ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Αστικός δρυμός

Γκουπ γκουπ, μόλις μαζεύτηκαν οι παράγκες του πασχαλινού παζαριού άρχισαν να
στήνονται οι παράγκες του Φεστιβάλ Βιβλίου. Άντε πάλι λαμαρίνες και νοβοπάν
και καλώδια και οξυγονοκολλήσεις και πολυάσχολα αυτοκίνητα που τρέχουν στα
δρομάκια των περιπάτων, στο Πεδίον του Άρεως. Αν τολμήσεις να διαμαρτυρηθείς,
φυσικά ακούς τις επιβαλλόμενες βρισιές, διότι οι άνθρωποι δουλεύουν, είναι
σοβαροί, δεν είναι χασομέρηδες σαν εσένα που βγήκες βόλτα να χαρείς την
άνοιξη. Ποια άνοιξη αναζητάς εδώ; Δεν επιτρέπονται τέτοιες πολυτέλειες.
Σωριάζονται οι πλάκες νοβοπάν στο φαγωμένο γρασίδι, σαν να είναι σε άχτιστο
οικόπεδο, σε άτυπη αλάνα, σε αχαρτογράφητο προάστιο. Ειρωνεία της τύχης να
βγει τις ημέρες αυτές του οικοδομικού οργασμού μέσα στο πάρκο η απόφαση του
Συμβουλίου της Επικρατείας ότι το Πεδίον είναι αστικός δρυμός και δεν
επιτρέπονται εμπορικές χρήσεις. Συγκινητικό στο ΣτΕ με την οικολογική του
ευαισθησία, αλλά πώς το σκέφθηκε αυτό με τον δρυμό; Εκεί δεν είναι που
προστατεύονται τα σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας, με τις λιγότερες δυνατές
ανθρώπινες επεμβάσεις; Ωραία, θα σου πούνε οι υπουργοί και οι νομάρχες,
ακριβώς ως δρυμός το Πεδίον προστατεύει όλο και περισσότερο, χάρη σ’ εμάς, την
άγρια πανίδα, την πρωτόγονη ζωή, του εμπορίου και της ανταλλαγής. Τι καλύτερο
για αστική ζούγκλα από την παράγκα που θυμίζει τις πρωτόγονες κατοικίες ή το
τι θα έκαναν οι πρωτόγονοι άνθρωποι πάνω στη γη αν τους έδινες καρφιά, σφυρί
και κόντρα πλακέ; Αυτό θα έκαναν, έναν δρυμό από παράγκες χωρίς αρχή και
τέλος, μια ζούγκλα αυτοκινήτων που κινούνται όπως θέλουν, χωρίς κανόνες και
καταναγκασμούς, αφού δεν υπάρχουν σ’ αυτά τα δρομάκια τέτοιες προβλέψεις.
Υπέροχα λοιπόν.