ΓΝΩΜΗ Οι ειδήσεις που δεν μπορούσαμε να πούμε

Τα 12 τελευταία χρόνια έκανα 13 ταξίδια στη Βαγδάτη για να πιέζω την κυβέρνηση
να κρατάει ανοικτό το γραφείο του CNN στην ιρακινή πρωτεύουσα και να κανονίζει
συνεντεύξεις με Ιρακινούς ηγέτες. Κάθε φορά που πήγαινα, απογοητευόμουν
περισσότερο απ’ όσα έβλεπα και άκουγα – πράγματα φρικτά που δεν μπορούσαν να
δημοσιοποιηθούν επειδή τότε θα κινδύνευε η ζωή Ιρακινών, ιδιαίτερα του
προσωπικού μας στη Βαγδάτη.

Για παράδειγμα, στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ένας από τους Ιρακινούς
εικονολήπτες μας απήχθη. Επί εβδομάδες ξυλοκοπείτο και υποβαλλόταν σε
βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ στο υπόγειο ενός κτιρίου της μυστικής αστυνομίας
επειδή αρνήθηκε να επιβεβαιώσει τη γελοία υποψία της κυβέρνησης ότι ήμουν ο
σταθμάρχης της CIA στο Ιράκ. Το CNN βρισκόταν ήδη αρκετό καιρό στη Βαγδάτη
ώστε να γνωρίζει πως το να δημοσιοποιήσει τον βασανισμό ενός από τους
εργαζομένους του θα είχε σχεδόν σίγουρα ως αποτέλεσμα τον θάνατο του
εργαζομένου αυτού και σοβαρό κίνδυνο για την οικογένειά του και τους
συνεργάτες του.

Έπρεπε επίσης να προσέχουμε μήπως τα ρεπορτάζ μας έθεταν σε κίνδυνο Ιρακινούς
που δεν εργάζονταν για μας. Ήξερα ότι το CNN δεν μπορούσε να μεταδώσει πως ο
μεγαλύτερος γιος του Σαντάμ Χουσεΐν, ο Ουντάι, μου είπε το 1995 ότι σκόπευε να
δολοφονήσει δύο από τους κουνιάδους του που είχαν αποστατήσει, καθώς και τον
άνθρωπο που τους προσέφερε άσυλο, τον βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας. Αν
δημοσιοποιούσαμε το θέμα, ήμουν σίγουρος ότι θα απαντούσε σκοτώνοντας τον
Ιρακινό μεταφραστή που ήταν ο μοναδικός άλλος που συμμετείχε στη συνάντησή
μας. Αισθάνθηκα όμως πως είχα ηθική υποχρέωση να προειδοποιήσω τον Ιορδανό
μονάρχη και το έκανα την επομένη. Ο βασιλιάς Χουσεΐν απέρριψε την απειλή ως
κομπασμούς ενός τρελού. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ουντάι παρέσυρε τους
κουνιάδους του πίσω στη Βαγδάτη· σύντομα ήταν νεκροί.

Έφτασα να γνωρίσω αρκετούς Ιρακινούς αξιωματούχους αρκετά καλά ώστε να μου
εμπιστευθούν πως ο Σαντάμ Χουσεΐν είναι ένας μανιακός που έπρεπε να φύγει από
την εξουσία. Ένας αξιωματούχος του υπουργείου Εξωτερικών μου είπε για
συνάδελφό του που, όταν διαπίστωσε πως ο αδελφός του εκτελέστηκε από το
καθεστώς, υποχρεώθηκε, ως τεστ νομιμοφροσύνης, να γράψει μια επιστολή
συγχαρητηρίων για την εκτέλεση προς τον Σαντάμ Χουσεΐν. Ένας βοηθός του Ουντάι
μου είπε κάποτε γιατί δεν είχε τα μπροστινά του δόντια: του τα έβγαλαν με
τανάλια και του είπαν να μη βάλει ποτέ τεχνητά ώστε να θυμάται πάντα το τίμημα
που πληρώνει κανείς όταν ανησυχεί το αφεντικό του. Αισθανόμουν απαίσια που
αυτές και πολλές άλλες ιστορίες συσσωρεύονταν μέσα μου. Τώρα που το καθεστώς
του Σαντάμ Χουσεΐν παρήλθε, υποψιάζομαι ότι θα ακούσουμε πολλές, πολλές ακόμη
φρικιαστικές ιστορίες από Ιρακινούς. Επιτέλους οι ιστορίες αυτές μπορούν να
ειπωθούν ελεύθερα.

Ο Eason Jordan είναι διευθυντής ειδήσεων του CNN