Δρόμοι

Όποιος…

… έχει ακέραιη την όρασή του, δηλαδή στα 20/20, δύσκολα μπορεί να φανταστεί
τι βάσανο είναι να έχει κανείς μυωπία. Είμαστε ήδη στον εικοστό πρώτο αιώνα,
αλλά ακόμη δεν έχει βρεθεί ικανοποιητική λύση στο πρόβλημα. Τα γυαλιά σε
κάνουν να νιώθεις άβολα, οι φακοί επαφής στεγνώνουν το μάτι και η χειρουργική
με λέιζερ λένε πως μπορεί να επηρεάσει τη νυχτερινή όραση. Ό,τι δίνει η
σύγχρονη ιατρική με το ένα χέρι, φαίνεται να το παίρνει με το άλλο.

Η μυωπία…

… διαμορφώνει τη ζωή, με μια θολή ματιά. Γιατί η Λόρα Τέναντ αγαπούσε τόσο
πολύ από μικρή τα βιβλία; «Επειδή όταν κρύβεις το κεφάλι σου πίσω από ένα
βιβλίο, δεν φαίνονται τα γυαλιά που φοράς», λέει η αρθρογράφος της εφημερίδας
«Ιντιπέντεντ». Η μυωπία προκαλεί παρεξηγήσεις. Μια φίλη της, που έχει και αυτή
μυωπία, θυμάται: «Όταν ήμουν επτά – οκτώ χρονών, οι δάσκαλοί μου παραπονιόνταν
πως ήμουν αμέτοχη, πεισματάρα ή μελαγχολική. Η αλήθεια ήταν πως δεν έβλεπα
καλά». Τα γυαλιά δεν είναι ενοχλητικά για όλους. Οι περισσότεροι άνδρες δεν
έχουν πρόβλημα να τα φοράνε. Ούτε και όλες οι γυναίκες. Η εποχή που οι μητέρες
παρότρυναν τα κορίτσια τους να μη φορούν τα γυαλιά τους για να παντρευτούν
έχει περάσει οριστικά. Μάλιστα, τα γυαλιά έρχονται και ξανάρχονται στη μόδα
(Λέον Τρότσκι, Τζον Λένον, Σοφία Λόρεν).

Η όραση…

… δεν ξεθολώνει πάντα – ούτε με τα γυαλιά. Το διαπιστώνουμε κάθε μέρα. Και
ας μας φωνάζουν κάθε τόσο «τα μάτια σου δεκατέσσερα». Συχνά κοιτάζουμε τον
κόσμο όχι μονάχα σαν μύωπες, αλλά σαν τυφλοί. Μα πάλι, κανείς από τους
ανθρώπους, κανείς από τους ποιητές, δεν είχε τόσα μάτια όσα είχε ο Όμηρος,
ένας τυφλός. Έβλεπε μέσα στις σκηνές των Ελλήνων, αλλά και μέσα στα τείχη των
Τρώων, έβλεπε τους θεούς ακόμη και όταν εκείνοι πάσχιζαν να κρυφτούν από τους
θνητούς, έβλεπε τα δάκρυα να αυλακώνουν τα μάγουλα του Άδη που ένιωθε να
έρχεται ο πόλεμος. Κανείς δεν είδε ποτέ όσα είδε αυτός ο τυφλός. Πράγμα μάλλον
απογοητευτικό για εμάς τους πολλούς που βλέπουμε πολύ λιγότερα, μολονότι
έχουμε ακέραιη την όρασή μας.

Οι πίνακές τους…

… έχουν αχνές γραμμές και ελάχιστες λεπτομέρειες. Σαν να κοιτάζουν οι
ζωγράφοι τον κόσμο μέσα από ένα θολό τζάμι. Παρ’ όλα αυτά, είναι
αριστουργήματα. Ένας επιστήμονας έρχεται τώρα να πει πως τα έργα των διάσημων
ζωγράφων του ιμπρεσιονισμού Ρενουάρ, Σεζάν, Πισάρο, Ντεγκά και Ματίς (φωτ.)
δεν είναι αποτέλεσμα του μοναδικού ταλέντου τους, αλλά της περιορισμένης
όρασής τους. Αυτό υποστηρίζει ο Αυστραλός καθηγητής νευροχειρουργικής Νόελ
Νταν, ο οποίος μελέτησε τα έργα κορυφαίων ζωγράφων και κατέληξε στο συμπέρασμα
πως καλλιτέχνες του ιμπρεσιονισμού έπασχαν από μυωπία. Ό,τι παίρνει η φύση με
το ένα χέρι, φαίνεται να το δίνει με το άλλο.