γιατί… μερικές ουσίες είναι διαφανείς;

Ένα υλικό εμφανίζεται διαφανές όταν δεν απορροφά ή διαθλά έντονα το φως. Το
υλικό που εμφανίζεται ομοιογενές στο ανθρώπινο μάτι αποτελείται από
μικροσκοπικούς κρυστάλλους – περιοχές στις οποίες τα άτομα ή τα μόρια
ακολουθούν μια κανονιστική σειρά. Τα σύνορα ανάμεσα σε αυτές τις περιοχές
ονομάζονται «σύνορα των σωματιδίων». Αν η απόσταση ανάμεσα στα σύνορα είναι
μικρότερη από το μικρότερο μήκος κύματος του ορατού φωτός – με άλλα λόγια αν ο
δείκτης διάθλασης του υλικού είναι ομοιόμορφος σε σχέση με το φως που περνά
μέσα απ’ αυτό – τότε το υλικό θα εμφανιστεί διαφανές.

Κάθε σύνορο έχει την τάση να διαθλά το φως που το διαπερνά, ενώ αν οι παραπάνω
περιοχές είναι αρκετά μικρές, τα κύματα του φωτός στην ουσία «κάνουν άλματα»
πάνω απ’ αυτές. Το γυαλί (το οποίο αποτελείται κυρίως από διοξείδιο του
πυριτίου) στην πραγματικότητα δεν είναι στερεό. Μπορεί να θεωρηθεί ως ένα
υπερ-ψυγμένο υγρό. Δεν έχει εσωτερικά «σύνορα σωματιδίων» και γι’ αυτό δείχνει
διαφανές. Σε αντίθεση, το στερεό διοξείδιο του πυριτίου (η άμμος) έχει προφανή
σύνορα σωματιδίων και άρα δεν είναι διαφανές.