ΓNΩMH Ψάχνουν σε λάθος αγορές

Την περίοδο που ο κυκλώνας του Χρηματιστηρίου σάρωνε την ελληνική
επικράτεια, θυμάμαι πως ένας «μυημένος» του χώρου μού είπε: «Όταν βλέπεις να
“τρέχει αίμα”, εσύ θα αγοράζεις. Είναι ένας από τους κανόνες της αγοράς».
Βέβαια, αυτός ο «κανόνας» δεν αποτελεί αποκλειστικότητα του «μυημένου» ούτε
εφαρμόζεται μόνο στη χρηματαγορά.
Ευκαιρίες υπάρχουν παντού και – κυρίως – σε περιόδους κρίσεως. Πριν από μία
εβδομάδα έγινε γνωστό πως 528 ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στις τέσσερις
επαγγελματικές κατηγορίες του αγγλικού πρωταθλήματος θα μείνουν ελεύθεροι λόγω
των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι σύλλογοι.
Απ’ αυτούς υπολογίζεται πως τουλάχιστον 200 παίκτες δεν θα καταφέρουν να
υπογράψουν συμβόλαιο με άλλες ομάδες και θα «πέσουν» στο ταμείο ανεργίας.
Μεταξύ των ποδοσφαιριστών αυτών βρίσκονται μεγάλα ονόματα, όπως ο Ουκρανός
Λούζνι, ο Κροάτης Μπόκσιτς και ο Ιταλός Ντι Κάνιο.
Στις Κάτω Χώρες η κατάσταση είναι ίδια και χειρότερη, αφού πολλοί σύλλογοι
βρίσκονται στο χείλος της χρεοκοπίας.
Έλληνας παίκτης από τους πιο καλοπληρωμένους που παίζει στο εξωτερικό είναι
διατεθειμένος να υπογράψει συμβόλαιο με νέα ομάδα ακόμη κι αν οι αποδοχές του
μειωθούν κατά 50%.
Κι ενώ συμβαίνουν αυτά, οι ελληνικές ομάδες δηλώνουν πως «ψάχνουν» για
παίκτες. Πού όμως «ψάχνουν» και τι «ψάχνουν»;
Οι συγκυρίες ίσως αποδειχθούν καταλυτικές για να αποδειχθεί, επιτέλους, ο
ρόλος αυτών που κερδίζουν εκατομμύρια, εκμεταλλευόμενοι την απαίτηση των
φιλάθλων για απόκτηση νέων παικτών.
Μάνατζερ και οσφυοκάμπτες διπλασιάζουν ή ακόμη και δεκαπλασιάζουν τιμές
παικτών για δικό τους όφελος, εξυπηρετώντας ίσως και συμφέροντα ανθρώπων που
θέλουν να δικαιολογήσουν μεγάλες εκταμιεύσεις.
H περίοδος αυτή αποτελεί την ακτινογραφία όσων εμπλέκονται στις μεταγραφές
των ομάδων και θα αποκαλυφθεί ποιος είναι επιτέλους ο πραγματικός τους ρόλος.













