ΓNΩMH Eξάδα με… βάθος

Αυτή τη φορά ο ελληνικός στίβος δεν πήρε άριστα, αλλά σίγουρα αξίζει τον λίαν
καλώς και ας μη μας ξεγελά το γεγονός ότι έμειναν μόνο οι γυναίκες στη Σούπερ
Λίγκα της Ευρώπης.

Τα κορίτσια βέβαια αξίζουν το πιο μεγάλο «εύγε», αφού κατέκτησαν την 6η θέση
που είναι η κορυφαία ομαδική διάκριση στην ιστορία του ελληνικού γυναικείου
στίβου. Ο γυναικείος στίβος μάς είχε συνηθίσει από το 1982 κιόλας, με το διπλό
βάθρο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ακοντισμού της Άννας Βερούλη και της Σοφίας
Σακοράφα αλλά και αργότερα με το Ολυμπιακό χρυσό – καταλύτη αναγέννησης του
αθλητισμού μας – της Βούλας Πατουλίδου στα 100μ. μετ’ εμποδίων στη Βαρκελώνη,
σε ρόλο μπροστάρη στις επιτυχίες.

Ακόμη και σήμερα στις γυναίκες (Θάνου, Μανιάνι, Κελεσίδου, Βόγγολη, Ξάνθου,
Βασδέκη κ.ά.) στηρίζεται ο ελληνικός στίβος στις μεγάλες διοργανώσεις, όπου οι
άνδρες έχουν να επιδείξουν επιτυχίες μόνο με Κώστα Κεντέρη, Κώστα Γκατσιούδη,
Αλέξανδρο Παπαδημητρίου.

Εντούτοις, μέχρι τώρα στον γυναικείο μας στίβο δεν υπήρχε το ανάλογο βάθος,
δηλαδή ένα καλό επίπεδο σε αγωνίσματα που δεν μας έχουν ακόμη αναδείξει
μεγάλες πρωταγωνίστριες.

Στη Φλωρεντία, παρά την απουσία της Κατερίνας Θάνου, που αδυνάτισε τα 100μ.
και τη σκυταλοδρομία 4Χ100μ., η εθνική μας ομάδα γυναικών στάθηκε ψηλά σε
συνολική απόδοση και άφησε πίσω την παραδοσιακή δύναμη του παγκόσμιου
γυναικείου στίβου Ρουμανία και την πάντα ισχυρή Ιταλία.

Μεγάλη υπόθεση η 6η θέση στις γυναίκες αλλά και ας μη απογοητεύει η 8η στους
άνδρες. Για Σούπερ Λίγκα μιλάμε σ’ ένα άθλημα ανεπτυγμένο σε πολλές χώρες.
Ήταν ήδη επιτυχία η συμμετοχή.