ΣE ΠPΩTO ENIKO Θες ν’ ακούσεις το… μυαλό σου;

Σχεδίασαν, λέει, την τεχνολογία που καταγράφει τη μουσική του νου. Νότες από
τα άδυτα της επιστήμης – άλλες κοφτές, άλλες βραχνές, όλες παράξενες. Στατικοί
και αδιάφοροι είναι, λέει, οι ήχοι από στρεσαρισμένο μυαλό. Ο ελαφρώς
προβληματισμένος νους παράγει νότες σαν αυτές των κορν φλέικς, τη στιγμή που
λειώνουν στο γάλα. Όσο για τη μουσική του μυαλού που κολυμπά στο ενδιαφέρον
έχει την ίδια ενέργεια: θυμίζει απαλό γουργουρητό αεικίνητης γάτας, που το
διακόπτουν σύντομα οξύτονα γρυλίσματα.

Κάποιοι το είχαν φαντασθεί. Πολλοί περισσότεροι το είχαν περιγράψει και άλλοι
τόλμησαν να το αποτυπώσουν με χρώματα επάνω σε καμβά που έμεινε χρόνια στ’
αζήτητα. Εμπειρίες, απόψεις και λόγια που χάθηκαν στον άνεμο. Πού να τ’
ακούσεις; Τι να πιστέψεις, αν σε ξεβολεύει; Και τώρα, εικόνες και νότες
περνούν μέσα από καλώδια. Φιλτράρονται από πολύπλοκους μαθηματικούς κώδικες,
αναλύονται από ψηφιακούς σαρωτές και επιστημονικά προγράμματα που συνοψίζουν
αποκαλύψεις αιώνων στη βιολογία, τη νευρολογία, την ψυχολογία. Έρχονται οι
επιστήμονες να δικαιώσουν την υγεία του διαλογισμού, της ηρεμίας, της
ισορροπίας. Δεν μένει τόπος να κρυφτείς…

Πλάκα θα είχε να ‘σουν στο Τορόντο. Σ’ εκείνη την παράξενη, «αποκεντρωμένη»
γκαλερί, ανάμεσα σε τρελά techno-freaks και τύπους cyborg, όπου και έγινε το
πρώτο κονσέρτο ήχων του νου. Να αρχίσεις με βαθιές ανάσες, σε μια άσκηση
διαλογισμού (την ομορφότερη μουσική, λέει, τη φτιάχνει το μυαλό όταν βρίσκεται
σε βαθιά χαλάρωση). Να κρεμάσεις στ’ αυτιά σου ηλεκτρόδια, να στερεώσεις στο
μέτωπο κι άλλα, να νιώσεις την πίεσή τους στα μηνίγγια και από τους κροτάφους
σου να ξεκινήσει η σύνθεση της μουσικής τού δικού σου νου. Άραγε θα ήθελα ν’
ακούσω το CD;