ΡUΒLΙC ΕΝΕΜΥ «Aν νιώθουν άνετα με τον δίσκο σου, έχεις ξεπουληθεί…»

«Ο κόσμος πρέπει να έχει συνείδηση της κουλτούρας και της παράδοσής του» λένε οι Public Enemy και επιστρέφουν με περισσότερο χιπ χοπ

Είναι μάλλον κλισέ, αλλά έτσι είναι. Το χιπ χοπ δεν θα ήταν αυτό που είναι
σήμερα, αν δεν υπήρχαν οι Public Enemy. Βέβαια υπάρχουν περιπτώσεις που το χιπ
χοπ έχει ξεφύγει τελείως από ό,τι του εξασφάλισε την οντότητά του, αλλά και,
πάλι, αρκούν δυο κουβέντες του Τσακ Ντι για να χτυπήσουν τα καμπανάκια της
συνείδησής του. Βρίσκουν πάντα τον στόχο τους. Κάνουν ακόμη το χιπ χοπ να
πετάγεται τις νύχτες από τους εφιάλτες.

Το ξύπνημα ήταν άγριο. Κυρίως όταν είχες την ελπίδα ότι κάτι άλλαζε, αλλά
έβλεπες ότι τίποτε δεν είχε αλλάξει τελικά. Κάπως έτσι ο Τσακ Ντι (ή Κάρλτον
Ράιντεάουαρ) εγκατέλειψε τις σπουδές του και δεν έγινε γραφίστας, αλλά ένας
από τους κεντρικότερους χαρακτήρες στον κόσμο του ραπ και της «μαύρης
μουσικής». Όταν το 1988, οι Public Enemy κυκλοφορούσαν το «It Takes Α Million
To Hold Us Back», ο κόσμος είχε καταλάβει πως γινόταν σοβαρή αντίσταση στο
κατεστημένο. Το χιπ χοπ πάνω στους στίχους και τους ρυθμούς τους εξελισσόταν
σε μια κοινωνική δύναμη, ήταν το πιο ξεκάθαρο πάντρεμα της πολιτικής με τη
μουσική, από την εποχή της Τζόαν Μπαέζ και του Τζον Λένον. Μόνο, που η οργή
εκδηλωνόταν τώρα πολύ πιο σκληρά. Ήταν η γενιά που δεν είχε δει τίποτε να
αλλάζει.

Ο Τσακ Ντι ήξερε πολύ καλά πού βρισκόταν και τι είχε απέναντί του, όπως
και πως τίποτε δεν πρόκειται να τους χαριστεί, αφού δεν πήγαινε με τα νερά
τους. «Αν κάνεις ένα δίσκο κι ελπίζεις να πετύχεις την έγκριση των πάντων και
θέλεις όλοι να νιώθουν άνετα ακούγοντάς τον, τότε έχεις πραγματικά
ξεπουληθεί», έλεγε. Στον κόσμο του ραπ υπάρχουν άγραφοι νόμοι που η κοινότητα
σέβεται και που οι Public Enemy σεβάστηκαν πρώτοι από όλους.

Έχουν αλλάξει πολλά από την εποχή του Fear Of the Black Planet. Ένας λευκός
ράπερ, ο Έμινεμ, αποδεκτός από τους μαύρους, εκφράζει την ίδια οργή – σε ένα
ακόμη πιο καλά οχυρωμένο καθεστώς – ο Τουπάκ Σακούρ, ο Νοτόριους Μπιγκ, ο Τζέι
Μαστερ Τζέι δεν υπάρχουν πια, ο Μπους κάνει ό,τι θέλει στον κόσμο, κι αυτό δεν
μπορεί παρά να βάζει τη μηχανή των Public Enemy να δουλεύει υπερωρίες. Στο
«Son Of Bush» – «Μα ποιοs τον ψήφισε για πρόεδρο;» ρίχνουν κατευθείαν τα πυρά
τους στον «bad man», ξετυλίγοντας όλη την αμερικανική παράνοια γύρω από αυτό
το ρεφρέν. Και η ηχογράφηση, σημειωτέον, έγινε πριν από το Ιράκ.

