Κάθε ταξίδι με τους νόμους του

Ιστορίες του δρόμου μπορείς να ακούσεις σε κάθε φανάρι. Τρομακτικές
συμπτώσεις, φοβερές αποδράσεις, τυχαίες συναντήσεις, ώρες περισυλλογής στο
τιμόνι και σε λεωφόρους-κορδέλες που δεν δένονται πουθενά. Κάπου στη μέση της
διαδρομής έχεις φορτώσει αρκετά λόγια και τραγούδια, σελίδες και κιθάρες, έναν
δρόμο πάνω στον δρόμο, όταν συνειδητοποιείς κιόλας πως το τελευταίο φανάρι σε
σταμάτησε ημέρες πριν.

«World Without Tears» Lucinda Williams (Lost Highway-Universal)

Η Λουσίντα Γουίλιαμς οδηγεί με ασφάλεια. Και με άλλο τόσο συναίσθημα

Η Λουσίντα Γουίλιαμς γελάει. Χρησιμοποιεί, λέει, τους άντρες ως δόλωμα για τα
τραγούδια. Ποιος ξέρει τι ιστορίες μπορεί να ξεπηδήσουν; Εξακολουθεί να γελάει
και μετά λέει ιστορίες για σκορπιούς που φτιάχνουν το σπίτι τους κάτω από το
δέρμα σου. Μήπως δεν έχει βρει την αγάπη της ζωής της; Όταν τη βρεις σταματάς
να κοιτάς για οτιδήποτε άλλο.

Σκονισμένη ακόμη από τους δρόμους, με τα μάτια της γεμάτα από λεωφόρους χωρίς
τελειωμό («Car Wheels On Α Gravel Road»), πλούσια από εμπειρίες και διαμάντια
της διαδρομής (το προηγούμενο «Essence» με την ετικέτα της Lost Highway, που
έχει υπό τη σκέπη της νεο-κάντρι θησαυρούς) η Λουσίντα σημαδεύει πια στην
καρδιά των πραγμάτων.

Έξω, εκείνοι που ψάχνουν χαρακτηρισμούς τη λένε θηλυκό Κιθ Ρίτσαρντς,
ολοφάνερο δα, όταν ακούς τη φωνή της να γρατζουνάει. Ήταν υπόθεση χρόνου και
μόνο να τινάξει από πάνω της μια κάποια καλιφορνέζικη υπεροψία και να βουτήξει
στην περιπέτεια, δοκιμάζοντας τις δυνάμεις της σε μικρά και μεγάλα κλαμπ στα
Νότια και τα Νοτιοδυτικά της Αμερικής. Ο Μπομπ Ντίλαν, ο Χανκ Γουίλιαμς, ο Νιλ
Γιανγκ έχουν τις δικές τους γωνιές μέσα στα τραγούδια της, όπως και η κιθάρα
της έχει τη δίψα της περιπλάνησης. Η ιδανική γυναικεία φωνή για τον σταθμό που
θα παίζει στα μεγάλα ταξίδια με τις ατέλειωτες ευθείες και τους αμφίβολους
προορισμούς (γιατί, τι σε νοιάζει πού θα πας, αν έχεις περάσει ωραία μέχρι να
φτάσεις). Αυτό που επιθυμεί η κ. Γουίλιαμς τώρα είναι ένας κόσμος χωρίς δάκρυα
(και το άλμπουμ είχε ηχογραφηθεί αρκετό καιρό πριν από τα τελευταία δράματα)
ένα πλατύ γέλιο αισιοδοξίας, καθώς βλέπεις πως ο δρόμος που απλώνεται μπροστά
μπορεί να διαρκεί για πολύ ακόμη. Μπορείς, οπότε, όσο θέλεις να απολαύσεις τον
καφέ του στην καντίνα.

