Γ. ΠANAΓIΩTΟΠΟYΛΟΣ Aπό τα 13 στο τραγούδι!

Σχολή Καζαντζίδη. Φωνή με εκτόπισμα και βάρος. Και ερμηνεία που κουβαλάει μια
λαϊκότητα που έχουμε μάθει να την συνδέουμε με τους μεγάλους βάρδους τού χθες.
Σίγουρα, του προσθέτεις καμιά δεκαετία παραπάνω σε χρόνια, αν δεν τον έχεις
δει κι αν σου δινόταν η δυνατότητα να τον περιγράψεις (εμφανισιακά) θα τον
έφτιαχνες με κοιλίτσα και πονεμένο βλέμμα. Εντελώς το αντίθετο. Ο Γιάννης
Παναγιωτόπουλος είναι νεαρός, νόστιμος, γελαστός, και με έναν αέρα καλού
παιδιού, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί άνετα σε διαφημιστικά σποτ στην
τηλεόραση. Ένα πρώτης τάξεως πρόσωπο για να κάνει καριέρα στο πάλκο. Φωνή και
εμφάνιση – δύο σε ένα. Στο πάλκο τον «ανακάλυψε» και ο Πλούταρχος Ρεμπούτσικας
πριν από δύο χρόνια (στα «Άστρα» με τον Θέμη Αδαμαντίδη) και η γνωριμία εκείνη
κατέληξε σε συνεργασία. Ο Πλούταρχος Ρεμπούτσικας έβαλε τις μουσικές,
στιχουργοί όπως η Λίνα Δημοπούλου, ο Ηλίας Κατσούλης, ο Θανάσης Παπαδάκης κ.ά.
έγραψαν τους στίχους και ο νεαρός (αλλά όχι άπειρος στο τραγούδι) Γιάννης
έκανε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο «Τσιγάρο στα κλεφτά», που κυκλοφορεί από
τη Lyra.

«Τραγουδάω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου», λέει, «και όσο κι αν
ακουστεί περίεργο, το πρώτο μου επαγγελματικό βήμα το έκανα στα 13 μου σε ένα
κρουαζιερόπλοιο». Από τότε ο Γιάννης Παναγιωτόπουλος δεν σταμάτησε να
τραγουδάει, «σε κρουαζιερόπλοια, αργότερα σε μεγάλα προγράμματα στην παραλία,
και από τα 18 μου πρώτο ή δεύτερο όνομα».

Πώς άργησε τόσο να μπει στη δισκογραφία; «Ήθελα να μου δοθεί μια καλή
ευκαιρία, να μου αρέσει το υλικό, δεν ήθελα να κάνω κάτι που να το μετανιώσω
αργότερα. Ο δίσκος είναι κάτι που μένει, που σε χαρακτηρίζει…». H πείρα των
πολλών χρόνων σε ζωντανά προγράμματα αλλά και η μάλλον έμφυτη ικανότητα του να
πλησιάζει τις μεγάλες λαϊκές φωνές τού χθες, βγαίνουν ανάγλυφα σ’ αυτόν τον
δίσκο, που φαίνεται να είναι γραμμένος ειδικά γι’ αυτόν. «Με πίστεψε και η
εταιρεία και ο Πλούταρχος Ρεμπούτσικας και έκαναν μια πολύ καλή παραγωγή. Και
ξέρετε τι πιστεύω; Αν το υλικό αξίζει, δεν πάει χαμένος ένας δίσκος. Εγώ ήμουν
πάντα υπέρ των αργών και σταθερών βημάτων και δεν νομίζω ότι έχω χάσει μέχρι τώρα».