ANAΛΩΣIMA Mατωμένες υπογραφές

Δεν προλάβαμε να το σκεφθούμε, ότι η συμφωνία για προσπάθεια ειρήνευσης (τόσα
ουσιαστικά μαζί: συμφωνία, προσπάθεια, ειρήνη, το ένα μέσα στο άλλο, σαν
ρώσικες κούκλες, με την ειρήνη μικρή και τελευταία…) θα απειληθεί από τους
εξτρεμιστές, και να: τέσσερις Ισραηλινοί σκοτώθηκαν χθες από παλαιστινιακά
πυρά και συνωθούνται οι οργανώσεις, ποια θα πρωτοαναλάβει την ευθύνη.
Περισσεύουν οι αδιάλλακτοι εκατέρωθεν και βιάζονται να δηλωθούν, μην τους
περάσει κανείς για συμβιβασμένους. Αυτήν τη φορά μάλιστα κατορθώνουν με τρεις
ημέρες καθυστέρηση να προσδίδουν κάτι από τη ρομαντική αύρα της ουτοπίας. Σε
ποιους; Στον Μπους και τον Σαρόν, που εμφανίστηκαν να υπερασπίζονται τον
διάλογο στην Άκαμπα, μαζί με τον Αμπάς. Κάτι ακούστηκε, ψιθυριστά, ότι θα
αναγνώριζαν οι παλαιστινιακές οργανώσεις την ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ και
αμέσως ήρθε η διάψευση ματωμένη. Ας θυμηθούμε λοιπόν, για όσους το ξεχνούν και
στην Ελλάδα, ότι η ακραία πλευρά των Παλαιστινίων, αυτή που παράγει τους
μάρτυρες, τους καμικάζι δηλαδή, και την αδυναμία συνύπαρξης, δεν παραδέχεται
καν ότι το κράτος του Ισραήλ έχει δικαίωμα να υπάρχει. Δεν ξέρω αν το
ονομάζουν «ψευδοκράτος», όπως εμείς το κράτος του Ντενκτάς, ή Τελ Αβίβ, με το
όνομα της πρωτεύουσάς του, όπως εμείς τη Fyrom, αλλά έχοντας απέναντι τους
φανατικούς Ισραηλινούς, που θεωρούν ότι δικαιούνται να αποικίσουν τα πάντα,
εξασφαλίζουν πόλεμο για πολλές γενιές. Κι αν το καλοσκεφθούμε για λογαριασμό
μας, αναγνωρίζοντας τις αντιστοιχίες, καλά δεν την έχουμε βγάλει με τους
φανατισμούς μας; Μπορεί να είμαστε αδιάλλακτοι στα ονόματα, αλλά μια χαρά
περνάμε στην ευρωπαϊκή αγκαλιά, όσο αδιέξοδες κι αν μοιάζουν ενίοτε οι
επιλογές μας.