Τα όνειρα της υφηλίου σε ελληνικό βίντεο

![]() |
![]() |
|
Στο ελληνικό περίπτερο της φετινής 50ής Μπιενάλε της Βενετίας οι επισκέπτες |
«Όνειρα και συγκρούσεις: Η δικτατορία του θεατή». Αυτό είναι το θέμα της
φετινής 50ής Μπιενάλε της Βενετίας που φιλοδοξεί να προσφέρει στον
θεατή-αναγνώστη της ένα χάρτη πλεύσης στο αρχιπέλαγος της σύγχρονης τέχνης που
αποτελείται από ολόκληρες ηπείρους, αλλά και μικρά, ελάχιστα γνωστά, νησιά.
Μέσα σ’ αυτό το αρχιπέλαγος η επίσημη ελληνική συμμετοχή αποτελείται από ένα
εικαστικό περιβάλλον, το «INTRON», όπου οι επισκέπτες της Μπιενάλε θα μπορούν
να δραπετεύουν απ’ ό,τι συμβαίνει και να ξεφεύγουν από τη μανία χαρτογράφησης,
αφού γύρω τους αυτό που θα βλέπουν είναι μαγνητοσκοπημένα όνειρα ανθρώπων από
διάφορα μέρη του κόσμου.
Τι δείχνουν αυτά τα όνειρα που θα τα ζωντανέψουν μέσα από μια τρισδιάστατη
εγκατάσταση 120 τ.μ. ο αρχιτέκτων Δημήτρης Ρότσιος και η εικαστικός Αθανασία
Κυριακάτου; Ότι υπάρχει ένας χώρος εμπειρίας, το όνειρο, άχρονος και ρευστός,
που δεν έχει ακόμα τεθεί υπό έλεγχο.
Στο όνειρο όλα είναι δυνατόν να συμβούν, και όλες οι επιθυμίες να εκπληρωθούν.
Όλες οι εμπειρίες μπορεί να βιωθούν. Κι αυτός ο χώρος του ονείρου δεν έχει
τεθεί υπό τον έλεγχο κανενός, ακόμα.
Η ελληνική συμμετοχή, με επίτροπο την ιστορικό τέχνης Μαρίνα Φωκίδη και
με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας, φιλοδοξεί «ν’ αποτελέσει έναν τόπο
απόδρασης, ξεκούρασης, σκέψης και περισυλλογής» σε μια Μπιενάλε που
προβλέπεται να είναι η μεγαλύτερη που έγινε ποτέ, αφού θ’ απλώνεται σ’ όλη τη
Βενετία – στους κήπους, στο Αρσενάλε, στο Μουσείο Κορέρ, στη λιμνοθάλασσα αλλά
και σ’ άλλες πόλεις της Ιταλίας – ώστε ν’ αποτελεί ένα αληθινό αρχιπέλαγος
αυτόνομων εκθέσεων, αντάξιο της πόλης των δόγηδων και της ιστορίας του θεσμού,
χωρίς αρχή και τέλος. Τρεις άξονες κύριας διαδρομής προβάλλουν, σύμφωνα με τον
φετινό επιμελητή Φραντσέσκο Μπονάμι: μια έκθεση των εκθέσεων, όπου
επιχειρείται να διερευνηθεί η ίδια η φύση της Μπιενάλε της Βενετίας που
λαμβάνει υπόψη τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης τέχνης· μια δεύτερη έκθεση
ζωγραφικής με 40 έργα των σπουδαιότερων ζωγράφων που έχουν εκθέσει παλαιότερα
στην Μπιενάλε· μια έκθεση της Ακαδημίας Καλών Τεχνών στην άκρη της
Λιμνοθάλασσας της Βενετίας – που θα μεταβληθεί σε τόπο συνάντησης και
αφήγησης. Επιπλέον, σε διάφορες ιταλικές πόλεις θα ξετυλιχθεί το πρότζεκτ CORD
(καλώδιο) επικοινωνίας που θα ενώνει διάφορες εκθέσεις σαν τούνελ επικοινωνίας
σε συνεργασία με μια ιταλική αρχιτεκτονική φίρμα, τη C+S Associati.
Ποντάρουν σε νέους
Η ελληνική συμμετοχή ποντάρει φέτος σε νέους σχετικά καλλιτέχνες, που θα
μετατρέψουν το βυζαντινότροπο ελληνικό περίπτερο σ’ ένα
περιβάλλον-τρισδιάστατο γλυπτό, μια κατασκευή με πολλά κεκλιμένα επίπεδα από
ένα σταθερό αλλά ελαφρύ υλικό, το honeycomb. Σ’ αυτό τον χώρο η Αθανασία
Κυριακάκου (γεννημένη στη Βαλτιμόρη των Ηνωμένων Πολιτειών το 1968) θα
προβάλλει τα βίντεο που επικεντρώνονται στην τοπικότητα, στη νοσταλγία, στις
συνήθειες, στις παραδόσεις διαφόρων λαών. Η συμβολή του Δημήτρη Ρότσιου (που
γεννήθηκε το 1969 στη Λάρισα) έγκειται περισσότερο στη δημιουργία του
εικονικού δημόσιου χώρου για την παρουσίαση του οπτικοακουστικού μέρους – του οχήματος.













