ΓΝΩΜΗ Επίσκεψη σε ένα αδειανό κολέγιο…

Ηταν μια παράξενη μέρα. Τη νύχτα, οι Αμερικανοί έκαναν σκόνη ένα νεοκλασικό
συγκρότημα γραφείων, δίπλα σε αυτό που κάποτε ήταν το υπουργείο Αεροπορικών
Εξοπλισμών του Ιράκ. Ύστερα, λίγο πριν από τις δέκα το πρωί, ακούστηκε ο
βόμβος ενός αεροπλάνου που έκανε εφόρμηση πάνω από τη Βαγδάτη και ο υπόκωφος
ήχος από την άλλη μεριά του Τίγρη. Ακολούθησε η γνώριμη γκρίζα στήλη καπνού,
που σήμανε το τέλος ενός ακόμη κτιρίου που ανήκε στους γιους του Σαντάμ.
Ύστερα ήρθε το ταξίδι με το λεωφορείο. Οι Ιρακινοί θέλησαν να μας πάνε να
δούμε άλλο ένα παράδειγμα της αγγλοαμερικανικής «ιμπεριαλιστικής ρατσιστικής
βίας» και έτσι μας ξεφόρτωσαν κάπου στα περίχωρα της πόλης, μπροστά σε κάτι
που μας είπαν ότι ήταν κολέγιο θηλέων. Ναι, έμοιαζε με πανεπιστημιακό χώρο, με
γεωργικές εγκαταστάσεις, φυτώρια και φοινικόδενδρα στην περίμετρο. Όμως, πού
ήταν το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που μας είχαν πάει να δούμε; Ένας
μεγάλος κρατήρας δίπλα σε κοιτώνα θηλέων, καμιά εκατοστή σπασμένα παράθυρα και
μερικές κατεστραμμένες γραμμές ηλεκτρικού. Καμιά εκατοστή μέτρα παρακάτω είδα
τέσσερις αγελάδες να βοσκούν στο χορτάρι και ένα μπούνκερ με πολεμίστρα. Για
να είμαστε δίκαιοι, ακόμη και τα πανεπιστήμια έχουν κάθε δικαίωμα να παίρνουν
μέτρα προστασίας από τις διαβόητες έξυπνες βόμβες. Όμως, οι φοιτήτριες
έφτιαξαν μόνες τους την πολεμίστρα; Παρκάρισαν μόνες τους τα φορτηγά και τα
λεωφορεία που ήταν σκορπισμένα παντού; Και γιατί δεν φρουρούσε την πύλη το
προσωπικό του κολεγίου, αλλά ένοπλοι πολιτοφύλακες με πράσινες στολές; Κανείς
δεν πληγώθηκε από τον πύραυλο Κρουζ. Το κολέγιο είχε εγκαταλειφθεί πολύ πριν
από την επίθεση.

Ας προχωρήσουμε, όμως, δύο ώρες αργότερα, στη συνέντευξη του πανταχού παρόντος
διοπτροφόρου και ένστολου υπουργού Πληροφοριών Μοχάμεντ Σαΐντ αλ-Σαχάφ, που
ανακοίνωσε ότι τις τελευταίες 36 ώρες 24 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 125
τραυματίστηκαν στη Βαγδάτη. Η απορία μου ήταν προφανής. Γιατί άραγε, αντί να
μας πάνε στα νοσοκομεία για να δούμε τους 125 τραυματίες, προτίμησαν να μας
πάνε σε ένα αδειανό κολέγιο, όπου δεν είδαμε παρά μονάχα σπασμένα παράθυρα και
τέσσερις αγελάδες με τις οποίες δεν καταφέραμε να επικοινωνήσουμε καθόλου; Η
Βαγδάτη γίνεται ολοένα και πιο καυτή από κάθε άποψη. Τα αεροπλάνα ξανάρθαν το
απομεσήμερο. Αν οι βόμβες τους έπεσαν σε στρατιωτική ή σε κατοικημένη περιοχή,
δεν μπορέσαμε να το διαπιστώσουμε ακόμη. Όπως δεν μπορούμε να διαπιστώσουμε
ποιο ακριβώς είναι το καθεστώς της Βαγδάτης σε αυτόν τον πόλεμο. Κάθε άλλο
παρά πολιορκημένη, οι κεντρικές αρτηρίες προς Βοράν και προς Νότον είναι
ανοιχτές – λίγα τρένα εξακολουθούν να φεύγουν για τις βορινές πολιτείες – και,
μολονότι υπάρχουν αναφορές πως οι Αμερικανοί έστησαν προγεφύρωμα στον δρόμο
προς το Αμμάν, οι δυνάμεις τους μοιάζουν πιο πολύ με “ιπτάμενη φάλαγγα”, καθώς
σταματούν για λίγες ώρες φορτηγά και αυτοκίνητα και ύστερα χάνονται πάλι στην
έρημο μέσα στη νύχτα.