Παρέλυσε η Γαλλία

Τα τρένα δεν βγήκαν χθες στη Γαλλία, ούτε τα λεωφορεία. Οι απεργιακές
κινητοποιήσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς προκάλεσαν χάος σε όλη τη χώρα. Στο
Παρίσι, οι ουρές των αυτοκινήτων είχαν συνολικό μήκος 300 χιλιομέτρων.

Στη Βόρεια Γαλλία. 15.000 άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους της Λιλ για να διαμαρτυρηθούν για το συνταξιοδοτικό

H απεργία των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς έκανε τους περισσότερους
Γάλλους να πάρουν τα αυτοκίνητά τους για να μετακινηθούν, με αποτέλεσμα να
προκληθεί χαώδης κατάσταση στους δρόμους των πόλεων και κυρίως της
πρωτεύουσας. Λόγω των απεργιακών κινητοποιήσεων, που γίνονται σε ένδειξη
διαμαρτυρίας για τα σχέδια της κυβέρνησης για αλλαγές στο συνταξιοδοτικό,
ακυρώθηκαν περισσότερα από τα μισά δρομολόγια των τρένων το πρωί, όταν
διακινούνται οι περισσότεροι επιβάτες. Αποτέλεσμα ήταν να μετακινηθούν οι
Γάλλοι με τα αυτοκίνητά τους και να σχηματισθούν ουρές ακινητοποιημένων
οχημάτων στους δρόμους του Παρισιού. Τα προβλήματα στις αερομεταφορές ήταν
λιγότερα, αν και υπήρξαν πολλές καθυστερήσεις στις πτήσεις. Στις απεργιακές
κινητοποιήσεις έλαβαν μέρος εκτός από τους εργαζομένους στις μεταφορές και οι
τραπεζικοί, οι εργαζόμενοι στα ταχυδρομεία και στις τηλεπικοινωνίες, το
προσωπικό των νοσοκομείων και οι εργαζόμενοι στα λιμάνια.

Τουλάχιστον 40 πόλεις της χώρας επηρεάστηκαν από την απεργία, που άρχισε λίγο
πριν ο πρωθυπουργός Ζαν-Πιερ Ραφαρέν αρχίσει συζήτηση στη Βουλή για τη
μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού. Την ίδια ώρα, δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές
έκαναν πορεία στο Παρίσι, έξω από την Εθνοσυνέλευση. Το νομοσχέδιο για τη
μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού προβλέπει την αύξηση του αριθμού των ετών
εργασίας με τα οποία οι εργαζόμενοι θα θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης.
Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα, που τώρα συνταξιοδοτούνται στα 37½ χρόνια
εργασίας με πλήρη σύνταξη, από το 2008 θα πρέπει να εργάζονται 40 χρόνια για
να θεμελιώσουν αυτό το δικαίωμα, όπως και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα.

ΜΠΕΡΝΑΡ ΚΟΥΣΝΕΡ

«Ο λαός αξίζει να ακούσει την αλήθεια»

«Με θλίψη μου βλέπω την Αριστερά να διεξάγει μια μάχη οπισθοφυλακής.
Έλαβα μέρος στην κυβέρνηση Ροκάρ, που είχε συντάξει μια λευκή βίβλο για τις
συντάξεις, καθώς και στην κυβέρνηση Ζοσπέν, που είχε συντάξει κι αυτή μια
μελέτη για το ίδιο θέμα. Όταν χρησιμοποιούσαμε αυτήν τη γλώσσα επί δέκα
χρόνια, πώς είναι δυνατόν να υποστηρίζουμε τώρα το αντίθετο χωρίς να μας
πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι; Αυτή η κουλτούρα της πολιτικής απάτης με
ξεπερνάει».

Αυτά δηλώνει στο περιοδικό Le Point ο Μπερνάρ Κουσνέρ, πρώην υπουργός
Υγείας της (σοσιαλιστικής) κυβέρνησης Ζοσπέν. Όπως λέει, η σημερινή κυβέρνηση
θα έπρεπε ασφαλώς να χρησιμοποιήσει άλλες μεθόδους, να κάνει επιτέλους έναν
πραγματικό διάλογο με τα συνδικάτα. «Όμως το πρόβλημα υπάρχει, και η Γαλλία
είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης που δεν το αντιλαμβάνεται: οι αυριανές συντάξεις
δεν θα είναι ίδιες με τις σημερινές. Στη Γερμανία, η ισχυρή απόφαση του
καγκελάριου Σρέντερ έγινε δεκτή από το κόμμα του. Ήμουν πρόσφατα στη Λαπωνία,
ως και οι Λάπωνες έκαναν μεταρρυθμίσεις στις συντάξεις τους!».

Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα – συνεχίζει ο Κουσνέρ – και οι Γάλλοι είναι αρκετά
ώριμοι και αρκετά ενημερωμένοι ώστε να αξίζουν μια γλώσσα της αλήθειας. «H
Αριστερά σήμερα λέει: όταν επιστρέψουμε στην εξουσία, θα επιστρέψει και η
ανάπτυξη, θα υπάρξουν θέσεις εργασίας. Αυτό το λεξιλόγιο μπορεί να της
επιτρέπει να κάνει αντιπολίτευση, μακροπρόθεσμα όμως δεν θα της αποφέρει
κέρδη. Ορισμένοι συμπεριφέρονται ως γέροι που θέλουν να δείχνουν νέοι. Πρέπει
όμως να αποδέχεσαι την εποχή σου, τη χώρα σου και τον εαυτό σου. Το να
προσποιείσαι ότι είσαι πιο αριστερός από τον μεγαλύτερο επαναστάτη ισοδυναμεί
με το να ψεύδεσαι μπροστά στον καθρέφτη σου…».