Διαστάσεις Iσλαμοφοβία και υπερεθνικισμός

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και η χώρα μου βρίσκονται αντιμέτωπες με
το ίδιο αποκρουστικό πρόσωπο της σύγχρονης τρομοκρατίας. Πρέπει λοιπόν να
συγκροτήσουμε μια δημοκρατική συμμαχία που θα έχει την πολιτική βούληση και το
ηθικό κύρος για να λαμβάνει τολμηρές αποφάσεις».

Οπλισμένοι μέχρι τα δόντια: ο ινδικός στρατός θα εφοδιαστεί και με υπερσύγχρονα ισραηλινά όπλα

Ποιος έκανε άραγε αυτές τις δηλώσεις; Ο Τόνυ Μπλαιρ, παρασυρμένος από τη
δύναμη της αδράνειας; Ο Χοσέ Μαρία Αθνάρ, έχοντας στο μυαλό του την ETA; Ο
Σίλβιο Μπερλουσκόνι, μήπως, με την ευκαιρία της ανάληψης της προεδρίας; Όχι. Ο
άνθρωπος που μίλησε μ’ αυτόν τον τρόπο στις αρχές του περασμένου μήνα στην
Ουάσιγκτον λεγόταν Μπράζες Μίσρα. Και είναι ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας της
κυβέρνησης της Ινδίας. Αυτός ονειρεύεται την ένταξη της χώρας του στον «άξονα
του καλού». Όπως είπε στην ετήσια δεξίωση της American Jewish Committee, που
είναι το μεγαλύτερο εβραϊκό λόμπυ της Αμερικής, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Ινδία
έχουν πολλές θεμελιώδεις ομοιότητες. Είναι και οι τρεις δημοκρατίες.
Μοιράζονται τις αξίες του πλουραλισμού, της ανεκτικότητας και των ίσων
ευκαιριών. Είναι, με άλλα λόγια, «φυσικοί σύμμαχοι». Από κοινού λοιπόν πρέπει
να πολεμήσουν τον μεγάλο εχθρό της εποχής, την τρομοκρατία. Και να αποκρούσουν
τον μεγάλο μύθο, σύμφωνα με τον οποίο για να πολεμήσεις την τρομοκρατία πρέπει
να αναζητήσεις και να αντιμετωπίσεις τις βαθύτερες αιτίες της.

H ομιλία αυτή σφράγισε τη συνεργασία ανάμεσα στο Ισραήλ και την Ινδία, μια
συνεργασία όλο και στενότερη από τότε που οι δύο χώρες αποκατέστησαν το 1992
τις διπλωματικές τους σχέσεις, και κυρίως από τότε που ανέλαβαν την εξουσία οι
εθνικιστές ινδουιστές του ΒΝΡ (Κόμμα του ινδικού λαού). Ινδοί αξιωματούχοι
έχουν πολλαπλασιάσει τις επισκέψεις τους στο Ισραήλ και το Νέο Δελχί έχει
γίνει ένας σημαντικός πελάτης της ισραηλινής βιομηχανίας όπλων. Όπως γράφει ο
γνωστός Ινδός δημοσιογράφος και συγγραφέας Πραφούλ Μπιντουάι στην εφημερίδα
The News του Καράτσι, η Sang Parivar (η «ινδουιστική οικογένεια» που
περιλαμβάνει όλες τις εθνικιστικές οργανώσεις) είναι γοητευμένη από τον
στρατιωτικοποιημένο χαρακτήρα της ισραηλινής κοινωνίας και από τις
κατασταλτικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται κατά των Παλαιστινίων – άλλωστε
τις ίδιες μεθόδους ήθελε πάντα και η ίδια να χρησιμοποιήσει εναντίον των
μουσουλμανικών μειονοτήτων. Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της προσέγγισης
είναι η ισλαμοφοβία, ο αντιαραβισμός και ο υπερεθνικισμός. Οι εθνικιστές
ινδουιστές θεωρούν πως πρέπει να συγκροτήσουν μια στρατηγική συμμαχία μαζί με
τους εβραίους και τους χριστιανούς για να κτυπήσουν το ισλάμ και τον
κομφουκισμό. Ο Χάντινγκτον τώρα δικαιώνεται!

Ένα πρόβλημα μόνο υπάρχει: η ινδική κοινή γνώμη, όπως και τα περισσότερα
κόμματα της αντιπολίτευσης, τάσσονται παραδοσιακά υπέρ των Παλαιστινίων και
καταδικάζουν την πολιτική του Σαρόν. «Παράδοξη και διεστραμμένη» χαρακτήρισε
την ιερή τριάδα το Κόμμα του Κογκρέσου. Διεστραμμένα ή όχι, τα φορτία με τα
ισραηλινά όπλα, τα ραντάρ και τους ανιχνευτές λέιζερ, καταφτάνουν στην Ινδία
συνεχώς.