«Κάποια ανθρωπάκια…»

Τα παιδιά του Παύλου Μπακογιάννη περίμεναν χρόνια τη στιγμή που οι
κατηγορούμενοι για την υπόθεση της δολοφονίας του πατέρα τους θα έφθαναν
ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Κωνσταντίνος και Αλεξία Μπακογιάννη. Μίλησαν για «εταιρεία δολοφόνων και ληστών, κάποια ανθρωπάκια που νομίζουν πως έχουν δικαίωμα να αφαιρούν ζωές»

Στη δική τους λογική δεν χωράει η υπερασπιστική επιχειρηματολογία των
κατηγορουμένων περί πολιτικού εγκλήματος και αυτό που περιμένουν τώρα είναι
μέσα από την απόφαση του δικαστηρίου να μάθουν ποιοι και γιατί τον δολοφόνησαν
εκείνο το πρωινό της 26ης Σεπτεμβρίου 1989, λίγο πριν μπει στο ασανσέρ της
πολυκατοικίας, όπου στεγαζόταν το γραφείο του, στην οδό Ομήρου 35.

Η Αλεξία και ο Κωνσταντίνος Μπακογιάννης ήταν σύντομοι και περιεκτικοί στις
καταθέσεις τους. Εξάλλου, δεν ήταν αυτόπτες μάρτυρες της σκηνής του εγκλήματος
για να μπορούν να περιγράψουν ενδεχομένως τα χαρακτηριστικά των δραστών. Και
οι δύο, όμως, περιέγραψαν πώς πληροφορήθηκαν από το ραδιόφωνο του σχολικού
λεωφορείου τη δολοφονία του πατέρα τους. Ο γυμνασιάρχης τούς πήγε (σ.σ.: η
Αλεξία ήταν 13 ετών και ο Κωνσταντίνος 11 ετών) στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός,
όπου είχε μεταφερθεί ο Παύλος Μπακογιάννης βαρύτατα τραυματισμένος από τις
σφαίρες που του έριξαν στην πλάτη οι δράστες. Δεν τον πρόλαβαν όμως ζωντανό.
Όταν έφθασαν, εκείνος δεν ζούσε πια.

«Εμείς φύγαμε ένα πρωί για το σχολείο μας και όταν γυρίσαμε ήμασταν χωρίς
πατέρα. Τον δολοφόνησε μία εταιρεία δολοφόνων, ληστών και κλεφτών και κάποια
ανθρωπάκια που νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να σκοτώνουν ανθρώπους. Ακούω
τους κατηγορουμένους, παρακολουθώντας από κοντά τη δίκη, να μιλούν για διάφορα
συστήματα αξιών. Εμένα μου είναι αδύνατον να καταλάβω ποιο σύστημα αξιών
επιτρέπει ή επιβάλλει την αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής, όποιος κι αν είναι
αυτός», κατέθεσε ο Κωνσταντίνος Μπακογιάννης.

Λίγη ώρα αργότερα, όταν στο βήμα του μάρτυρα στεκόταν η Αλεξία Μπακογιάννη, ο
πρόεδρος του δικαστηρίου τής ζήτησε, γνωρίζοντας πως είναι δύσκολο για την
ίδια, να μπει στη λογική των ανθρώπων της οργάνωσης που αφαίρεσαν τη ζωή του
πατέρα της και να επιχειρήσει να προσδιορίσει τα κίνητρά τους. «Δεν μπορώ να
μπω στο μυαλό αυτών των ανθρώπων. Ενδεχομένως το “γιατί” σκότωσαν τον μπαμπά
μου θα το μάθω από το δικαστήριό σας».

Πρόεδρος: Μπορείτε να θεωρήσετε σαν πολιτικό το κίνητρό τους;

Α. Μπακογιάννη: Όχι, δεν το θεωρώ πολιτικό. Θεωρώ ότι ήταν για τη δική τους
επιβίωση. Γιατί αν περνούσε η λογική της συμφιλίωσης του πατέρα μου, αυτοί δεν
θα είχαν ούτε δικαιολογία ούτε άλλοθι να υπάρχουν.

Η κ. Ντόρα Μπακογιάννη δεν έφυγε ούτε μία στιγμή από τη δικαστική αίθουσα όση
ώρα διήρκεσαν οι καταθέσεις των παιδιών της. Τα παρακολουθούσε με προσοχή,
φορτισμένη συναισθηματικά. Οι συνήγοροι υπεράσπισης δεν τους υπέβαλαν ούτε μία
ερώτηση, σεβόμενοι – όπως είπαν – τη θέση τους.

Εικονογράφηση: Σπύρος Ορνεράκης