Δρόμοι

Το ετήσιο…

… φεστιβάλ προς τιμή ενός κόκορα που, από τότε που του έκοψαν το κεφάλι,
έζησε αισίως άλλους 18 μήνες, ολοκληρώθηκε στο Κολοράντο. Ήταν μια
σεπτεμβριάτικη μέρα του 1945, όταν ο αγρότης Λόιντ Όλσεν πήγε στο κοτέτσι για
να ετοιμάσει το δείπνο. Έβαλε στο μάτι έναν στρουμπουλό κόκορα, τον Μάικ,
έπιασε το τσεκούρι, του έδωσε μια και του έκοψε το κεφάλι (έτσι νόμισε). Όμως,
ο Μάικ είχε διαφορετική γνώμη. Έτσι ακέφαλος, το έβαλε στα πόδια. Την άλλη
μέρα, το αφεντικό του τον βρήκε να κοιμάται με το κεφάλι κάτω από τη φτερούγα.
Τι είχε συμβεί; Το τσεκούρι δεν είχε πετύχει τη σφαγίτιδα φλέβα (έτσι ο
κόκορας δεν πέθανε από αιμορραγία). Επίσης, το φονικό εργαλείο είχε αφήσει
άθικτο το στέλεχος του εγκεφάλου. Έτσι, ο Μάικ ζούσε με το κεφάλι παραμάσχαλα.
Το νέο μαθεύτηκε γρήγορα, το έγραψαν περιοδικά όπως το «Λάιφ» και σύντομα ο
κύριος Όλσεν και ο κόκορας-θαύμα ξεκίνησαν τουρνέ σε όλη τη χώρα. Είχαν
κερδίσει 10.000 δολάρια, όταν, δεκαοκτώ μήνες αργότερα, σε ένα μοτέλ, ο Μάικ
άφηνε αναπάντεχα την τελευταία του πνοή (συμβαίνει και στους καλύτερους
καλλιτέχνες).

Τι ξέρουμε…

… για τη φύση; Ξεχωρίζουμε τον κόσμο στα τρία: το γνωστό, το άγνωστο και
εκείνο που δεν μπορεί να γνωσθεί. Μα, με τα χρόνια, όσο περισσότερα μαθαίνουμε
για το δεύτερο, τόσο νιώθουμε να θεριεύει το τρίτο. Ο εικοστός αιώνας μάς
έδωσε πολλές ευκαιρίες για να νιώσουμε περήφανοι, αλλά και άλλες τόσες για να
νιώσουμε ταπεινοί. Κλονιστήκαμε όταν ο Κουρτ Γκέντελ ανακάλυψε πως μερικά
πράγματα στα μαθηματικά δεν μπορεί ούτε να αποδειχτούν ούτε να αναιρεθούν.
Ύστερα ήρθαν οι φυσικοί για να μας πουν πως είναι αδύνατον να ορίσουμε
ταυτόχρονα τη θέση και την ταχύτητα ενός υποατομικού σωματιδίου (δηλαδή, θα
μας διαφεύγει αιωνίως). Ζούμε με την ιδέα πως μαθαίνουμε περισσότερα πράγματα
από όσα πραγματικά γνωρίζουμε.

Στη γενετική…

… είναι πια σαφές πως η γνώση ολόκληρου του γονιδιώματος ενός οργανισμού δεν
φτάνει για να μας πει όλα τα φυσικά χαρακτηριστικά του. Άραγε πού να
βρίσκονται τα υπόλοιπα; Στην κοσμολογία, άραγε το Σύμπαν είναι έτσι όπως είναι
επειδή οι φυσικοί νόμοι δεν μπορεί παρά να είναι έτσι όπως είναι ή μήπως
μπορεί να υπάρξουν και άλλοι φυσικοί νόμοι; Ο Αϊνστάιν είχε αναρωτηθεί «αν ο
Θεός είχε και άλλες επιλογές όταν έκτιζε τον κόσμο».

Όλα εξαρτώνται…

… από το τι έχει κανείς στο κεφάλι του. Ανάμεσα στο γνωστό και στο άγνωστο
υπάρχει πάντα η φοβερή υποψία για εκείνο που ίσως δεν μπορεί να γνωσθεί. H
στάση μας απέναντι σε αυτή την υποψία μάς κάνει να κινούμαστε σαν εκκρεμή
ανάμεσα στην ταπεινότητα και στην ύβρη. Αν ο Μάικ ήταν κοκορόμυαλος – και ήταν
-, γιατί αναρωτιόμαστε πώς τα κατάφερε να ζήσει χωρίς κεφάλι;