Κάτι ψήνεται ήδη, φορτωμένο με τις τελευταίες εξελίξεις στους
«φούρνους» των Public Enemy, ωστόσο πριν από λίγο κυκλοφόρησε ένα ακόμη προϊόν
Enemi-κής οξύτητας. To «Revolverlution» (που βγαίνει στην Ελλάδα από την FM)
είναι – χωρίς ακριβώς να είναι – σαν το Greatest Misses, μια πανοραμική εικόνα
πάνω στα πεπραγμένα. Οκτώ καινούργια κομμάτια εναλλάσσονται με τρεις ζωντανές
ηχογραφήσεις και τέσσερα ηλεκτρονικά – ροκ – ριμίξ, μαζί με τα γνωστά
αλλεπάλληλα λεκτικά ραπίσματα του ασίγαστου Τσακ Ντι. Shut Them Down, By The
Time Ι Get To Arizona, What Good Is Α Bomb, τα πιο τονωτικά συστατικά του
μενού. Το χιπ χοπ ακόμη πετάγεται στον ύπνο του.

Με δυο… χιπ χοπ λόγια

Ο Τσακ Ντι είπε: «H Αμερική έχει γίνει χώρα της επικεφαλίδας. Ο κόσμος
θέλει να ξέρει μονάχα τι λέει ο τίτλος και δεν δίνει δεκάρα για το υπόλοιπο
άρθρο. Ελάχιστοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι όταν ο Μάικλ Τζόρνταν πήγαινε στο
Λύκειο και τον απέκλεισαν από τη σχολική ομάδα άρχισε να προπονείται μόνος
του, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσε να διαβάσει τα μαθήματά του. Δεν μαθαίνουμε
τόσο γι’ αυτή την ιστορία όσο για το ότι «ο Μάικλ Τζόρνταν έβαλε σαράντα
πόντους». Ο ίδιος ο Τζόρνταν λέει: «Το να είσαι ο Μάικλ Τζόρνταν για μια
ολόκληρη ζωή είναι άλλου παπά ευαγγέλιο».

Ο Τσάκι πάλι: «288 εκατομμύρια ξοδεύουν οι μαύροι για να κάθονται και να
περιμένουν τον ήχο από το καπάκι που ανοίγει χωρίς να ξέρουν τι σκατά έχει
μέσα το μπουκάλι, το πίνουν και σκέφτονται ότι είναι μια χαρά, αλλά δεν το
πουλάνε στη λευκή γειτονιά».

«Στα βιβλία που διαβάζεις λένε ψέματα, αυτό που χρειάζεται είναι να μάθεις
τον εαυτό σου».

«Ο Ice Τ τα είπε όλα με τη δήλωσή του: Οι δίσκοι πρέπει να φτιάχνονται με
τέτοιο τρόπο ώστε να μπορείς να τους βάζεις σε μία κάψουλα του χρόνου, να τη
σφραγίζεις και να τη στέλνεις στο διάστημα έτσι ώστε όταν κοιτάζεις πίσω να
μπορείς να λες ότι είναι μία τέλεια αντανάκλαση της εποχής τους. H πλήρης
αντανάκλαση, όχι η μονοδιάστατη μιας καλλιτεχνικής περιόδου του συρμού…».
Απόσπασμα από το βιβλίο «Fight The Power, H συναρπαστική διαδρομή της
κουλτούρας του χιπ χοπ» του Chuck D. Κυκλοφόρησε απο τις Εκδόσεις Οξύ, σε
μετάφραση του Αλέξη Καλοφωλιά.

INFO

Οι Public Enemy παίζουν απόψε και αύριο, στις 8.30, στο Ark No6 (Θέμιδος 18,
τηλ. 210- 3388.400). Προηγουμένως, παίζουν οι Deadlock, Deus Χ Machina και
Γκέτο. Εισιτήριο 30 ευρώ.