Δρόμοι

Ίσως να είναι…

… απλώς λόγια του αέρα, παραμύθια από εκείνα που ξέρουν να διηγούνται μόνο
οι Ιρλανδοί. «Ή ίσως να είναι αλήθεια», λέει ένας κάτοικος του Ρινγκασκίντι
στην εφημερίδα «Τέλεγκραφ». «Αλλιώς, γιατί όσοι περνούν από την πόλη
κατεβάζουν τα τζάμια του αυτοκινήτου τους για να πάρουν μια βαθιά ανάσα;
Ύστερα τρέχουν γραμμή στο σπίτι για να βρουν τη γυναίκα τους». Το Ρινγκασκίντι
είναι μια μικρή κωμόπολη κοντά στο Κορκ. Αν σήμερα ετοιμάζεται να περάσει στην
Ιστορία, δεν είναι ούτε για το μοναδικό του κατάστημα ούτε για τα τρία του
μπαρ, αλλά επειδή οι κάτοικοί του απέκτησαν την ξαφνική φήμη πως είναι οι
καλύτεροι εραστές του κόσμου. Είναι όλοι τους πεπεισμένοι πως από τότε που η
εταιρεία Πφίτσερ, η οποία παράγει το Βιάγκρα, άνοιξε εργοστάσιο στην πόλη
τους, έγιναν πρωταθλητές του σεξ. Αρκεί, λένε, μια βαθιά εισπνοή από τις
αναθυμιάσεις του εργοστασίου. Να έχουν δίκιο; Πάντως, στο τοπικό μαιευτήριο
δεν βρίσκεις άδειο κρεβάτι και η μαμή είναι ξεθεωμένη. H Πφίτσερ διαψεύδει τις
φήμες. Το εργοστάσιο δεν έχει ούτε καμινάδα, λέει εκπρόσωπος της εταιρείας.
Δεν υπάρχει ούτε ίχνος από σκόνη Βιάγκρα στον αέρα.

Ας αφήσουμε…

… όμως, τους Ιρλανδούς να κοιμούνται (ή να ξαγρυπνούν) στη γλυκιά αυταπάτη
τους και ας περάσουμε στο Γκρατς, μια ευχάριστη αυστριακή πόλη που φέτος είναι
η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Γιατί άραγε έκανε μια επιλογή που
κινδυνεύει να διαταράξει την εικόνα της ήσυχης επαρχιακής πόλης; Το πιο
σημαντικό γεγονός της χρονιάς είναι το φεστιβάλ για τον Ζάχερ-Μαζόχ,
αφιερωμένο σε κάποιον που δεν υπήρξε ο πιο επιφανής πολίτης της, αλλά που
γνώρισε εκεί τη Βάντα, τη μοιραία γυναίκα για την οποία έγραψε το βιβλίο «H
Αφροδίτη με τη γούνα». Μιλάμε για τον Λεοπόλδο φον Ζάχερ-Μαζόχ, καθηγητή της
Ιστορίας στο τοπικό Πανεπιστήμιο, πατέρα πέντε παιδιών, που τα απέκτησε από
δυο διαφορετικές γυναίκες. Σε αυτές θα πρέπει να προστεθούν τουλάχιστον άλλες
δύο εκτός γάμου, με τις οποίες είχε υπογράψει, όπως το συνήθιζε, ειδικά
συμβόλαια «flagellatio» (μαστίγωσης) και «copulatio» (συνουσίας). Μέχρι τις 24
Αυγούστου, η έκθεση «Ο μαζοχισμός στην τέχνη» θα προκαλεί την περιέργεια,
μερικές φορές την ντροπή και ακόμη περισσότερες την αποστροφή.

Είναι παράξενο…

… πώς οι Αυστριακοί αποφάσισαν να ασχοληθούν με έναν τέτοιον εξώλης και
προώλης που μάλιστα δεν είναι δικός τους – αυτοί που μας είχαν πείσει πως ο
Μπετόβεν ήταν Αυστριακός και ο Χίτλερ Γερμανός.

Στο μεταξύ…

… όσο θα κρατάει η έκθεση στο Γκρατς, πίσω στην Ιρλανδία οι κάτοικοι του
Ρινγκασκίντι θα εξακολουθούν τις βαθιές εισπνοές στο γαλάζιο νέφος του
Βιάγκρα, ανυποψίαστοι για τα σκοτεινά μονοπάτια που μπορεί να ανακαλύψει πίσω
του η νοσηρή φαντασία, τις «επικίνδυνες ζώνες όπου ελλοχεύει η απειλή»
(Γιώργος Βέλτσος, «H τερατώδης πλευρά»).