Δρόμοι

Μια λίμνη…

… αίματος στο σκονισμένο πεζοδρόμιο αποκαλύπτει το σημείο όπου ένας
Αμερικανός στρατιώτης σκοτώθηκε με μια σφαίρα στον λαιμό κι ένας άλλος
τραυματίστηκε στο χέρι, κοντά στον ενεργειακό σταθμό αλ-Ντόχρα, στη νότια
Βαγδάτη. Όταν ο Πάτρικ Κόκμπερν της «Ιντιπέντεντ» ρώτησε τους Ιρακινούς που
ήταν μπροστά στην επίθεση ποια ήταν η γνώμη τους γι’ αυτό, όλοι απάντησαν ότι
ήταν σύμφωνοι. «Πιστεύουμε ότι το άξιζαν», είπε ένας άνδρας. «Θαυμάζουμε τη
γενναιότητα των δραστών». Ένας άλλος είπε ότι θα γιόρταζε το γεγονός,
μαγειρεύοντας κοτόπουλο. «Αν το θέλει ο Θεός, θα γίνουν κι άλλα τέτοια».

Οι Αμερικανοί…

… στρατιώτες στη Βαγδάτη δεν είναι δημοφιλείς. Οι Ιρακινοί αναρωτιούνται πώς
είναι δυνατόν, με μια δύναμη 55.000 Αμερικανών στρατιωτών στην πρωτεύουσα και
γύρω απ’ αυτήν, να συνεχίζουν τη δράση τους οι πλιατσικολόγοι. Καθώς οι
αδυναμίες της κατοχής είναι τόσο εμφανείς, κοντεύει να αγνοήσει κανείς το
γεγονός πως ό,τι κι αν συμβεί οι Ιρακινοί δεν θέλουν την επιστροφή του Σαντάμ
Χουσεΐν. Εν μέσω του καταιγισμού των πιο απίθανων φημών, κυκλοφορούν και
πολλές αληθινές ιστορίες ωμοτήτων, όπως η ιστορία του πατέρα και των δύο γιων
του που εξαναγκάστηκαν από τις δυνάμεις του Σαντάμ να σκοτώσουν τον τρίτο γιο.

H επιτυχία…

… ή η αποτυχία της αμερικανικής κατοχής θα κριθεί από το αν οι Αμερικανοί θα
καταφέρουν τελικά να μετατρέψουν μια εύκολη στρατιωτική τους επιτυχία σε μια
πολιτική νίκη. Μέχρι στιγμής έχουν υπάρξει σποραδικές μόνο επιθέσεις ενόπλων
εναντίον Αμερικανών και Βρετανών στρατιωτών. H ανατίναξη αγωγών πετρελαίου και
φυσικού αερίου στο Δυτικό Ιράκ προοιωνίζεται ενδεχομένως κάτι σοβαρότερο, προς
το παρόν όμως δεν μπορεί να μιλήσει κανείς για οργανωμένο αντάρτικο. H ένοπλη
αντίσταση είναι περιορισμένη σε εδάφη που ελέγχουν οι Σουνίτες μουσουλμάνοι
στη Βαγδάτη και στο Κεντρικό Ιράκ. Δεν έχουν υπάρξει επιθέσεις στο Κουρδιστάν,
όπου οι κάτοικοι είναι ενθουσιασμένοι με την έκβαση του πολέμου. Το
σημαντικότερο απ’ όλα είναι ότι δεν υπάρχει αντίσταση στα τμήματα του Ιράκ
όπου κυριαρχούν οι Σιίτες, οι οποίοι αποτελούν το 55% του πληθυσμού.

Οι Σιίτες…

… ελπίζουν ότι, έπειτα από αιώνες καταπίεσης, έχει έλθει επιτέλους η δική
τους ώρα. Είναι βέβαιοι πως θα κερδίσουν οποιαδήποτε έντιμη εκλογική
αναμέτρηση. «Δεν ζητάμε από τα αμερικανικά στρατεύματα να αποχωρήσουν», είπε ο
σεΐχης Αχμαντ αλ-Ζιρζάουι αλ-Μπαγκντάντι, ένας σιίτης κληρικός που ηγήθηκε το
περασμένο Σαββατοκύριακο μιας μικρής διαδήλωσης έξω από το ξενοδοχείο
«αλ-Μανσούρ» της Βαγδάτης. «Ζητάμε να γίνουν ελεύθερες εκλογές». Αυτό είναι το
μεγάλο πρόβλημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες, που υποσχέθηκαν δημοκρατία για το
Ιράκ, αλλά φοβούνται τον θρίαμβο των Σιιτών. Προσπαθούν έτσι να καθυστερήσουν
τη διεξαγωγή των εκλογών, ώστε να εξασφαλίσουν τη νίκη των δικών τους
ανθρώπων. Μια από τις παράδοξες πλευρές της κατάστασης στο Ιράκ είναι ότι αυτό
που θα αποφασίσουν μερικοί ηλικιωμένοι αγιατολάδες στους σκονισμένους δρόμους
της Νατζάφ, θα επηρεάσει άμεσα τις επόμενες προεδρικές εκλογές στην Αμερική.