Ο Mπλερ θυμίζει… Mουσολίνι

Ο Μπενίτο Μουσολίνι γεννήθηκε και ενταφιάστηκε στο χωριό Πρεντάιο των
Απεννίνων, ανάμεσα στην Μπολόνια και στη Φλωρεντία. Εδώ, σε αυτή τη φασιστική
Βηθλεέμ, πέρασα τα πέντε τελευταία χρόνια γράφοντας μια βιογραφία του
δικτάτορα.

Κοινά στοιχεία; Ο Τόνι μοιάζει αρκετά με τον Ντούτσε, σύμφωνα με τον Νίκολας Φάρελ από τον «Independent»

Κάθε τόσο, περπατώντας στην πόλη, το μυαλό μου πηγαίνει από τον Μουσολίνι και
τον φασισμό σε ένα άλλο θέμα: τον Τόνι Μπλερ και τους Νέους Εργατικούς.
Περιέργως, δεν μπορώ να μη σημειώσω ότι ο Μπλερ και ο Μουσολίνι έχουν πολλά
κοινά στοιχεία. Πρώτα απ’ όλα, ο Μπλερ εξαίρει τις αρετές του Τρίτου Δρόμου,
ενός όρου που είχαν διατυπώσει οι φασίστες για να περιγράψουν μια εναλλακτική
λύση έναντι του καπιταλισμού και του κομμουνισμού. Ο Μπλερ ξεκίνησε ως
αριστερός ειρηνιστής και κατέληξε να γίνει πολεμοχαρής δεξιός. Έχει
δικτατορικούς τρόπους, όποτε μπορεί αγνοεί το κοινοβούλιο και είναι μάστορας
στην προπαγάνδα. Είναι επίσης κατά κάποιον τρόπο μουσικός – επικίνδυνο σημάδι
σε έναν πολιτικό – αφού παίζει ηλεκτρική κιθάρα. Ο Μουσολίνι έπαιζε βιολί.

Οι δύο άνδρες έχουν βέβαια και μεγάλες διαφορές. Ο Μουσολίνι ήταν γυναικάς που
έμπλεκε σε μονομαχίες. Ήταν επίσης σοβαρός διανοούμενος και ιστορικός, παρόλο
που προερχόταν από φτωχή οικογένεια και δεν πήγε στο πανεπιστήμιο. Ο Μπλερ
είναι ευλαβής οικογενειάρχης που πηγαίνει στην εκκλησία και, παρά τις σπουδές
του στην Οξφόρδη, δεν γνωρίζει ιστορία. Επιπλέον λέγεται Τόνι – όνομα που δεν
μπορεί να συναγωνιστεί το Μπενίτο για ένα δικτάτορα.

Ας αφήσουμε τα γεγονότα να μιλήσουν από μόνα τους. Και οι δύο άνδρες ξεκίνησαν
ως αριστεροί, αλλά για να κατακτήσουν την εξουσία κινήθηκαν προς τα δεξιά.
Ύστερα, για να κρατήσουν την εξουσία, κινήθηκαν ακόμη δεξιότερα. Και οι δύο
“πούλησαν” τον εαυτό τους ως αριστερό. Το προϊόν τους δεν έχει όμως καμία
σχέση με την Αριστερά. Είναι κάτι άλλο.

Ας δούμε τη στάση τους απέναντι στον πόλεμο. Όπως ο Μπλερ, που ήταν μέλος της
Εκστρατείας για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό (CND), έτσι και ο Μουσολίνι ξεκίνησε ως
ειρηνιστής και έλαβε μέρος σε αντιπολεμικές διαδηλώσεις. Πήγε μάλιστα και
φυλακή για έξι μήνες, το 1911, ύστερα από αντιπολεμική διαδήλωση. Ο λόγος που
έφυγε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα ήταν ο πόλεμος (το αν η Ιταλία θα λάμβανε ή
όχι μέρος στον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο). Οι σοσιαλιστές δεν ήθελαν καμιά σχέση με
έναν “αστικό” πόλεμο. Ο Μουσολίνι όμως, όπως και ο Λένιν, συνειδητοποίησε τον
επαναστατικό του χαρακτήρα.

Όπως και ο Μουσολίνι, ο Μπλερ κατέληξε να κηρύξει νομικά αμφιλεγόμενους
πολέμους παρά την αντίθεση της βάσης του κόμματός του. Ούτε ο πόλεμος στο
Κόσοβο ούτε εκείνος στο Ιράκ είχαν την έγκριση του ΟΗΕ. Στους πολέμους αυτούς,
όπως και ο Μουσολίνι, ο Μπλερ έπαιξε “δεύτερο βιολί”. Ο Μουσολίνι ακολουθούσε
τον Χίτλερ, ο Μπλερ ακολούθησε πρώτα τον Κλίντον, κι ύστερα τον Μπους.

Οι εμφανέστερες ομοιότητές τους, όμως, είναι στον τομέα της προπαγάνδας. Ο
Μουσολίνι ήταν λαμπρός δημοσιογράφος και ρήτορας. Σκοπός του ήταν να εμφυσήσει
τον φασισμό στους Ιταλούς. Όπως έλεγε, “ο φασισμός είναι θρησκευτική σύλληψη
της ζωής” και “η πίστη κινεί βουνά”. Εκείνος μιλούσε στις πλατείες – ο Μπλερ
προτιμά την τηλεόραση. Αντίθετα με τον Μουσολίνι, όμως, ο Βρετανός
πρωθυπουργός δεν κατάφερε να κάνει τα τρένα να έρχονται στην ώρα τους.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Μιχάλης Μητσός