«Failer» Kathleen Edwards (Α&Ν records)

Στάση για ανεφοδιασμό. Η Καθλίν Έντουαρντς από την Οτάβα του Καναδά οδήγησε
μόνο με αλήθειες ώς εδώ ένα ολοκάθαρα alt. country σκαρί από τα μαθημένα στην
περιπέτεια. Γύρω από το όνομά της, μέχρι η ίδια να φτάσει στα αυτιά μας (πώς
ήταν στο «Ντεσπεράντο»; Έτσι) πλέχτηκαν εγκώμια και το είδος της
υπερ-κολακείας που σε υποψιάζει. Όμως, πιστέψτε τα πάντα για το κορίτσι, που
σωστά λένε, έχει κάτι από το τσαγανό της Λουσίντα (που διαβάσατε πριν) των
δρόμων και τη φόρα των τελευταίων εξελίξεων που της επιτρέπει να κάψει τα
φρένα. Εξαιρετικές μπαλάντες («Mercury», «One More Song the Radio Won’t
Like»), «Ντιλαν-ικές» εμπνεύσεις («Westby»), ροκ με ρυθμό («Maria») και
συναίσθημα από τις μουσικές που έχουν ρίζες στα όνειρα του ανθρώπου που
σκαλίζει πάνω στην κιθάρα την έξοδό του, θεαματική σαν την είσοδο των σταρ
στην αίθουσα της απονομής των βραβείων. Η Έντουαρντς έχει ό,τι χρειάζεται ένα
κορίτσι με μια κιθάρα, που ακόμη και αν ο προορισμός σας είναι ο καναπές, μην
αφήσετε το «Failer» να περάσει απλώς.

«Rules Of travel» Rosanne Cash (Sony)

Έπειτα από τόση ώρα στον δρόμο, κάνεις μια στροφή υπολογίζοντας κάπου να
σταματήσεις, όμως το τοπίο γίνεται και πάλι συναρπαστικό και ακολουθείς την
περιέργεια του τι βρίσκεται παρακάτω. Μερικά από τα πιο ωραία τραγούδια,
λοιπόν, που τελευταία τρέχουν στις κυκλοφορίες. Η Ροζάν Κας, κόρη του Τζόνι
Κας και της Βίβιαν Λιμπέρτο πήρε από τον πατέρα το χάρισμα των τραγουδιών,
ακόμη και τη συννεφιασμένη φωνή που καθόλου δεν θα τα προδίδει. Ήταν γραφτό να
καταλήξει στους δρόμους και στην κάντρι (βάλθηκε για ένα διάστημα να γίνει
ηθοποιός, αλλά δεν μπορείς να κάνεις κι ό,τι θέλεις) για να επιστρέψει εδώ,
κάπου εφτά χρόνια μετά το «The Wheel», ξεπερνώντας τα προβλήματα με τη φωνή
της, και να ορίσει μια κι έξω τους κανόνες του ταξιδιού. Σε τούτο εδώ το
άλμπουμ-ποίημα τραγουδούν μαζί με τη Ροζάν, η Σέριλ Κρόου, ο Στιβ Ερλ, ο
Τζέικομπ Ντίλαν και ο μπαμπάς Τζόνι Κας. «September When It Comes», «Ι’ ll
Change For You» και οι άλλοι «νόμοι» που εθίζουν στον δρόμο και στις ιστορίες
του.

Όνομα και διεύθυνση

* Δεν ήταν μόνη όταν βγήκε στην αρχή για περιοδείες η Ροζάν Κας – ήταν
με τον πατέρα. Τον άνθρωπο που είχε πει το «Ι walked The line» (http: //www.rosannecash.com).

* Λάστιχο, στη μέση του δρόμου. Αν μη τι άλλο, ας έχεις καλή μουσική
κάνοντας τη δουλειά (http: //www.kathleenedwards.com).

* Χαμένοι στις λεωφόρους της μουσικής; Καλύτερα απ’ ό,τι κολλημένοι
στην οθόνη (http: //www.losthihighwayrecords.com).