Διαστάσεις Αιχμάλωτοι της νέας πανούκλας

Μόνοι. Πανικόβλητοι. Κλεισμένοι στα σπίτια τους. Οι «αιχμάλωτοι της νέας
πανούκλας» αναζητούν τρόπους να ξεπεράσουν τη μοναξιά τους και να εκφράσουν
την αγωνία τους.

Στο Χονγκ Κονγκ: ένα ζευγάρι φορά μάσκες για να προστατευθεί από τον ιό της άτυπης πνευμονίας

«Οι νεκροί αυξάνονται, και κάθε μέρα μοιάζει με πολεμικό δελτίο. Το μόνο που
ξέρει να κάνει η κυβέρνηση είναι να οργανώσει μια γελοία εκστρατεία γενικής
καθαριότητας για να μείνουν ικανοποιημένα τα μέσα ενημέρωσης. Δεν υπάρχει
αμφιβολία ότι ολόκληρο το σύστημα υγείας διαλύεται. Η οικογένειά μου έχει ήδη
φύγει, κι εγώ φεύγω αύριο. Αυτή η πόλη δεν είναι πια ασφαλής, ο κόσμος πρέπει
να το καταλάβει». Πήτερ Ρόμπερτς, Χονγκ Κονγκ.

«Η γυναίκα μου κι εγώ μόλις μάθαμε ότι περιμένουμε παιδί. Διαβάσαμε στις
εφημερίδες ότι τα φάρμακα για την αντιμετώπιση της άτυπης πνευμονίας που
λαμβάνονται τις πρώτες 28 εβδομάδες προκαλούν μόνιμη βλάβη στο έμβρυο, και
πολλές γυναίκες αναγκάστηκαν να κάνουν έκτρωση. Σαν να μην έφτανε αυτό,
αποδείχθηκε ότι το έμβρυο μπορεί να μολυνθεί από την ασθένεια ακόμη και στη
μήτρα της μητέρας. Εγώ είμαι δάσκαλος, και φοβάμαι μήπως μολυνθώ μόλις
ανοίξουν τα σχολεία μετά το Πάσχα. Θέλουμε μόνο να κλείσουμε τα μάτια και να
ξυπνήσουμε αύριο, με την πεποίθηση ότι όλα αυτά ήταν ένα κακό όνειρο». Έρνεστ,
Χονγκ Κονγκ.

«Εγώ ζω στη χώρα που έχει πληγεί περισσότερο μετά το Χονγκ Κονγκ, τον Καναδά.
Εδώ η ζωή δεν είναι πια η ίδια. Ακόμη και οι θρησκευτικές τελετές για το Πάσχα
έχουν τροποποιηθεί ριζικά. Οι άνθρωποι φοβούνται να κάτσουν δίπλα-δίπλα στην
εκκλησία και οι παπάδες φοβούνται να προσφέρουν την όστια. Η οικογένειά μου κι
εγώ πήγαμε στην εκκλησία και προσευχηθήκαμε να τελειώσει αυτό το πράγμα το
ταχύτερο». Πωλ Σέργουντ, Καναδάς.

«Μόλις μου τηλεφώνησε η μητέρα μου. Το νοσοκομείο της χαρακτηρίστηκε
“μολυσμένη ζώνη”. Μου ζήτησε να μην πάω προς το παρόν να τη δω. Είναι
τρομερό». Μπεϊμπέι, Πεκίνο.

«Κανείς δεν φτάνει ούτε φεύγει από εδώ. Όλοι όσοι φεύγουν και επιστρέφουν
μπαίνουν σε καραντίνα, μαζί με τις οικογένειές τους. Όποιος θέλει να έλθει στη
Σιγκαπούρη από το εξωτερικό απλώς δεν είναι ευπρόσδεκτος». Αλαίν, Σιγκαπούρη.

«Μέχρι πριν από έναν μήνα, αυτή η πόλη έσφυζε από ζωή. Ο ιός άλλαξε ριζικά τη
ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας, που δεν έχουν πια μέρος για να παίξουν.
Ποιος έχει το κουράγιο να στείλει τα παιδιά του στο πάρκο, στην πισίνα, ακόμη
και στο σχολείο; Ξέρουμε ότι όλοι οι επιστήμονες και οι γιατροί του κόσμου
κάνουν ό,τι μπορούν. Όμως οι κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ χρειάζονται κάτι
περισσότερο από έναν χάρτη του γονιδιώματος του ιού. Θέλουμε να επιστρέψουμε
στη φυσιολογική μας ζωή. Είναι δικαίωμά μας». Σοφί, Χονγκ Κονγκ.

(Τα παραπάνω μηνύματα δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα της πιο δημοφιλούς
ραδιοφωνικής εκπομπής του Χονγκ Κονγκ)