20 ΕPΩTHΣEIΣ ZΩH ΔHMOΣXAKH


ΚΟΛΥΜΒΗΤΡΙΑ
H Ζωή Δημοσχάκη ονειρεύεται τον Αύγουστο του 2004 μια συμμετοχή σε έναν
τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων και γιατί όχι το ακατόρθωτο για τα σημερινά
δεδομένα όπως λέει ένα μετάλλιο. Προσπαθεί να συνδυάσει τον πρωταθλητισμό με
τις σπουδές της, δεν της λείπει η διασκέδαση, αντιθέτως, θα ήθελε περισσότερο
χρόνο για να συζητά με τον πατέρα της. H κολυμβήτρια του Άρη, θεωρεί την
αυτοκριτική βασική προϋπόθεση για τη βελτίωση ενός αθλητή και πιστεύει ότι η
ελληνική κολύμβηση μπορεί να φέρει επιτυχίες στο μέλλον.
Τα ρεκόρ, έστω κι αν δεν μένουν, αποτελούν δικαίωση για μια αθλήτρια;
Προτιμώ ρεκόρ και νίκη γιατί είναι «η επιτυχία». Από μόνα τους, δικαιώνουν μια
αθλήτρια αγωνιστικά και αν αυτά αντέξουν στον χρόνο τη δικαιώνουν και
ιστορικά.
Τι σκέπτεσαι την ώρα που ανεβαίνεις στον βατήρα;
Έχω τεταμένη την προσοχή μου να ακούσω καθαρά το σήμα του αφέτη για έγκαιρη
και έγκυρη εκκίνηση.
Ύστερα από μια κούρσα σκέπτεσαι αν έχεις κάνει κάποια λάθη ώστε να τα
βελτιώσεις;
H αυτοκριτική και γενικά ο απολογισμός είναι προϋπόθεση για να βελτιώνεται ο
κάθε αθλητής.
Υπάρχουν «μυστικά» για μια τέλεια κούρσα;
H αυτοσυγκέντρωση στον στόχο, η τέλεια εκκίνηση, ο τερματισμός καθώς και οι
καλές και γρήγορες στροφές.
Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με την κολύμβηση;
Άρχισα στην πισίνα του Παναθηναϊκού, σε ηλικία 4,5 χρόνων, ακολουθώντας τα
βήματα του αδελφού μου.
Ποιο είναι το καθημερινό πρόγραμμα;
Προπόνηση (πρωινή), Πανεπιστήμιο, πολύωρη απογευματινή προπόνηση.
Οι στόχοι που έχεις θέσει για αυτό το καλοκαίρι;
Μια καλή θέση στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Θέλω να γίνω η πρώτη
Ελληνίδα αθλήτρια που κατεβαίνει τα 2′ (στα 200μ) και τα 4.10 (στα 400μ).
Ποια κολυμβήτρια είναι το πρότυπό σου και γιατί;
Όταν ήμουν μικρή είχα πρότυπο, τώρα δεν έχω, γιατί θαυμάζω, εκτιμώ και σέβομαι
τον αγώνα των αθλητών και τα αποτελέσματά τους.
Ποιο αγώνισμα πιστεύεις ότι σου ταιριάζει περισσότερο;
Τα 200 και 400μ ελεύθερο.
Πώς συνδυάζεις σπουδές και πρωταθλητισμό;
Είναι αρκετά δύσκολο, γιατί ορισμένα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο (Χαροκόπειο
Πανεπιστήμιο, Τμήμα Διαιτολογίας Διατροφολογίας) συμπίπτουν με τις ώρες
προπόνησης και πολλές φορές απουσιάζω για μεγάλα χρονικά διαστήματα για αγώνες
και προετοιμασία. Χρειάζεται λίγη καλή θέληση και πολλή προσπάθεια.
Πώς διαθέτεις τον ελεύθερο χρόνο σου;
Ελεύθερος χρόνος στην ουσία δεν υπάρχει. Μόνο μια Κυριακή υπάρχει ελεύθερη.
Λίγη μουσική, λίγο Internet και καμιά βόλτα για καφέ, ταβέρνα, ή
κινηματογράφο.
Ζηλεύεις τις συνομήλικές σου που έχουν περισσότερες δυνατότητες για
διασκέδαση;
Ζηλεύεις όταν κάτι σου λείπει. Δεν μου λείπει η διασκέδαση. Αντίθετα, πιστεύω
ότι οι συνομήλικές μου ενδεχομένως να με «καλοτυχίζουν» αν αναλογιστεί κανείς
πόσες χώρες έχω γνωρίσει και πόσες εμπειρίες έχω αποκομίσει.
Τι είναι αυτό που σου δίνει δύναμη και κουράγιο πριν από μεγάλους αγώνες;
H σωστή προετοιμασία, η πίστη και η αγάπη σε αυτό που κάνω. Σημαντική είναι η
συμπαράσταση των ανθρώπων που με στηρίζουν, όπως η οικογένειά μου, ο
προπονητής μου (M. Μανταλούφας), η ομοσπονδία, η ομάδα μου (Άρης), οι χορηγοί
μου (Ίδρυμα Στ. Νιάρχου και Εθνική Τραπεζα), καθώς και το Χαροκόπειο
Πανεπιστήμιο.
Ποια είναι η μεγαλύτερη φιλοδοξία σου;
Όπως κάθε αθλητής, έναν τελικό σε Ολυμπιακούς Αγώνες και ένα μετάλλιο.
Τι είναι αυτό που σου λείπει περισσότερο καθημερινά;
Ίσως θα ήθελα λίγο περισσότερο χρόνο για να συζητώ με τον πατέρα μου, τον
οποίο βλέπω πολύ λίγο λόγω της εργασίας του.
Πώς προετοιμάζεσαι ψυχολογικά και χαλαρώνεις πριν από μια σημαντική κούρσα;
Συγκεντρώνομαι στον στόχο μου και ακούω τη μουσική που μου αρέσει.
Τι μπορούμε να περιμένουμε από την ελληνική κολύμβηση;
Συνεχείς διακρίσεις και νίκες με αποτέλεσμα τη διεθνή αναγνώρισή της.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2004: Πώς ονειρεύεσαι τη συμμετοχή σου;
Ένα κολυμβητήριο κατάμεστο από κόσμο, οι γαλανόλευκες να κυματίζουν, οι
συμπατριώτες μου να με παροτρύνουν και να με εμψυχώνουν στον μεγάλο τελικό κι
εγώ να επιτυγχάνω το ακατόρθωτο, με τα σημερινά δεδομένα, ένα ολυμπιακό
μετάλλιο.
Τι θεωρείς πιο σημαντικό στη ζωή;
Υγεία. Χωρίς αυτή δεν μπορείς να χαρείς τη ζωή.
Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σου έχουν δώσει;
Ακόμα αντηχεί στα αυτά μου αυτή του πατέρα μου: «Πρώτα το σχολείο, μετά οι
ξένες γλώσσες και μετά ο αθλητισμός».













