ANAKYKΛΩΣH Θησαυρός»

Ο όγκος των σκουπιδιών έχει υπολογιστεί ότι αυξάνεται ανάλογα με τον δείκτη ευημερίας του πληθυσμού

Από το «καλάθι» των σκουπιδιών κάθε σπιτιού αρχίζει η ανακύκλωση. Σε αυτό το
καλάθι συνήθως καταλήγουν τα πάντα: από τα χώματα και τα φύλλα του κήπου μέχρι
τα αποφάγια και από τα περιτυλίγματα μέχρι τις… πάνες του μωρού.

Ο όγκος των σκουπιδιών έχει υπολογιστεί ότι αυξάνεται ανάλογα με τον δείκτη
κατανάλωσης και ευημερίας του πληθυσμού.

Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα
υπολογίζεται ότι κάθε κάτοικος «παράγει» περίπου 500-550 κιλά σκουπίδια τον χρόνο.

Στις χώρες που τώρα θα μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση η παραγωγή «πέφτει» στα
300-350 κιλά τον χρόνο, ενώ η Ελλάδα είναι «κάπου στη μέση», με ετήσια
παραγωγή σκουπιδιών περίπου 400 κιλά ανά κάτοικο.

Στη Μεγάλη Βρετανία την περίοδο 2000-2001 περισυνελέγησαν περίπου 28,2 εκατ.
τόνοι αστικών απορριμμάτων, εκ των οποίων το 25,1% συγκεντρώθηκε από τα
οικιακά καλάθια σκουπιδιών.

Τα οικιακά σκουπίδια θεωρούνται σημαντικά όχι τόσο από άποψη ποσότητας όσο από
άποψη «ποιότητας» (τα αστικά απορρίμματα εξακολουθούν να είναι πολύ
λιγότερα από τα λύματα της βιομηχανίας). Αυτά που πετάμε στα σκουπίδια τους
σπιτιού μας κρύβουν έναν ανακυκλώσιμο θησαυρό: τα οργανικά (αποφάγια, φλούδες,
χαλασμένα τρόφιμα κ.λπ.) μπορούν να γίνουν «λίπασμα». Τα κουτιά αναψυκτικών
και τα γυάλινα μπουκάλια επαναχρησιμοποιούνται και το χαρτί από περιοδικά,
εφημερίδες και περιτύλιγμα ανακυκλώνονται.

H «διαλογή στην πηγή», στην οποία βασίζονται όλα τα συστήματα ανακύκλωσης,
προϋποθέτει όλα αυτά τα απορρίμματα να μην καταλήγουν στον ίδιο σκουπιδοτενεκέ
αλλά σε διαφορετικούς.

Τα βασικά υλικά που παράγει ένα οποιοδήποτε νοικοκυριό και είναι πολύτιμα για
ανακύκλωση είναι το γυαλί, το μέταλλο, το χαρτί, ενώ και τα οργανικά μπορούν
να επαναχρησιμοποιηθούν, αφού μετατρέπονται σε κομπόστ (λίπασμα).