έχουν ανάγκη.

Μιλτιάδης Σαρηγιαννίδης. H Βαγδάτη ήταν η πρώτη του αποστολή ως εθελοντής. «Και βέβαια θα ακολουθήσουν και άλλες. Για μένα ήταν τεράστια εμπειρία»

«Όταν αποφασίζεις να προσφέρεις, χωρίς κανείς να στο ζητάει, αλλά γιατί είναι
και δική σου ανάγκη να μην περιορίζεσαι να παρακολουθείς γεγονότα και
τραγωδίες, το τελευταίο που μετράς είναι το προσωπικό κόστος». Ο κ. Θεόφιλος
Ρόζεμπεργκ είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και
πρόεδρος των Γιατρών του Κόσμου. Αυτήν την περίοδο βρίσκεται στη Βαγδάτη μαζί
με την αποστολή της οργάνωσης. Πριν από λίγες ημέρες ήταν στην Ιορδανία, όπου
είχε επαφές για την προώθηση βοήθειας στο Ιράκ. Όμως, όπως λέει και ο ίδιος:
«Το βάρος το σηκώνουν οι εθελοντές “της πρώτης γραμμής” που ζουν από κοντά
κάθε πρόβλημα».

Από τους πρώτους που πήγαν στη Βαγδάτη μετά το ξέσπασμα του πολέμου, είναι ο
κ. Λυκούργος Χατζάκος. Ανέλαβε να προωθήσει την ανθρωπιστική βοήθεια και
παράλληλα να οργανώσει τη μεταφορά οκτώ παιδιών με σοβαρά προβλήματα υγείας σε
νοσοκομεία της Αθήνας. «Όταν βλέπεις μικρά παιδιά αβοήθητα, ορφανά, ένα βήμα
πριν από τον θάνατο, πολλές φορές, ξεχνάς όποιο πρόβλημα και να
αντιμετωπίζεις», λέει. «Δεν μπορεί η συγκίνηση για τις τραγωδίες που
εκτυλίσσονται καθημερινά στον κόσμο να κρατά μέχρι να κλείσει η τηλεόραση.
Τελικά, όμως, το να βρίσκεσαι κοντά σε λαούς που περνάνε δύσκολες ώρες σε
κάνει να ξεπερνάς πολλά προσωπικά σου προβλήματα. Ξεπερνάς ακόμη και την
αγωνία των δικών σου, που ζουν με το άγχος αν είσαι καλά».

Στα νοσοκομεία

Γιώργος Ταυλίκος. Είναι από τους «Ράμπο» της Ομάδας Διάσωσης. Το Ιράκ είναι η πρώτη του εμπειρία. «Και είναι συγκλονιστική»

Οι Γιατροί του Κόσμου δουλεύουν εντατικά στη Βαγδάτη για τον εκσυγχρονισμό των
χειρουργείων του νοσοκομείου Αλ Καντεσίγια. Ο οικονομολόγος Λάμπρος Τσολάκης
έχει αναλάβει να οργανώσει και να συντονίσει την προσπάθεια. Πήγε στη Βαγδάτη,
ενώ για αρκετό διάστημα πριν βρισκόταν στο Αφγανιστάν.

Μαζί τους βρίσκεται ο 33χρονος Γιώργος Ταυλίκος, απόφοιτος της Σχολής
Εμποροπλοιάρχων, υπεύθυνος της ομάδας σε θέματα υπολογιστών και επικοινωνιών.
«Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω σε αποστολή εκτός Ελλάδος. Μέχρι τώρα είχα
πάρει μέρος σε πολλές επιχειρήσεις απεγκλωβισμού ορειβατών αλλά και ατόμων που
είχαν πέσει θύματα τροχαίου. Το να ζεις επικίνδυνα έχει κάποιο ρίσκο, αυτό
όμως είναι και το διαφορετικό που σε γεμίζει».

