[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η σκηνή είναι εξίσου εντυπωσιακή και σκληρή. Μέσα από τα χαλάσματα του
βομβαρδισμένου από τους Ισραηλινούς αρχηγείου της Παλαιστινιακής Αρχής στη
Ραμάλα, μία πόλη σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από την Ιερουσαλήμ, βγαίνουν
δύο άνδρες. Είναι σκυθρωποί. Δεν χαμογελούν όπως έκαναν σε παλιότερες
συναντήσεις τους.

Παραμερίζουν κάτι βαρέλια, τα οποία έχουν τοποθετηθεί ως πρόχειρα αναχώματα
για να «σταματάνε» τα ισραηλινά πυρά και στέκονται μπροστά στα μικρόφωνα. Ο
ένας είναι ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου, προεδρεύων του
συμβουλίου των ομολόγων του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο οποίος μεταφέρει τις
απόψεις – απαιτήσεις των Ευρωπαίων και του «κουαρτέτου» (ΗΠΑ, Ρωσία, ΟΗΕ,
Ε.Ε.). Ο άλλος είναι ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ, ο οποίος, παρά την
αποφιστικότητα που τον διακρίνει, δεν κρύβει αυτή τη φορά την απογοήτευσή του
για τις εξελίξεις στο Παλαιστινιακό.

Οι δημοσιογράφοι – αντιμέτωποι μ’ ένα σκηνικό, που είναι τόσο αληθινό ώστε
καταλήγει να φαντάζει… σουρεαλιστικό – ακούν τον Έλληνα υπουργό, να
«κλείνει» τη διήμερη αποστολή του στη Μέση Ανατολή, με μία έμμεση, πλην σαφή,
σύσταση της Ε.Ε. προς την παλαιστινιακή πλευρά, να βάλει τέλος στην ιστορία
των Αράβων καμικάζι. Κι αυτό, ενώ στέκεται στο πλάι του ο αποκλεισμένος εδώ
και πολλούς μήνες από τα ισραηλινά τανκς στη Ραμάλα, Γιάσερ Αραφάτ.

Λίγο πιο πέρα, ένας φρουρός του Αραφάτ, ο οποίος είχε τραυματιστεί κατά τους
ισραηλινούς βομβαρδισμούς που ισοπέδωσαν πέρυσι την άνοιξη το μεγαλύτερο μέρος
του αρχηγείου του Αραφάτ, ακούει τον κ. Παπανδρέου και σχολιάζει: «Πάντα ήμουν
εναντίον τέτοιων ατομικών αντιστασιακών κινήσεων, σαν αυτές των καμικάζι. Αλλά
πώς μπορείς να καταδικάζεις έτσι εύκολα ένα νέο που έχει χάσει τους δικούς του
και του έχουν γκρεμίσει το σπίτι, τον εξευτελίζουν οι Ισραηλινοί στρατιώτες,
και είναι άνεργος, επειδή παλεύει με ακραίο τρόπο;».

Η σκηνή με τα κανάλια και τα φώτα τους, κάποια στιγμή τελειώνει. Ο Γιάσερ
Αραφάτ επιστρέφει στο γραφείο του. Ο Γιώργος Παπανδρέου αναχωρεί αμέσως για
τις Βρυξέλλες και οι Ευρωπαίοι αισθάνονται ότι με αυτή την αποστολή επιτέλεσαν
στο ακέραιο το καθήκον τους απέναντι στην ειρήνη και τη δικαιοσύνη…