ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Το τρένο

Ένα ποτήρι φραπέ, που μόλις αδειάσει γεμίζει. Μια πορτοκαλάδα, φρέσκος χυμός,
που κάνει καλό στο μυαλό, ανοιγμένα στη μέση βιβλία Ιστορίας και σελίδες με
ακαταλαβίστικα σύμβολα (αυτά ήταν για μένα τα Μαθηματικά). Το ρολόι της
εποχής, καλοκουρδισμένο χρόνια τώρα απ’ όσους ορίζουν τα πράγματα, δείχνει
εξετάσεις. Ψυχραιμία – τα παιδιά διαβάζουν. Το σκηνικό έχει στηθεί με
χιτσκοκικές αναφορές, όλα οδηγούν στην κορύφωση της αγωνίας. Και αμέτοχος να
θέλεις να μείνεις, από κάποια χαραμάδα θα συρθεί σαν σαλιγκάρι μετά τη βροχή
το άγχος των εξετάσεων μέσα στην καλή (καλύτερη σε σχέση με τις συνηθισμένες
για την εποχή θερμοκρασίες) χαρά του Μαΐου.

Μα τι θέλεις; Να «αποτύχεις»; Να χάσεις το τρένο (λες και το «τρένο» θα
περάσει μόνο μία φορά και ούτε καν θα σφυρίξει); Να αδειάσουν τα φροντιστήρια;
Πάρε τις βιταμίνες σου και διάβασε. Ας συντονιστούμε όλοι στον σταθμό των
Εξετάσεων. Στο σπίτι θα είναι πρόθυμοι να σου δείξουν πως ο αγώνας είναι
σκληρός και θέλει θυσίες – και όχι τόσο πρόθυμοι να σου δείξουν πως αργότερα
θα πάρει τη θέση στη δουλειά κάποιος με πιο γερό μέσο από σένα. Πρέπει να
κρατήσεις την ανάσα σου, για να αναπνεύσεις καλύτερα μετά. Υπομονή. Βλέπε στα
όνειρά σου λευκές κόλλες. Μην περιφρονείς τα SOS. Στη ζωή (μα και στις
εξετάσεις) δεν έχουν καμία αξία. «Πέφτει» πάντα αυτό που δεν έχεις διαβάσει.
Άρχισε να αγχώνεσαι. Και μη σε νοιάζει, μετά, όταν θα φοβάσαι ακόμη και τη
σκιά σου, έχουμε τα καλύτερα ινστιτούτα να βρουν για σένα τη χαμένη ηρεμία
σου. Θα σε συνοδεύουν σταθερά στη μετέπειτα ζωή σου. Μα πώς κάνεις έτσι;
Εξετάσεις είναι, δεν είναι το τέλος του κόσμου. Άλλωστε, γι’ αυτό μπορούν να
μας πείσουν όποτε θέλουν ότι μάς περιμένει στην επόμενη γωνία. Και μην πίνεις
πολλούς καφέδες. Κάνουν κακό στο στομάχι. Και έχεις πολύ χρόνο και πολλές
ευκαιρίες μπροστά σου για να χαλάσεις το στομάχι σου.