ΓIΩPΓOΣ KIMOΥΛHΣ Γελώντας στην κόψη του ξυραφιού
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
«Ξεκινώντας την περιοδεία περιμένω να περάσουμε καλά και οι θεατές και εμείς. |
Βγαίνοντας από μια ακόμα περιπέτεια, μετά τη χειμερινή ατυχία του μιούζικαλ
«Ντόκτορ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντν» ο Γιώργος Κιμούλης αναδιοργανώνεται και
ξεκινάει μεγάλη περιοδεία στην Ελλάδα και με σαιξπηρικό έργο. Την «Κωμωδία των
παρεξηγήσεων». Μια επιθετική επιλογή που μπορεί να ερμηνευτεί πολλαπλώς.
Πρόσχημα ενός θεατρικού προφίλ, ενδιαφέρον για το κοινό της περιφέρειας, ή
κίνηση επιθετική με καλλιτεχνικό έρεισμα και αντίστοιχο ρίσκο;
«Είναι μια επιλογή συνεπής σ’ αυτό που πιστεύω ότι θα πρέπει να ασχολούμαι. H
ίδια η δουλειά κουβαλάει το ρίσκο της».
Είκοσι έξι χρόνια στο θέατρο, φορτωμένα με εκκωφαντικές επιτυχίες και
αποτυχίες. Συχνά οι πιο εκλεπτυσμένες επιλογές του επιβαρύνονται από τις λάθος
κινήσεις τους. Όπως φέτος, που δεν ήσαν λίγοι αυτοί που έσπευσαν να τον
«πτωχεύσουν». Συνεχίζει, καθώς παράλληλα με την περιοδεία σχεδιάζει το επόμενο
έργο, που θα τον βρει στο δικό του θέατρο. Δεν «καίγεται» τόσο εύκολα ο
Κιμούλης. Επίμονος μαχητής συνεχίζει, καθώς παράλληλα με την περιοδεία
σχεδιάζει το επόμενο έργο που θα σκηνοθετήσει στο δικό του θέατρο. Μιλώντας
μαζί του, τον βρήκαμε «λίγο πιο κουρασμένο, με καλή διάθεση, ποτέ σοφότερο».
Παραγωγός, μεταφραστής, σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της παράστασης,
εστιάζει στο κυρίαρχο στοιχείο των κωμωδιών που είναι η παρεξήγηση. Στην
πλάνη, με την αρχαιοελληνική έννοια της περιπλάνησης του ανθρώπου και της
πλάνης στην οποία πέφτει, επειδή φαντασιώνεται ότι ανακαλύπτει την
πραγματικότητα που από τη φύση της κρύβεται.
«Άλλωστε η φύση της τέχνης είναι να θυμίζει αυτό που έχει ξεχαστεί. Το ίδιο το
έργο δεν είναι απλώς ένας κράχτης. Φέρει ερωτήματα μέσω του γέλιου. Την ίδια
στιγμή που ο άνθρωπος στοχάζεται, πρέπει να αντέχει και την ειρωνεία της
πράξης του, του στοχασμού του. Είναι H κωμωδία των κωμωδιών, με το άρθρο που ο
ίδιος ο Σαίξπηρ έβαλε στον τίτλο, να λειτουργεί. Ένα θεατρικό παιχνίδι
γοητευτικό και αποκαλυπτικό, όπου εφαρμόζονται με αυστηρότητα οι νόμοι της
θεωρίας των πιθανοτήτων. Είναι απόλυτο θέατρο, γιατί μιμείται τη ζωή αλλά
υπακούει στην απόλυτη σύμβαση, στο κλείσιμο του ματιού προς τον θεατή. Θεατές
και ηθοποιοί απολαμβάνουν την ηδονή της πιο γοητευτικής απάτης του θεάτρου».
Το βασικό εύρημα του έργου είναι δύο αδέλφια – δίδυμα, που έχουν χαθεί
και διασταυρώνονται στα σοκάκια μιας πόλης χωρίς να γνωρίζει ο ένας την ύπαρξη
του άλλου. H εξωφρενικότητα πολλαπλασιάζεται από τη στιγμή που οι δύο δίδυμοι
έχουν ως υπηρέτες δύο επίσης δίδυμους. Ο Γιώργος Κιμούλης παίζει και τους δύο
ρόλους των χαμένων δίδυμων και ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης τους δύο ρόλους των
υπηρετών τους.
