Πρόσωπα Περί γνωστών και αγνώστων γνωστών

Νομίζαμε ότι ο υπουργός Άμυνας του Μπους είναι ένας αλαζονικός και
πολεμοχαρής νεοσυντηρητικός. Δεν είχαμε αντιληφθεί πως πρόκειται στην
πραγματικότητα για έναν ποιητή!

Ντόναλντ Ράμσφελντ, ένας μεγάλος παραγνωρισμένος ποιητής…

Το διαπίστωσε όμως ο δημοσιογράφος Χαρτ Σήλυ της νεοϋορκέζικης εφημερίδας
“Σύρακιουζ Ποστ-Στάνταρντ” και του ηλεκτρονικού περιοδικού “Σλέητ” στη
διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ, καθώς ενημερωνόταν από την ιστοσελίδα του
Πενταγώνου για τις τελευταίες δηλώσεις του υπουργού. Μα καλά, οι συντάκτες που
κάλυπταν το υπουργείο δεν είχαν τόσο καιρό αντιληφθεί πως είχαν μπροστά τους
έναν πηγαίο ποιητή; Πώς γίνεται, αν δεν είσαι ποιητής, να μιλάς όπως ο
Ράμσφελντ, με γλώσσα παιχνιδιάρικη, για θέματα τόσο σοβαρά όσο ο πόλεμος, η
τρομοκρατία, το ευάλωτο της ανθρώπινης φύσης; Οι δηλώσεις του υπουργού
πρόδιδαν μια υψιπετή λυρική φαντασία, που εκφραζόταν με τη μορφή χαϊκού,
σονέτων, ελεύθερων στίχων… “Διάβασα επτά – οκτώ ενημερώσεις και είχα περί τα
60 ή 70 ποιήματα”, λέει ο δημοσιογράφος. Και έσπευσε να δημοσιεύσει τα
μπρίφινγκ αυτά στο “Σλέητ”, παρεμβαίνοντας μόνο και μόνο για να τους δώσει
μορφή στίχων. Ο Ράμσφελντ “δεν προσεγγίζει ποτέ το θέμα του μετωπικά,
προτιμάει να υφαίνει ένα πέπλο από υπαινιγμούς, προχωρώντας σε συνεχείς
αναστροφές οι οποίες αφοπλίζουν τον αναγνώστη”, εξηγούσε στην ιστοσελίδα. Το
μεξικανικό περιοδικό “Λέτρας λίμπρες” μετέφρασε αμέσως τα “ποιήματα” στα
ισπανικά, διευκρινίζοντας πως ο Ράμσφελντ… αντλεί από τον φιλόσοφο Λούντβιχ
Βιτγκενστάιν, τους ποιητές Λι Πο και Τσαρλς Σίμιτς και την παιδική ποιητική
λογοτεχνία!

Τις προάλλες, ο Χαρτ Σήλυ εξέδωσε τα “ποιήματα” του Ράμσφελντ σε μια συλλογή
με τίτλο “Σταλάγματα Ευφυΐας: H Υπαρξιακή Ποίηση του Ντόναλντ X. Ράμσφελντ”.
Απολαύσετε μερικά δείγματα, με πρώτο το σκοτεινό και μυστηριώδες “Το Άγνωστο”
– από συνέντευξη Τύπου την οποία έδωσε ο υπουργός στις 12 Φεβρουαρίου 2002:
“Όπως γνωρίζουμε, / Υπάρχουν γνωστά γνωστά. / Υπάρχουν πράγματα που γνωρίζουμε
πως γνωρίζουμε. / Γνωρίζουμε επίσης πως / Υπάρχουν γνωστά άγνωστα. / Δηλαδή /
Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν μερικά πράγματα / Που δεν γνωρίζουμε. / Αλλά υπάρχουν
επίσης άγνωστα άγνωστα, / Αυτά που δεν γνωρίζουμε / Πως δεν γνωρίζουμε”.

“Ομολογία”: “Κάθε τόσο / Κάθομαι και κάνω κάτι. / Και σκέπτομαι, / ‘Τι στο
καλό κάθομαι και κάνω; / Είναι μεγάλη έκπληξη”.

“Σαφήνεια”: “Νομίζω ότι θα καταλάβετε / Νομίζω ότι αυτό που θα καταλάβετε
είναι πως, / οτιδήποτε κάνουμε ουσιαστικά, / θα έχει μια σχεδόν πλήρη σαφήνεια
/ όσον αφορά το τι είναι. / Και θα γίνει γνωστό, / Και θα γίνει γνωστό στο
Κογκρέσο, / Και θα γίνει γνωστό σε σας, / Πιθανόν πριν το αποφασίσουμε, / Αλλά
θα γίνει γνωστό”.