Ο γιατρός Μιλτιάδης Σαρηγιαννίδης βρίσκεται επίσης στην πρώτη του αποστολή.
Στη Βαγδάτη συνεργάστηκε με ντόπιους γιατρούς, εντόπισε τα παιδιά τα οποία θα
μεταφερθούν στην Ελλάδα και επί έναν μήνα προσέφερε τις υπηρεσίες του σε
εκατοντάδες ανθρώπους. «Όταν είπα στους δικούς μου ότι θα πάω στο Ιράκ,
στενοχωρήθηκαν, αλλά δεν προσπάθησαν να με εμποδίσουν. Πάντα ήθελα να βοηθήσω
τους συνανθρώπους μου. Και τώρα που μου δόθηκε η ευκαιρία ούτε καν το
σκέφθηκα. Όταν ήρθα, η κατάσταση ήταν τραγική. Στα νοσοκομεία, στους δρόμους,
παντού. Ως και εξετάσεις μικρών παιδιών στον δρόμο έκανα. Σε αυτές τις
περιπτώσεις ως γιατρός είσαι ο θεός τους».

Από τον Καναδά στη Ραμάλα

Θεόφιλος Ρόζεμπεργκ. Από τους ιδρυτές των Γιατρών του Κόσμου, εδώ και 13 χρόνια ως πρόεδρος της οργάνωσης συντονίζει την αποστολή βοήθειας σε δεκάδες χώρες

Στη Ραμάλα βρίσκεται το τελευταίο διάστημα η κυρία Μαριέττα Χατζηπέτρου.
Ελληνοκαναδέζα, σύμβουλος γενετικής, άφησε την οικογένειά της στη Νάξο και
δουλεύει μαζί με άλλους εθελοντές στην οργάνωση αποστολών σε περιοχές οι
οποίες μαστίζονται από την έλλειψη τροφίμων και φαρμάκων. «Είμαι τυχερή που οι
δικοί μου άνθρωποι, η οικογένειά μου, με καταλαβαίνουν. Κατανοούν την ανάγκη
μου να βοηθήσω. Τελικά, πέρα από τον κίνδυνο, η αίσθηση ότι έστω και ένας
άνθρωπος ανακουφίστηκε από τον πόνο γιατί βρέθηκες κοντά του είναι τεράστια
ικανοποίηση, τεράστιο κέρδος».

ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΡΙΕΣ

Μας αποδέχονται πιο δύσκολα

Σαλώμη Ρωμανού. «Από μικρό παιδί με συγκινούσε ο εθελοντισμός. Είναι ωραίο να προσφέρεις…»

Και ενώ για τους άνδρες εθελοντές τα πράγματα είναι δύσκολα, για τις
γυναίκες που αποφασίζουν να βρεθούν στην πρώτη γραμμή οι δυσκολίες είναι ακόμη
μεγαλύτερες. Όπως λέει η 39χρονη γιατρός Σαλώμη Ρωμανού, μέλος της Ελληνικής
Ομάδας Διάσωσης, «πολλές φορές είναι δύσκολο να σε αποδεχθεί ακόμη κι εκείνος
που πας να του προσφέρεις». Αυτήν την περίοδο, προσπαθεί να συμπαρασταθεί σε
Κούρδους που ζουν εδώ και 20 χρόνια σε καταυλισμό στο Αλ Τας, περίπου 100
χιλιόμετρα απο τη Βαγδάτη.

Μαριέττα Χατζηπέτρου. Από τον Καναδά στη Νάξο και από εκεί στη Ραμάλα. «Ευτυχώς, οι δικοί μου με καταλαβαίνουν…»

«Από τα 18 μου είμαι ελεθόντρια, συμμετείχα σε κάθε προσπάθεια που απαιτούσε
εθελοντική προσφορά (αιμοδοσία, εράνους). Για μια γυναίκα είναι ακόμη πιο
δύσκολο να πηγαίνεις σε περιοχές όπως στη Βαγδάτη ή το Αφγανιστάν. Σε
αποδέχονται πιο δύσκολα. Οι δικοί σου ανησυχούν περισσότερο. Όμως όλα αυτά τα
ξεπερνάς, φθάνει να θέλεις να προσφέρεις. Τώρα πολλοί είναι εκείνοι που λένε:
“Μα είναι δυνατόν να βάζεις τον εαυτό σου σε κίνδυνο, μόνο και μόνο από
διάθεση να προσφέρεις”; Και βέβαια είναι, μόνο που δύσκολα μπορείς να το εξηγήσεις».