Καθώς η παράσταση θα παίζεται σε εξωτερικούς χώρους, υπαίθρια θέατρα, η
πρακτική της ακολουθεί τους ρυθμούς του σύγχρονου θεατή. Παίζεται χωρίς
διάλειμμα και διαρκεί μία ώρα και τρία τέταρτα. Το θέμα του ρυθμού είναι για
τον Γιώργο Κιμούλη καθοριστικό στοιχείο στην καινούργια μετάφραση που έκανε.
«H μετάφραση εστιάζει στην ήττα του σύγχρονου λόγου, που δεν μπορεί να
λειτουργήσει με την πολυσημική λειτουργία του συμπυκνωμένου, ποιητικού λόγου.
Πρέπει να φέρει στο φως αυτή την πολυσημία, ακολουθώντας σύγχρονη ρυθμολογία.
Πεζολογεί, όπου το κείμενο του Σαίξπηρ είναι πεζό και φέρει τη λυρικότητα με
τον ανάλογο σύγχρονο ρυθμό, όπου είναι λυρικό».
Τα σκηνικά έκανε η Παναγιώτα Κοκόρου, τα κοστούμια η Κατερίνα Παπανικολάου,
τους στίχους των τραγουδιών η Λίνα Νικολακοπούλου. Παίζουν οι Γιώργος
Κιμούλης, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Ρένια Λουιζίδου, Βίκυ Σταυροπούλου, Γιώργος
Ψυχογιός, Φώτης Αρμένης, Δημήτρης Μαύρος, Νικόλας Μαραγκόπουλος, Γεωργία
Γεωργαντοπούλου, Ιφιγένεια Βογιατζάκη, Στέλιος Ξανθουδάκης, Νατάσσα
Τριανταφύλλη.
Μια θηλυκή κωμωδία
«Στον μύθο υπάρχει ακόμα η σύγκρουση δύο πόλεων, της Εφέσου και της Κάτω
Ιταλίας. Μιας περιοχής που είναι πιο ανοιχτή σ’ αυτό που λέμε σκοτεινό,
βάρβαρο, με μια άλλη περιοχή, που φαντασιώνεται ότι με αυτό το λαμπρό φως της
λογικής, μπορεί να κατανοήσει και να εκπολιτίσει τα πάντα. Να μην ξεχνάμε, ότι
η Έφεσος βρίσκεται στην Τουρκία. Τοποθετώ το έργο στην αρχή του 20ού αιώνα,
λίγο πριν καταρρεύσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Σαίξπηρ σε μια εποχή που η
πατρίδα του παραδίδεται στους εμπόρους, μελετά τα ανθρώπινα ήθη, ακροβατώντας
στην κόψη του ξυραφιού, κινώντας τα πρόσωπά του, με μόνη κινητήρια δύναμη την
τύχη. Μέσα σ’ αυτό το παιχνίδι της προσπάθειας των ηρώων να βρουν το όμοιό
τους, και συνεχώς βρίσκουν το αντίθετό του, λειτουργεί το έργο, παράλληλα με
τις διαφορές που υπάρχουν στους πολιτισμούς. Κι όλα αυτά γελώντας, ενώ πίσω
απ’ όλα αυτά υπάρχει κι ένας θαυμασμός στο θηλυκό στοιχείο. H Έφεσος είναι μια
θηλυκή πόλη. H Ασία είναι θηλυκή – με τη σχέση της με τη γη – κάθε μη
ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι θηλυκός».
INFO
H πρεμιέρα θα δοθεί στο Θέατρο Κήπου της Θεσσαλονίκης στις 25 Ιουνίου και στη
συνέχεια θα περιοδεύσει σε Βόλο, Λάρισα και Δυτική Ελλάδα. Στην Αθήνα θα
παιχτεί στο Θέατρο Βράχων στις 7 Ιουλίου, στο Θέατρο Ρεματιάς (Χαλάνδρι) στις
8 και 9 Ιουλίου, και στο Θέατρο Φοίνικα (Περιστέρι) στις 10 Ιουλίου.
Google news
