ΓΝΩΜΗ Στο χείλος του γκρεμού

Κάποτε ο χότζας αποφάσισε να εκπαιδεύσει τον γάιδαρό του να μην… τρώει.
Έτσι, λοιπόν, μείωνε καθημερινά την τροφή του υπομονετικού τετράποδου και
κατέληξε να μην το ταΐζει καθόλου. Φυσικά, λίγες μέρες αργότερα, ο γάιδαρος
εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο, θεονήστικος. «Κρίμα», μονολόγησε ο χότζας.
«Πάνω που είχε αρχίσει να μαθαίνει…».

Κάπως έτσι έχει η κατάσταση και με την ΑΕΚ. Μεγαλό(α)σχημοι παράγοντες
(αλήθεια, τι παράγουν και αποκαλούνται έτσι;) ασέλγησαν επί χρόνια στο κορμί
του δικέφαλου αετού. Έφαγαν, έφαγαν, έφαγαν… Όταν έφτανε η στιγμή που έπρεπε
να βάλουν το χέρι στην τσέπη, αντί να πληρώσουν τους φόρους και τις υπόλοιπες
υποχρεώσεις της εταιρείας ΤΟΥΣ, πουλούσαν τις μετοχές σε κάποιον άλλο
«επενδυτή», ο οποίος καλοζυγίζοντας έσοδα και έξοδα διαπίστωνε ότι… υπήρχε
ακόμη λίγο ψαχνό. Και ο κύκλος ξανάρχιζε και τελείωνε με τον ίδιο να
πλουτίζει, τους οπαδούς να ελπίζουν και τα χρέη να μεγαλώνουν με γεωμετρική
πρόοδο… Μήπως, άλλωστε, υπήρχε έλεγχος από πουθενά;

Από τη στιγμή που η πολιτεία αποφάσισε να πάρει μέτρα και να διώξει τον
Ψωμιάδη από το ποδόσφαιρο (αλλά όχι, όπως αποδεικνύεται, από την ΑΕΚ) έχουν
περάσει αρκετοί μήνες.

Οι ποδοσφαιριστές δεν έχουν πληρωθεί ούτε ευρώ και πρέπει να καταλογιστεί
στα υπέρ τους ότι δεν έχουν καταθέσει προσφυγές για να μείνουν ελεύθεροι.

Τον επόμενο μήνα λήγουν τα συμβόλαια δέκα παικτών και ουδείς μπορεί να
διαπραγματευτεί μαζί τους για να τα ανανεώσουν.

Η διοίκηση Γρανίτσα (ουσιαστικά ο εξής ένας…), προχωρεί με γοργά βήματα
στην κατασκευή του νέου γηπέδου, γεγονός που η πολιτεία διά του ΓΓΑ, Ν.
Έξαρχου χαρακτήρισε «μικρό πρωτάθλημα». Ωστόσο θεωρείται αμφίβολο αν στα
εγκαίνια, το καλοκαίρι του 2004, θα υπάρχει ομάδα για να το χρησιμοποιήσει.

Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, λένε. Το θέμα είναι μην πεθάνει πρώτα η ΑΕΚ.
Σαν τον γάιδαρο του χότζα…

ΥΓ: Η Ορίτζιναλ ξέρει να κρεμάει πανό σε όλα τα γήπεδα για τον «προδότη
Μπάγιεβιτς», αλλά για την επερχόμενη διάλυση της ΑΕΚ, τίποτα…