ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Χώρα της Βαλτινών

Ωραία προφορά έχουν στα λιθουανικά οι εκφωνητές του ραδιοφώνου και το έλεγαν
χωρίς κανένα λάθος το μουσικό όνομα του πρωθυπουργού της: Αλγίντας
Μπραζάουσκας. Επιτέλους μία γλώσσα με μεγάλες λέξεις σαν τις δικές μας και
πολλά φωνήεντα μαζί με τα πολλά σύμφωνα. Νέοι ορίζοντες ανοίγονται στην
ακουστική μας. Ώσπου να έρθει κάποιο ταξίδι για της χώρες της Βαλτικής,
αρκούμαι στη χώρα της Βαλτινών που διαθέτει κι αυτή εκπλήξεις. Ελίσσεται και
κατεβαίνει, ρέμα θα ήταν κάποτε, αλλά δεν αξιώθηκε να μπει ακόμα στη μυθολογία
μας, όπως η Φωκίωνος Νέγρη. Στη νησίδα που διατρέχει την άσφαλτο οι κλαδεμένες
μουριές που εναλλάσσονται με τα φωτιστικά του Δήμου μοιάζουν από μακριά σα να
έχουν βγάλει μεγάλες άσπρες λάμπες για καρπούς. Εξωτικά φρούτα, τεράστια,
γενναιόδωρα, ταιριάζουν με τους ροζιασμένους αλλά ευθυτενείς κορμούς, με τα
κλαριά σε έκταση και ανάταση. Αργεί το λεωφορείο και τρέχει η φαντασία, να
έχουν τέτοιες καρύδες στις βόρειες Δημοκρατίες; Απέναντι κάποιοι βάψανε όλη
την πολυκατοικία τους κεραμιδί, ακόμα και τα λούκια. Είναι καταπληκτικό το
αποτέλεσμα, μακάρι να το έβλεπαν όσοι δίνουν το δάνειο για ευπρεπισμό των
προσόψεων. Θυμίζει κάτι πιο μακρινό κι από τη Λιθουανία. Τυραννιέται η Αθήνα
με τα χλωμά χρώματα, το άσπρο της που αμέσως μαυρίζει, ωραία θα ήταν να γέμιζε
τέτοιες τολμηρές χρωματικές προτάσεις, να απαλλαγεί από το κόμπλεξ απέναντι
στη λευκότητα του αρχαίου μαρμάρου, η οποία είναι αποτέλεσμα της φθοράς
μονάχα. Μια γωνιά μεταμορφωμένη εδώ. Κι απέναντι το πράσινο των πεύκων στο
δασάκι… Σουτ! Δεν λέμε ονόματα για το δασάκι. Μην το θυμηθούν και θελήσει
κανείς να το αξιοποιήσει.